×
نوع دیگری از افسردگی مربوط به تغییر طول روز یا فصلی است. این نوع افسردگی اختلال عاطفی فصلی (SAD) نامیده می شود. افراد مبتلا به SAD تنها در یک زمان خاص از سال، معمولاً در زمستان، از علائم اختلال افسردگی اساسی رنج می برند. به نظر می رسد که این مربوط به روزهای کوتاه زمستان و کمبود نور خورشید در بسیاری از مناطق کشور باشد.
اختلال عاطفی فصلی (SAD) نوعی افسردگی است که به کمبود نور خورشید یا تغییر در فصول مربوط می شود. آیا تا به حال نام "بلوز زمستانی" را شنیده اید؟ SAD بسیار شبیه به بلوز زمستانی است اما با علائم افزایش یافته است. افراد مبتلا به SAD در یک زمان خاص از سال، معمولاً زمستان، از علائم اختلال افسردگی اساسی رنج می برند.
اختلال دوقطبی، همچنین به عنوان بیماری شیدایی- افسردگی شناخته می شود، یک اختلال مغزی است که باعث تغییرات غیرعادی در خلق و خو، انرژی و توانایی فرد برای عملکرد می شود.
دورههای خلقی مرتبط با این اختلال از روزها تا هفتهها یا بیشتر ادامه مییابد و میتواند چشمگیر باشد، با دورههایی که بیش از حد بالا و/یا تحریکپذیر تا دورههایی از غم و ناامیدی مداوم باشد.
در نظر گرفتن اختلال دوقطبی به عنوان طیفی از حالات می تواند مفید باشد.
یکی از علائم اختلال دوقطبی آنهدونیا نامیده می شود. آنهدونیا ناتوانی در تجربه شادی یا لذت است. ممکن است احساس بی حسی کنید یا به چیزهایی که زمانی از آنها لذت می بردید علاقه کمتری داشته باشید. این یک علامت رایج بسیاری از شرایط سلامت روان مانند افسردگی و اختلال دوقطبی است. درمان و داروها برای کمک به شما برای بازیابی علاقه به فعالیتهای زندگی مانند بودن در کنار عزیزان، بیرون رفتن یا گوش دادن به موسیقی در دسترس هستند.
در یک انتها افسردگی شدید است که بالاتر از آن افسردگی متوسط است، و سپس خلق و خوی ضعیف خفیف، که ممکن است در کوتاه مدت آن را بلوز و زمانی که مزمن است، دیستیمیا نامیده شود.
افسردگی مقاوم به درمان برای افراد مختلف معنای متفاوتی دارد.
اغلب، به این معنی است که یک فرد دو یا چند داروی ضد افسردگی را برای چند هفته امتحان کرده است و هنوز علائم افسردگی دارد. اگر چنین احساسی دارید، بسیار مهم است که دوباره به پزشک خود مراجعه کنید. برخی از داروهای ضد افسردگی رایج عبارتند از: Zoloft®، Celexa®، Lexapro®، Prozac®، Cymbalta®، Effexor®. ممکن است داروهای جدیدی به بازار بیایند، بنابراین در مورد داروهای فعلی خود و یا هر داروی جدیدی که ممکن است در دسترس باشد با پزشک خود صحبت کنید.
دو داروی تایید شده توسط سازمان غذا و دارو (FDA) برای افسردگی مقاوم به درمان، اولانزاپین/فلوکستین (Symbyax®) و اسکیتامین داخل بینی (Spravato®) هستند. گزینه دیگری برای افسردگی مقاوم به درمان، کتامین است. این با تزریق در یک محیط کلینیک انجام می شود و بهبود علائم در چند ساعت قابل مشاهده است. متأسفانه، در حال حاضر مشخص نیست که این درمان تا چه اندازه در درازمدت کار می کند.
نشان داده شده است که گفتار درمانی برای افسردگی موثر است، حتی در افرادی که در گذشته با دارو بهبود نیافته اند.
درمان می تواند ابزاری برای مقابله با عوامل استرس زای زندگی فراهم کند که دارو نمی تواند به آنها کمک کند. همچنین نشان داده شده است که اثرات درمان می تواند طولانی تر از اثرات داروها باقی بماند. اکثر مردم در بحث درمانی و دارو درمانی بهتر از یک مورد به تنهایی عمل می کنند
علاوه بر این، روشهای تحریک مغز خاصی برای افسردگی مقاوم به درمان وجود دارد که توسط پزشک در یک کلینیک انجام میشود. تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال (TMS) زمانی انجام می شود که فرد بیدار است در حالی که درمان تشنج الکتریکی (ECT) و تحریک عصب واگ (VNS) زمانی که فرد تحت آرامبخشی است انجام می شود.
اینها زمانی استفاده می شوند که بسیاری از داروهای مختلف نتوانسته اند به علائم افسردگی کمک کنند.
افسردگی و اختلالات اضطرابی متفاوت هستند، اما افراد مبتلا به افسردگی اغلب علائمی مشابه علائم یک اختلال اضطرابی مانند عصبی بودن، تحریک پذیری، و مشکلات خواب و تمرکز را تجربه می کنند. اما هر اختلالی علل و علائم عاطفی و رفتاری خاص خود را دارد.
بسیاری از افرادی که به افسردگی مبتلا می شوند، در اوایل زندگی سابقه اختلال اضطرابی دارند. هیچ مدرکی وجود ندارد که یک اختلال باعث دیگری می شود، اما شواهد واضحی وجود دارد که بسیاری از افراد از هر دو اختلال رنج می برند.
