h4 class="fusion-responsive-typography-calculated" style="box-sizing: border-box; font-family: csfont; font-weight: 500; line-height: 1.2; letter-spacing: var(--h4_typography-letter-spacing); text-transform: none; font-style: normal; font-size: 16px; color: green !important; margin-top: var(--h4_typography-margin-top); margin-bottom: var(--h4_typography-margin-bottom); font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; widows: 2; word-spacing: 0px; -webkit-text-stroke-width: 0px; white-space: normal; background-color: #ffffff; text-decoration-thickness: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-color: initial; text-align: justify; --fontsize: 16; --minfontsize: 16;" data-fontsize="16" data-lineheight="19.2px"><!--StartFragment
دوقطبی نوع ۱ با دوره های شیدایی یا مانیا مشخص می شود که اغلب با یک دوره افسردگی همراه است. در طول یک دوره شیدایی؛ که معمولا یک هفته است، افراد مبتلا به اختلال دوقطبی I افزایش شدید انرژی را تجربه میکنند یا بهطور ناراحتکنندهای تحریکپذیر هستند. برخی از افراد مبتلا به اختلال دوقطبی نوع یک نیز دوره های افسردگی یا هیپومانیک را تجربه می کنند و اغلب افراد مبتلا به اختلال دوقطبی I دوره هایی از خلق و خوی خنثی نیز دارند.
برای ارتباط با روانپزشک در سعادت آباد اینجا کلیک کنید.
تشخیص اختلال دوقطبی II مستلزم داشتن حداقل یک دوره افسردگی اساسی و حداقل یک دوره هیپومانیک است. افراد بین دوره های افسردگی و هیپومانیک به عملکرد معمول خود باز میگردند. یک دوره هیپومانیک با علائم شیدایی کمتر شدید مشخص می شود که باید تنها چهار روز متوالی به جای یک هفته طول بکشد. افراد مبتلا به اختلال دوقطبی II اغلب ابتدا در نتیجه اولین دوره افسردگی خود به دنبال درمان می روند، زیرا دوره های هیپومانیک اغلب احساس لذت می کنند و حتی می توانند عملکرد را در محل کار یا مدرسه افزایش دهند.
اختلال سیکلوتایمی شکل خفیفتری از اختلال دوقطبی است که شامل بسیاری از «نوسانهای خلقی» با هیپومانیا و علائم افسردگی است. افراد مبتلا به سیکلوتیمیا فراز و نشیب های عاطفی را تجربه می کنند اما با علائم شدیدتر از اختلال دوقطبی یک یا دو.
علائم اختلال سیکلوتیمیک شامل موارد زیر است:
دسته بندی اختلالات افسردگی شامل تعدادی از اختلالات روانی است. همه آنها با وجود حالت های غمگین، نا امیدی یا تحریک پذیری همراه با علائم فیزیکی و شناختی مشخص می شوند. آنها از نظر مدت زمان، زمان و علل متفاوت هستند. برخی عبارتند از:
اختلال افسردگی پس از زایمان و اختلال عاطفی فصلی به عنوان موارد اضافی برای تشخیص روشن تر هستند. اختلالات افسردگی همگی با احساس غم و اندوه و خلق و خوی ضعیف مشخص می شوند که به اندازه کافی پایدار و شدید هستند که بر عملکرد فرد تأثیر می گذارند. علائم مشترک این اختلالات عبارتند از: مشکل در ایجاد انگیزه، عدم علاقه به فعالیت هایی که قبلاً از آنها لذت می بردید، مشکلات خواب/تغذیه و تمرکز ضعیف.
اختلالات اضطرابی با ترس، نگرانی، اضطراب و اختلالات رفتاری بیش از حد و مداوم مشخص می شوند. ترس یک پاسخ عاطفی به یک تهدید است، خواه آن تهدید واقعی باشد یا ذهنی. اما اضطراب؛ تهدیدی گنگ و مبهم یا پیش بینی ای است که ممکن است تهدیدی در آینده ایجاد شود. انواع اختلالات اضطرابی عبارتند از: اختلال اضطراب فراگیر، اختلال اضطراب اجتماعی، فوبی خاص، اختلال پانیک یا هراس، اختلال اضطراب جدایی، آگورافوبیا، لالی انتخابی.
این اختلال با نگرانی بیش از حد در مورد رویدادهای روزمره مشخص می شود. در حالی که برخی از استرس ها و نگرانی ها بخش طبیعی زندگی هستند، اضطراب فراگیر شامل نگرانی هایی است که به قدری بیش از حد است که در بهزیستی و عملکرد فرد اختلال ایجاد می کند.
اختلال اضطراب اجتماعی یا فوبی اجتماعی یک اختلال روانی است که شامل ترس غیرمنطقی از تماشا، قضاوت، تحقیر یا خجالت میشود. اضطراب ناشی از این اختلال می تواند تأثیر زیادی بر زندگی فرد داشته باشد و عملکرد در مدرسه، محل کار و سایر محیط های اجتماعی را با مشکل مواجه کند.
این فوبیا شامل ترس شدید از یک شی یا موقعیت خاص در محیط است. برخی از نمونههای فوبیای خاص رایج عبارتند از ترس از عنکبوت، ترس از ارتفاع یا ترس از مار. افراد مبتلا به فوبیا هنگام مواجهه با شی یا موقعیت ترسناک ممکن است حالت تهوع، لرزش، ضربان قلب سریع و حتی ترس از مرگ را تجربه کنند.
چهار نوع اصلی فوبیای خاص شامل رویدادهای طبیعی (رعد و برق، گردباد)، پزشکی (روشهای پزشکی، روشهای دندانپزشکی، تجهیزات پزشکی)، حیوانات (سگ، مار، حشرات)، و موقعیتی (فضاهای کوچک، خروج از خانه، رانندگی) است.
