اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) یک بیماری روانی است. این بیماری باعث میشود که شما افکار وسواسی داشته باشید و فعالیتهای اجباری انجام دهید. این میتواند ناراحتکننده باشد و تأثیر زیادی بر زندگی شما داشته باشد. درمان میتواند به شما کمک کند تا آن را تحت کنترل داشته باشید.
اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) افراد را به روشهای مختلفی تحت تأثیر قرار میدهد. این اختلال معمولاً باعث ایجاد یک الگوی فکری و رفتاری خاص میشود.
این الگو ۴ مرحله اصلی دارد:
تقریباً هر کسی در برههای از زندگی خود افکار ناخوشایند یا ناخواستهای دارد. این ممکن است نگرانی از این باشد که فراموش کردهاید در را قفل کنید یا اینکه ممکن است از لمس کردن دیگران به بیماری مبتلا شوید. این میتواند تصاویر ذهنی ناگهانی، خشن یا توهینآمیز ناخواسته باشد.
اکثر مردم میتوانند این نوع افکار و نگرانیها را در چارچوب خود قرار دهند. سپس میتوانند به زندگی روزمره خود ادامه دهند. آنها مکرراً به نگرانیهایی که بیمعنی یا بیش از حد میدانند، فکر نمیکنند.
اگر افکار مداوم و ناخواستهای دارید که بر تفکر شما تسلط دارند، ممکن است دچار وسواس شده باشید.
برخی از وسواسهای رایج که افراد مبتلا به OCD را تحت تأثیر قرار میدهند عبارتند از:
وسواسهای عملی به عنوان راهی برای تلاش برای کاهش یا جلوگیری از آسیب افکار وسواسی اتفاق میافتند. با این حال، این رفتار یا بیش از حد است یا اصلاً ارتباطی با آن ندارد.
برای مثال، فردی که از آلوده شدن به خاک و میکروب میترسد، ممکن است بارها و بارها دستهای خود را بشوید. یا کسی که از آسیب رساندن به خانوادهاش میترسد، ممکن است تمایل داشته باشد که یک عمل را بارها تکرار کند تا فکر آسیب را «خنثی» کند. این نوع رفتار اجباری به ویژه در کودکان مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی رایج است.
اکثر افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) میدانند که چنین رفتار اجباری غیرمنطقی است. آنها ممکن است بدانند که هیچ منطقی ندارد، اما نمیتوانند از انجام دادن این رفتار اجباری دست بردارند.
همه رفتارهای وسواسی برای دیگران آشکار نخواهد بود.
برخی از افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی ممکن است مشکلات سلامت روان دیگری نیز داشته باشند یا در آنها پیشرفت کنند، از جمله:
افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی و افسردگی شدید نیز ممکن است احساسات خودکشی داشته باشند.
علت دقیق اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) مشخص نیست. برخی عوامل میتوانند احتمال ابتلا به اختلال وسواس فکری-عملی را در فرد افزایش دهند.
این عوامل ممکن است شامل موارد زیر باشد:
تشخیص و درمان میتواند به کاهش تأثیر اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) بر زندگی روزمره شما کمک کند. اگر فکر میکنید که مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی هستید، باید با پزشک عمومی خود صحبت کنید.
بسیاری از افراد به دلیل احساس شرم یا خجالت، علائم خود را به پزشک عمومی خود نمیگویند. آنها همچنین ممکن است سعی کنند علائم خود را از خانواده و دوستان پنهان کنند.
اگر وسواس فکری عملی دارید، نباید احساس شرم یا خجالت کنید. مانند دیابت یا آسم ، این یک بیماری طولانی مدت است و تقصیر شما نیست که به آن مبتلا هستید.
پزشک عمومی شما احتمالاً یک سری سؤال از شما خواهد پرسید تا ببیند آیا احتمال ابتلا به اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) در شما وجود دارد یا خیر.
اگر نتایج سوالات غربالگری اولیه نشان دهد که شما مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی هستید، شدت علائم شما ارزیابی خواهد شد. پزشک عمومی یا یک متخصص سلامت روان این ارزیابی را انجام خواهد داد.
مهم است که رک و صادق باشید. پاسخهای دقیق و صادقانه تضمین میکند که مناسبترین درمان را دریافت خواهید کرد.
اگر فکر میکنید کسی را میشناسید که ممکن است اختلال وسواس فکری عملی (OCD) داشته باشد، بهتر است موارد زیر را در نظر بگیرید: