×
محققان دو مسیر آشکار برای کمرویی پیدا کردهاند. اولین مورد، بیولوژیکی است. به نظر میرسد حدود یک پنجم کودکان با تمایل بیولوژیکی به کمرویی متولد میشوند. این کودکان از زمانی که نوپا هستند - و گاهی حتی زودتر - با افراد جدید و محیطهای جدید راحت نیستند. کودکان خجالتی معمولاً در خوردن غذا وسواس دارند، از امتحان کردن غذاهای جدید اجتناب میکنند و تمایلی به پذیرش چالشهای جدید ندارند.
نیمی از کودکان نوپایی که این الگو را نشان میدهند، در ۶ سالگی هنوز خجالتی هستند؛ یک چهارم آنها در نوجوانی نیز خجالتی هستند و احتمالاً در تمام طول زندگی خود تا حدودی خجالتی باقی خواهند ماند. برای آنها، به نظر میرسد خجالتی بودن موضوعی مربوط به خلق و خو یا استعداد ذاتی است.
مسیر دیگر برای کمرویی، موقعیتی است. برای این کودکان، کمرویی یک واکنش موقت به استرس است. بیماری والدین، نقل مکان به خانه جدید یا تغییر در مراقبت از کودک میتواند باعث کمرویی در یک کودک نوپا یا پیش دبستانی - حتی در یک کودک بزرگتر - شود. کمرویی معمولاً به محض اینکه وضعیت اساسی حل شود یا کودک احساس راحتی بیشتری کند، از بین میرود.
معمولاً خجالتی بودن جای نگرانی ندارد، مگر اینکه بخشی از مجموعهای از ترسها باشد که باعث پریشانی عاطفی مکرر یا مشکلات اجتماعی برای فرزند شما میشود. با این حال، کودکان خجالتی میتوانند از موارد مختلفی که به بهبود اعتماد به نفس و مهارتهای اجتماعی آنها کمک میکند، بهرهمند شوند. در اینجا چند پیشنهاد ارائه شده است:
