کابوسهای نادر معمولاً نیازی به درمان ندارند، اما رواندرمانی و دارودرمانی میتوانند به افرادی که اختلال کابوس دارند کمک کنند. با کاهش کابوسها، درمانها میتوانند خواب بهتر و سلامت کلی را ارتقا دهند.
درمان کابوسها همیشه باید تحت نظارت یک متخصص سلامت باشد که بتواند مناسبترین درمان را بر اساس سلامت کلی بیمار و علت اصلی کابوسهای او شناسایی کند.
اگر دنبال بهترین کلینیک روانشناسی در تهران هستید با گروه ویان تماس بگیرید
رواندرمانی
رواندرمانی که با عنوان گفتاردرمانی نیز شناخته میشود، نوعی از درمان است که برای درک و تغییر جهت تفکر منفی به کار میرود. انواع مختلفی از گفتاردرمانی وجود دارد که ممکن است به کاهش کابوسها کمک کند:
- درمان تمرین تصویر: این رویکرد شامل بازنویسی یک کابوس تکرارشونده به یک متن است که بازنویسی شده و سپس در بیداری تمرین میشود تا نحوهی آشکار شدن و تأثیر آن بر فرد خوابآلود تغییر کند.
- درمان رویای شفاف: در یک رویای شفاف، فرد به طور فعال از خواب دیدن خود آگاه است. درمان رویای شفاف از این ایده بهره میبرد تا به فرد این توانایی را بدهد که از طریق آگاهی از کابوس در لحظه، محتوای آن را به طور مثبت تغییر دهد.
- روشهای درمانی مواجهه و حساسیتزدایی: از آنجا که بسیاری از کابوسها ناشی از ترس هستند، تعدادی از رویکردها از مواجهه کنترلشده با آن ترس برای کاهش واکنش عاطفی به آن استفاده میکنند. نمونههایی از این تکنیکها برای «روبرو شدن با ترسهایتان» شامل درمان مواجهه با خود و حساسیتزدایی سیستماتیک است.
- هیپنوتیزم: این رویکرد یک حالت ذهنی آرام و خلسهمانند ایجاد میکند که در آن فرد میتواند راحتتر افکار مثبت را برای مقابله با استرس بپذیرد.
- آرامش عمیق و پیشرونده عضلات: اگرچه این روش مستقیماً به صورت گفتاردرمانی انجام نمیشود، اما روشی برای آرام کردن ذهن و بدن است. این روش شامل تنفس عمیق و آزادسازی تنش در سراسر بدن است. راهنماهای صوتی زیادی به صورت آنلاین در دسترس هستند تا به کاربران در انجام این روش کمک کنند.
- درمان شناختی-رفتاری برای بیخوابی (CBT-I): CBT-I بر بازسازی افکار، احساسات و رفتارهای مربوط به خواب تمرکز دارد. با این حال، متخصصان سلامت روان میتوانند درمان را برای کابوسها تنظیم کنند و در صورت لزوم، یک اختلال سلامت روان همزمان را نیز در نظر بگیرند.
بسیاری از انواع رواندرمانی شامل اصلاح الگوهای رفتاری مضر نیز میشوند. توصیههای مرتبط با گفتاردرمانی اغلب شامل تغییراتی در بهداشت خواب ، از جمله روالها و عادات روزانهای است که خواب مداوم را تسهیل میکنند.
دارو
چندین نوع داروی تجویزی ممکن است برای درمان اختلال کابوس استفاده شود. اغلب، این داروها، داروهایی هستند که بر سیستم عصبی تأثیر میگذارند، مانند داروهای ضد اضطراب، ضد افسردگی یا ضد روان پریشی. داروهای مختلفی ممکن است برای افرادی که کابوسهای مرتبط با PTSD دارند، استفاده شود.
داروها برای برخی از بیماران مفید هستند، اما میتوانند عوارض جانبی نیز داشته باشند. به همین دلیل، صحبت با پزشکی که بتواند مزایا و معایب بالقوه داروهای تجویزی برای اختلال کابوس را شرح دهد، مهم است.