تشخیص فیبروم رحم  

محل لوگو

تشخیص فیبروم رحم


 

فیبروم ها اغلب در طول معاینه معمول لگن پیدا می شوند. در طول این معاینه، پزشک شما روی شکم شما فشار می آورد و ممکن است توده ای سفت و نامنظم را احساس کند که ممکن است نشان دهنده فیبروم باشد.

برای تشخیص فیبروم رحم، پزشک ممکن است یکی از آزمایش‌های زیر را تجویز کند:

  • سونوگرافی لگن. روشی که طی آن یک ابزار کوچک به نام مبدل یا داخل واژن قرار داده می شود یا روی شکم فشار داده می شود تا با استفاده از امواج صوتی تصاویری از اندام های داخلی تولید شود. پزشک می تواند اندازه، شکل و بافت رحم را ببیند و هرگونه رشد را ارزیابی کند.
  • تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) . این نوعی از فناوری تصویربرداری پیشرفته است که تصاویر بسیار دقیقی از اندام های داخلی ارائه می دهد. این تصاویر به ارائه دهنده شما کمک می کند تا محل دقیق و ویژگی های فیبروم را تعیین کند و در صورت نیاز، درمان های کم تهاجمی را برنامه ریزی کند.
  • هیستروسالپنگوگرافی این یک نوع معاینه اشعه ایکس از رحم و لوله های فالوپ است. پزشک شما از یک رنگ مخصوص برای تجسم راحت تر این اندام ها استفاده می کند و تشخیص می دهد که آیا فیبروم ها لوله های فالوپ شما را مسدود کرده اند یا خیر.
  • هیستروسکوپی این یک معاینه بصری از کانال دهانه رحم و داخل رحم با استفاده از ابزار بینایی (هیستروسکوپ) است که از طریق واژن وارد می شود.
p> <!--StartFragment

فیبروم چگونه درمان می شود؟

 

از آنجایی که رشد بیشتر فیبروم ها با نزدیک شدن به یائسگی کند می شود، اگر علائم شما قابل تحمل باشد، ممکن است ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما به سادگی «انتظار هوشیارانه» را پیشنهاد کند. با این رویکرد، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی از نزدیک علائم شما را با ویزیت‌های مکرر پیگیری و سونوگرافی زیر نظر می‌گیرد تا مطمئن شود که هیچ تغییر قابل توجهی در وضعیت شما وجود ندارد.

 

اگر فیبروم شما علائم قابل توجهی ایجاد کند، ممکن است درمان لازم باشد. گزینه های درمانی شامل رویکردهای دارویی و جراحی است. پزشک بر اساس علائم، محل و اندازه فیبروم‌ها، سن و سابقه پزشکی و اهداف سلامتی شما مانند تمایل به بارداری، درمان را توصیه می‌کند.

 

در برخی موارد، زنان به دلیل پریودهای سنگین یا طولانی مدت یا به دلیل خونریزی غیرطبیعی بین دوره های قاعدگی، به درمان کم خونی فقر آهن نیز نیاز دارند.

 

گزینه های درمان دارویی

 

مسکن‌های ضد التهابی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن ممکن است خونریزی قاعدگی ناشی از فیبروم را کاهش داده و باعث تسکین درد شوند. این محافظه کارانه ترین روش درمانی است و برای زنانی که گاه به گاه درد لگن یا ناراحتی ناشی از فیبروم دارند توصیه می شود.

 

درمان هورمونی می تواند شامل موارد زیر باشد:

 

  • آگونیست های هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (آگونیست های GnRH). این درمان سطح استروژن شما را کاهش می دهد و باعث ایجاد یک "یائسگی پزشکی" موقت می شود. آگونیست های GnRH برای کوچک کردن فیبروم (های) استفاده می شود. آنها همچنین برای متوقف کردن پریود شما در آمادگی برای جراحی یا بهبود شمارش خون استفاده می شوند. پزشکان معمولاً این دارو را بیش از یک سال تجویز نمی کنند - و اثرات دارو پس از خروج از سیستم شما معکوس می شود.
  • قرص های ضد بارداری خوراکی (یا چسب یا حلقه واژینال) می توانند به کاهش خونریزی مرتبط با فیبروم کمک کنند.
  • عوامل حاوی پروژسترون - قرص، ایمپلنت، تزریق یا دستگاه داخل رحمی (IUD) - ممکن است خونریزی را کنترل کنند.

 

گزینه های درمان رویه ای

 

درمان جراحی محافظه کارانه میومکتومی روشی است که طی آن فیبروم ها برداشته می شوند اما رحم دست نخورده باقی می ماند. این روش برای زنانی که می خواهند باروری خود را حفظ کنند توصیه می شود. سه روش اولیه میومکتومی وجود دارد:

 

  • میومکتومی باز سنتی این روش از طریق یک برش شکمی انجام می‌شود و خطراتی از جمله خونریزی و تشکیل بافت اسکار در محل برش و بهبودی طولانی‌تر را به همراه دارد. این روش ممکن است بسته به اندازه و تعداد فیبروم ها ضروری باشد.
  • میومکتومی لاپاراسکوپی یا رباتیک. در این روش سرپایی از برش‌های کوچک شکم با سوراخ کلید و لاپاراسکوپ استفاده می‌شود. این رویکرد کم تهاجمی اغلب منجر به خونریزی کمتر و بهبودی سریع‌تر می‌شود، اما برای همه بیماران مناسب نیست. اکثر بیماران در روز جراحی به خانه می روند و ظرف چند هفته بهبود می یابند. پزشک تعیین می کند که آیا شما کاندید مناسبی برای این روش هستید یا خیر.
  • میومکتومی هیستروسکوپی. در طی این روش سرپایی، پزشک از دوربینی استفاده می‌کند که از طریق واژن وارد می‌شود تا بخش‌های قابل مشاهده تومورهای فیبروئید را بتراشد. این روش فقط فیبروم هایی را که در داخل حفره رحم ایجاد شده اند درمان می کند.

 

آمبولیزاسیون شریان رحمی (امارات متحده عربی) که آمبولیزاسیون فیبروم رحم نیز نامیده می شود، یک روش جدیدتر است. این روش کم تهاجمی با قطع جریان خون فیبروم ها را کوچک می کند. رادیولوژیست مداخله ای امارات متحده عربی را با استفاده از اشعه ایکس برای راهنمایی انجام می دهد. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی در حال بررسی پیامدهای طولانی مدت این روش در مورد باروری و رشد مجدد بافت فیبروم هستند.

 

سونوگرافی متمرکز هدایت شده با رزونانس مغناطیسی ، همچنین یک تکنیک جدیدتر، امواج صوتی را روی فیبروم هایی که در جلوی رحم قرار دارند متمرکز می کند. اثرات بالقوه بر باروری هنوز درک نشده است.

 

فرسایش فیبروم ها با فرکانس رادیویی یکی دیگر از روش های جدیدتر است که در طی آن - تحت هدایت لاپاراسکوپی و اولتراسوند - حرارت به فیبروم ها اعمال می شود تا آنها را کوچکتر و نرم تر کند. اثرات بالقوه بر باروری در حال حاضر به خوبی درک نشده است.

p><!--EndFragment

  انتشار : ۲۴ بهمن ۱۴۰۳               تعداد بازدید : 86
http://kia-ir.ir

تمام حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به "" می باشد

فید خبر خوان    نقشه سایت    تماس با ما