هویت جنسیتی به حس ما از اینکه چه کسی هستیم و چگونه خود را می‌بینیم و توصیف می‌کنیم، اشاره دارد.

بیشتر افراد خود را «مرد» یا «زن» می‌دانند. این هویت‌ها گاهی اوقات هویت‌های «باینری» نامیده می‌شوند.

اما برخی افراد احساس می‌کنند هویت جنسیتی‌شان با جنس بیولوژیکی‌شان متفاوت است.

برای مثال، برخی افراد ممکن است اندام تناسلی مردانه و موی صورت داشته باشند اما خود را مرد نمی‌دانند یا احساس مردانگی نمی‌کنند.

برخی ممکن است اندام تناسلی و سینه‌های زنانه داشته باشند اما خود را زن نمی‌دانند یا احساس زنانه بودن نمی‌کنند.

برخی افراد خود را دارای هویت «باینری» تعریف نمی‌کنند. برای آنها مفهوم جنسیت ربطی به هویتشان ندارد.

آنها ممکن است از اصطلاحات مختلفی مانند ایجندر، تنوع جنسیتی، عدم انطباق جنسیتی برای توصیف هویت خود استفاده کنند. با این حال، به عنوان یک گروه، اغلب آنها "غیر دودویی" نامیده می‌شوند.

اختلال هویت جنسیتی و اختلال هویت جنسیتی

بسیاری از افراد مبتلا به اختلال هویت جنسیتی، تمایل قوی و پایداری به داشتن زندگی‌ای دارند که «با» هویت جنسیتی آنها مطابقت داشته باشد یا آن را بیان کند. آنها این کار را با تغییر ظاهر و رفتار خود انجام می‌دهند.

برخی از افراد مبتلا به اختلال هویت جنسیتی، اما نه همه آنها، ممکن است بخواهند از هورمون‌ها و گاهی اوقات جراحی برای ابراز هویت جنسیتی خود استفاده کنند.

اختلال هویت جنسیتی یک بیماری روانی نیست، اما برخی افراد ممکن است به دلیل اختلال هویت جنسیتی دچار مشکلات سلامت روان شوند.

نشانه‌های اختلال هویت جنسیتی

افراد مبتلا به اختلال هویت جنسیتی ممکن است ظاهر، رفتار یا علایق خود را تغییر داده باشند.

آنها همچنین ممکن است علائم ناراحتی یا پریشانی از خود نشان دهند، از جمله:

• عزت نفس پایین
• گوشه‌گیری یا انزوای اجتماعی
• افسردگی یا اضطراب
• ریسک‌های غیرضروری پذیرفتن
• نادیده گرفتن خودشان

درباره نشانه‌های اختلال هویت جنسیتی بیشتر بخوانید .

کودکان و هویت جنسیتی

کودکان ممکن است به لباس‌ها یا اسباب‌بازی‌هایی علاقه نشان دهند که جامعه به ما می‌گوید بیشتر با جنس مخالف مرتبط هستند. آنها ممکن است از ویژگی‌های جنسی فیزیکی خود ناراضی باشند.

با این حال، این نوع رفتار در دوران کودکی نسبتاً رایج است و بخشی از رشد است. این بدان معنا نیست که همه کودکانی که این رفتار را دارند، دچار اختلال هویت جنسیتی یا سایر مشکلات هویت جنسیتی هستند.

تعداد کمی از کودکان ممکن است احساس پریشانی شدید و پایداری داشته باشند که با افزایش سن بدتر می‌شود. این اغلب در دوران بلوغ اتفاق می‌افتد، زمانی که جوانان ممکن است احساس کنند ظاهر فیزیکی آنها با هویت جنسیتی‌شان مطابقت ندارد.

این احساس می‌تواند تا بزرگسالی ادامه یابد و برخی افراد تمایل شدیدی به تغییر بخش‌هایی از ظاهر فیزیکی خود، مانند موی صورت یا سینه‌ها، داشته باشند.

اگر فکر می‌کنید فرزندتان ممکن است ترنس یا غیرباینری باشد، اطلاعات بیشتری کسب کنید .

چگونه کمک بگیریم

اگر فکر می‌کنید شما یا فرزندتان ممکن است دچار اختلال هویت جنسیتی باشید، به پزشک عمومی مراجعه کنید.

اگر پزشک عمومی موافقت کند، می‌تواند شما را به یک کلینیک اختلال هویت جنسیتی (GDC) ارجاع دهد که در آنجا توسط یک تیم متخصص ارزیابی خواهید شد.

لازم نیست ابتدا توسط یک سرویس سلامت روان ارزیابی شوید، و پزشک عمومی نیازی به تأیید قبلی از هیئت‌های مراقبت یکپارچه (ICBs) که مسئول خدمات بهداشتی محلی هستند، ندارد.

شما می‌توانید خودتان به یک GDC مراجعه کنید، اما ارجاع توسط پزشک عمومی بهتر است. زیرا آنها می‌توانند سابقه پزشکی دقیق شما را در اختیار GDC قرار دهند.

اگر در حال حاضر برای سایر شرایط به پزشک یا روانشناس مراجعه می‌کنید، از آنها بپرسید که آیا می‌توانند شما را به یک GDC ارجاع دهند.