کودکان مبتلا به ADHD به ساختار نیاز دارند، تا حدودی به این دلیل که اغلب برای آنها تنظیم رفتار خودشان دشوار است. این به معنای مرزهای مشخص در مورد آنچه قابل قبول است و آنچه نیست، و همچنین ستایش یا پاداش برای رفتار خوب است.

بازخورد مثبت مهم است، زیرا وقتی بیشتر تعاملات آنها با بزرگسالان منفی باشد، رفتارشان می‌تواند مخرب‌تر شود. از کوره در رفتن می‌تواند اوضاع را بدتر کند. و هرچه بیشتر به تنبیه متوسل شوید، تأثیر آن کمتر می‌شود.

برخی از مواردی که می‌توانند کمک کنند:

• انتظارات خود را هم به صورت شفاهی و هم کتبی مشخص کنید. برای مثال، جدولی نصب کنید که مسئولیت‌های فرزندتان و قوانین خانه را فهرست کرده باشد.
• پاداش‌ها را فوری در نظر بگیرید، مانند زمان بازی یا ستاره‌های طلایی که می‌توانند برای جوایز استفاده شوند. از آنجایی که کودکان مبتلا به ADHD در برنامه‌ریزی برای آینده مشکل دارند، ممکن است پیشنهاد خرید یک دوچرخه جدید برای نمرات خوب یک سال، مثلاً، کارساز نباشد.
• در مورد عواقب کار، واضح و روشن باشید و آنها را فوراً اجرا کنید - اما این کار را با آرامش انجام دهید. تنبیه کودک در اوج ناامیدی یا عصبانیت ، نتیجه خوبی ندارد و منجر به احساسات بد برای هر دوی شما می‌شود.
• حتی زمانی که نیاز به اصلاح رفتارشان دارید، همچنان حامی آنها باشید و آنها را تشویق کنید. بسیاری از کودکان مبتلا به ADHD نسبت به انتقاد بسیار حساس هستند.

آیا باید به کودک مبتلا به ADHD زمان استراحت بدهم؟

اگر تنبیه به صورت اصلاحی انجام شود، می‌تواند ابزار مفیدی برای اصلاح رفتار باشد. برای اطمینان از مؤثر بودن آن:

• آنها را مختصر و در مورد موضوع ثابت نگه دارید. برای بچه‌های کوچک، ۱-۲ دقیقه کافی است. (اگر آنها پیش‌دبستانی هستند، اگر در این مدت ساکت بمانند، یک وقفه ۳۰ ثانیه تا ۱ دقیقه‌ای می‌تواند مؤثر باشد. حداکثر یک دقیقه به ازای هر سال سن باید باشد.)
• یک راهنما، مانند یک تایمر برای اعلام شروع و پایان زمان محرومیت، می‌تواند مفید باشد. اگر فرزندتان همکاری نمی‌کند، به او یادآوری کنید که تا زمانی که ساکت نشده و در محل محرومیت خود قرار نگیرد، زمان محرومیت نمی‌تواند شروع شود.
• آرام باشید. اگر به آنها گفتید که به تایم اوت بروند و شما را نادیده گرفتند، یک دقیقه به تایم اوت اضافه کنید. اگر دوباره امتناع کردند، یک دقیقه دیگر اضافه کنید. اگر بار سوم شما را نادیده گرفتند، آنها را بلند نکنید و به تایم اوت نبرید. توجه، حتی توجه منفی، ممکن است رفتار را تقویت کند . در عوض، پیامدی برایشان تعیین کنید که برایشان معنادار باشد، مانند عدم انجام بازی‌های ویدیویی برای بقیه روز. این را با آرامش اجرا کنید و بیشتر در مورد آن صحبت نکنید.
• تمرین فاصله‌گذاری. از فرزندتان بخواهید وانمود کند که بدرفتاری کرده و قرار است به فاصله‌گذاری فرستاده شود. او می‌تواند بدون دعوا کردن، تمرین کند که این کار را انجام دهد.
• مطمئن شوید که رفتارهای خوب را تقویت می‌کنید تا آنها تفاوت را درک کنند. برای مثال، اگر فرزندتان را به خاطر کتک زدن خواهرش در حالت تایم اوت قرار داده‌اید، باید زودتر او را به خاطر بازی خوب با خواهرش تحسین می‌کردید. و باید بعد از تایم اوت به خاطر داشتن نگرش خوب او را تحسین کنید.

