پزشک اطفال شما با استفاده از دستورالعمل های استاندارد توسعه یافته توسط آکادمی اطفال آمریکا تعیین می کند که آیا فرزند شما ADHD دارد یا خیر . این دستورالعمل های تشخیصی به طور خاص برای کودکان 4 تا 18 ساله است. .برای ارتباط با بهترین دکتر درمان بیش فعالی در تهران با گروه ویان تماس بگیرید.

تشخیص ADHD در کودکان کمتر از 4 سال دشوار است. این به این دلیل است که بچه های کوچکتر خیلی سریع تغییر می کنند. همچنین تشخیص ADHD هنگامی که کودک نوجوان می شود دشوارتر است.

هیچ آزمایش واحدی برای ADHD وجود ندارد. این فرآیند نیازمند چندین مرحله است و شامل جمع آوری اطلاعات زیادی از منابع متعدد است. شما، فرزندتان، مدرسه فرزندتان و سایر مراقبان باید در ارزیابی رفتار فرزندتان مشارکت داشته باشید.

کودکان مبتلا به ADHD علائم بی توجهی، بیش فعالی و/یا تکانشگری را به روش های خاصی نشان می دهند. رفتارهای ذکر شده در جدول زیر را ببینید.

پزشک اطفال شما بر اساس اطلاعاتی که در مورد فرزندتان توسط شما، معلمش و سایر مراقبانی که با فرزندتان وقت می گذرانند، مانند مربی یا مراقبت از کودک، گزارش می کند، بررسی خواهد کرد که چگونه رفتار کودک شما با سایر کودکان هم سن خودش مقایسه می شود. کارگران

دستورالعمل های زیر برای تأیید تشخیص ADHD استفاده می شود:

• علائم در 2 یا چند موقعیت مانند خانه، مدرسه و موقعیت های اجتماعی رخ می دهد و باعث ایجاد اختلال می شود.
• در یک کودک 4 تا 17 ساله، 6 علامت یا بیشتر باید شناسایی شود.
• در یک کودک 17 ساله و بزرگتر، 5 علامت یا بیشتر باید شناسایی شود.
• علائم به طور قابل توجهی توانایی کودک شما را برای عملکرد در برخی از فعالیت های زندگی روزمره، مانند تکالیف مدرسه، روابط با شما و خواهر و برادر، روابط با دوستان، یا توانایی عملکرد در گروه هایی مانند تیم های ورزشی، مختل می کند.
• علائم قبل از رسیدن کودک به 12 سالگی شروع می شود. با این حال، ممکن است این علائم تا زمانی که کودک بزرگتر نشود به عنوان علائم ADHD شناخته نشوند.
• علائم بیش از 6 ماه ادامه داشته است.

پزشک اطفال علاوه بر بررسی رفتار کودک شما، معاینه فیزیکی و عصبی نیز انجام خواهد داد. یک تاریخچه پزشکی کامل برای قرار دادن رفتار کودک شما در زمینه و بررسی سایر شرایطی که ممکن است بر رفتار او تأثیر بگذارد، مورد نیاز است. پزشک اطفال شما همچنین با فرزندتان در مورد رفتار و احساس کودکتان صحبت خواهد کرد.

در صورت وجود نگرانی در یکی از زمینه های زیر، پزشک اطفال شما ممکن است فرزند شما را به یک فوق تخصص اطفال یا پزشک سلامت روان ارجاع دهد:

• ناتوانی ذهنی (که قبلاً عقب ماندگی ذهنی نامیده می شد)
• اختلال رشدی مانند مشکلات گفتاری، مشکلات حرکتی یا ناتوانی در یادگیری
• درمان بیماری مزمن با دارویی که ممکن است در یادگیری اختلال ایجاد کند
• مشکل در دیدن و/یا شنیدن
• سابقه سوء استفاده
• اضطراب شدید یا افسردگی شدید
• پرخاشگری شدید
• اختلال تشنجی احتمالی
• اختلال خواب احتمالی

والدین چگونه می توانند در تشخیص کمک کنند؟

به عنوان والدین، اطلاعات مهمی در مورد رفتار فرزندتان و تأثیر آن بر زندگی او در خانه، مدرسه و سایر محیط های اجتماعی ارائه خواهید داد. پزشک اطفال شما می خواهد بداند که کودک شما چه علائمی را نشان می دهد، چه مدت علائم رخ داده است و چگونه این رفتار بر فرزند شما و خانواده شما تأثیر می گذارد. ممکن است لازم باشد چک لیست ها یا مقیاس های رتبه بندی رفتار فرزندتان را پر کنید.

علاوه بر این، به اشتراک گذاشتن سابقه خانوادگی می تواند سرنخ های مهمی در مورد وضعیت فرزند شما ارائه دهد.

ایمنی را در نظر داشته باشید:

اگر کودک شما علائم ADHD را نشان داد، بسیار مهم است که به ایمنی توجه زیادی داشته باشید. کودک مبتلا به ADHD ممکن است همیشه از خطرات آگاه نباشد و به راحتی آسیب ببیند. به خصوص مراقب باشید:

• ترافیک
• سلاح گرم
• استخرهای شنا
• ابزارهایی مانند ماشین چمن زنی
• مواد شیمیایی سمی، مواد پاک کننده یا داروها