آبله که زمانی یک بیماری شدید شایع در سراسر جهان بود، در سال 1980 پس از یک کمپین موفق ایمن سازی در سراسر جهان، توسط مجمع جهانی بهداشت به عنوان ریشه کن شده جهانی تایید شد. آخرین مورد طبیعی در سومالی در سال 1977 شناسایی شد. ذخایر ویروس آبله در دو آزمایشگاه در ایالات متحده آمریکا و روسیه وجود دارد.برای ارتباط با بهترین متخصص زنان در تهران با دکتر طاهره فروغی فر تماس بگیرید.
دو شکل آبله وجود داشت، واریولای ماژور (که شایعتر و شدیدتر بود) و واریولای مینور.
آبله توسط ویروس واریولا ایجاد می شود و از فردی به فرد دیگر منتقل می شود.
آبله زمانی پخش میشود که فرد مبتلا صحبت کند، سرفه یا عطسه کند و قطرات کوچک حاوی عوامل عفونی را در هوا بفرستد. قطرات موجود در هوا ممکن است توسط کسانی که در نزدیکی هستند تنفس کنند یا ممکن است اشیا را آلوده کنند.
آبله همچنین می تواند از طریق تماس مستقیم با مایع تاول یا اشیاء آلوده منتقل شود.
آبله یک عامل بالقوه بیوتروریسم است.
علائم و نشانه های آبله ممکن است شامل موارد زیر باشد:
در 30 تا 50 درصد افراد مبتلا به واریولای ماژور که واکسینه نشده بودند، این بیماری با خونریزی، فشار خون پایین، نارسایی چند عضوی و مرگ پیشرفت کرد.
میزان مرگ و میر واریولای مینور کمتر از 1 درصد بود.
تشخیص با آزمایش آزمایشگاهی مایع تاول یا تراشیدن پوست یا خون گرفته شده در مرحله تب است.
(زمان بین آلوده شدن و بروز علائم)
از 7 تا 19 روز، معمولا 10 تا 14 روز.
(زمانی که طی آن فرد مبتلا می تواند دیگران را آلوده کند)
از شروع تب تا زمانی که همه دلمه ها از بین بروند. افراد در زمان بثورات پوستی اولیه مسری هستند.
درمان خاصی برای آبله وجود ندارد. افراد مشکوک یا تایید شده به آبله نیاز به درمان حمایتی در بیمارستان دارند.