زندگی با ADHD دوران کودکی

هزینه‌های ADHD دوران کودکی

اگر فرزند شما مبتلا به ADHD تشخیص داده شده است، احتمالاً هزینه‌هایی مانند موارد زیر را متحمل خواهید شد:

• ویزیت پزشکان و متخصصان سلامت روان
• داروها
• مربیگری
• تدریس خصوصی
• هزینه‌های ناشی از تصادفات یا آسیب‌های بدنی

طبق یک مطالعه، والدینی که بیمه خصوصی دارند، بسته به سن کودک، می‌توانند انتظار هزینه‌های اضافی مراقبت‌های بهداشتی بین ۲۸۵۷ تا ۳۹۲۲ دلار در سال را برای فرزند مبتلا به ADHD داشته باشند. والدینی که تحت پوشش بیمه درمانی مدیکر هستند، ۲۷۱۲ تا ۳۵۰۹ دلار بیشتر از والدینی که فرزندشان این بیماری را ندارد، پرداخت خواهند کرد.

ADHD دوران کودکی و سلامت روان

ابتلا به ADHD به این معنی نیست که فرزند شما مشکلات سلامت روان دارد. اما کودکان مبتلا به ADHD در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سایر بیماری‌های روانی از جمله موارد زیر هستند:

• افسردگی
• اضطراب
• اختلالات شخصیتی مانند اختلال وسواس فکری-عملی (OCD)

برخی از اختلالات سلامت روان ممکن است با اثرات ADHD مرتبط باشند. به عنوان مثال، مشکلات در مدرسه می‌تواند باعث افسردگی شود. در این موارد، درمان ADHD ممکن است برای حل مشکل کافی باشد. اما اگر فرزند شما علاوه بر ADHD، اختلال سلامت روان نیز داشته باشد، به درمان هر دو بیماری نیاز خواهد داشت.

رژیم غذایی برای کودکان مبتلا به ADHD

شواهد علمی کمی وجود دارد که نشان دهد هر نوع غذا یا رژیم غذایی خاصی می‌تواند به ADHD کمک کند. اما ما می‌دانیم که یک رژیم غذایی سالم و متعادل به عملکرد خوب بدن و مغز کودک کمک می‌کند. و از آنجایی که داروهای ADHD می‌توانند اشتها را کاهش دهند ، کودکانی که این داروها را مصرف می‌کنند، ممکن است در خوب غذا خوردن مشکل داشته باشند.

اگرچه مکمل‌های ویتامین یا مواد معدنی خاص ممکن است علائم را در کودکانی که فاقد این مواد مغذی هستند بهبود بخشند، اما هیچ مدرکی وجود ندارد که بتواند به دیگران کمک کند. قبل از دادن مکمل غذایی به آنها با پزشک فرزند خود صحبت کنید.

مدیریت ADHD در کودکان

گروه‌های حمایتی و آموزش مهارت‌های فرزندپروری می‌توانند به شما کمک کنند تا در مورد ADHD و نحوه تربیت فرزندی با این بیماری اطلاعات بیشتری کسب کنید.

به طور کلی، در اینجا چند نکته برای کمک به کودک مبتلا به ADHD آورده شده است:

• سعی کنید مطمئن شوید که فرزندتان میزان خواب مناسب با سن خود را دریافت می‌کند.
• مراقب نشانه‌هایی باشید که نشان می‌دهد فرزندتان ممکن است استرس داشته باشد یا بیش از حد تحریک شده باشد و مداخله کنید.
• زمان بازی و سایر تعاملات اجتماعی را کوتاه نگه دارید تا به فرزندتان کمک کنید تا خودکنترلی خود را حفظ کند.
• با معلم و مدیر مدرسه فرزندتان در مورد ADHD صحبت کنید. آنها می‌توانند به شما در تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا امکانات رفاهی مفید هستند یا خیر کمک کنند و نحوه درخواست آنها را به شما بگویند.
• ورزش منظم (30 تا 60 دقیقه در روز) به بسیاری از کودکان مبتلا به ADHD کمک می‌کند تا برخی از علائم خود را مدیریت کنند.

زمینه را برای موفقیت بلندمدت فراهم کنید

همزمان با رشد کودکان مبتلا به ADHD، آنها باید یاد بگیرند که چگونه به تنهایی موفق شوند. برای شروع مسیر استقلال:

روی نقاط قوت آنها تمرکز کنید. از آنجایی که کودکان مبتلا به ADHD اغلب روی کارهایی که در انجام آنها مشکل دارند تمرکز می‌کنند، آنها را تشویق کنید تا برای کارهایی که در آنها خوب عمل می‌کنند، چه هنر، ریاضی یا ورزش، وقت بگذارند. صرف وقت برای کارهایی که در آنها خوب هستند، عزت نفس آنها را افزایش می‌دهد و به آنها کمک می‌کند تا نقاط قوت خود را درک کنند.

بر سازماندهی تأکید کنید . از سنین پایین، به فرزندتان کمک کنید تا ابزارها و عادت‌هایی را پیدا کند که بعداً بتواند از آنها استفاده کند، مانند:

• سازمان‌دهنده‌ها و چک‌لیست‌ها
• پیامک و یادآوری استفاده از کامپیوتر، زمانی که به سنی رسیدند که بتوانند از تلفن همراه و کامپیوتر استفاده کنند
• مدیتیشن برای کمک به آنها در نشستن آرام در محیط‌های آرام
• منتظر مکث در مکالمات ماندن به جای قطع کردن حرف دیگران

کمک بگیرید . مطمئن شوید که فرزندتان می‌داند کمک گرفتن یک حرکت هوشمندانه است، نه نشانه ضعف. این می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• کار با یک معلم خصوصی
• رفتن به مرکز نویسندگی مدرسه یا استفاده از منابع دیگر
• داشتن جلسات با مربی ADHD

پیش آگهی ADHD دوران کودکی

از هر 10 کودک، حدود 7 نفر علائم ADHD را تا دوران نوجوانی و اوایل بزرگسالی تجربه می‌کنند . تا سن 25 سالگی، علائم در 16٪ از آنها کاهش می‌یابد، در حالی که 9٪ از کودکان دیگر هیچ علامتی ندارند. اما برای حدود 35 تا 65 درصد از کودکان، ADHD یک بیماری مادام العمر است.

آیا اختلال بیش فعالی در کودکان قابل درمان است؟

هیچ درمانی برای ADHD وجود ندارد، اما با درمان مناسب، علائم می‌توانند قابل کنترل‌تر باشند. در حالی که همه داروها برای هر کودکی مؤثر نیستند، نشان داده شده است که برخی از داروهای محرک، علائم ADHD را در کودکان حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد کاهش می‌دهند.

چه انتظاری از کودکان مبتلا به ADHD باید داشت؟

با درمان مناسب، چشم‌انداز بلندمدت برای اکثر کودکان مبتلا به ADHD مثبت است. برخی آنقدر خوب یاد می‌گیرند که با علائم خود کنار بیایند که دیگر در بزرگسالی واجد شرایط تشخیص ADHD نیستند.

برای برخی دیگر، ADHD تا آخر عمر ادامه دارد. اما با درمان و مدیریت علائم، بسیاری از آنها زندگی سالم و رضایت‌بخشی را سپری می‌کنند.

ADHD همچنین می‌تواند جنبه‌های مثبتی داشته باشد، مانند:

• انرژی بالا
• خلاقیت
• توانایی تمرکز دقیق ( تمرکز بیش از حد ) روی چیزهایی که واقعاً به آنها علاقه دارید