h3 style="box-sizing: inherit; font-family: Poppins, Arial, Helvetica, sans-serif; flex-basis: auto; font-weight: 600; color: #001747; display: block; letter-spacing: 0.5px; line-height: inherit; margin: 0px 0px 5px; max-width: 760px; font-size: inherit; font-style: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; orphans: 2; text-align: start; text-indent: 0px; text-transform: none; widows: 2; word-spacing: 0px; -webkit-text-stroke-width: 0px; white-space: normal; text-decoration-thickness: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-color: initial;"> <!--StartFragment
در بیشتر موارد، شما در روز عمل در بیمارستان بستری خواهید شد. اکثر زنان میتوانند بین دو تا چهار روز پس از عمل به خانه بروند.
بیشتر داروهای بیهوشی مدرن کوتاهاثر هستند. شما نباید بیش از یک روز پس از عمل، هیچ عارضه جانبی داشته باشید یا از آن رنج ببرید. در طول ۲۴ ساعت اول، ممکن است احساس خوابآلودگی بیشتری نسبت به حالت معمول داشته باشید و قضاوت شما مختل شود. احتمالاً در طول ۲۴ ساعت اول در بیمارستان بستری خواهید بود، اما در غیر این صورت، باید در این مدت یک بزرگسال همراه شما باشد و نباید رانندگی کنید یا تصمیمات مهمی بگیرید.
ممکن است یک سوند (لوله) در مثانه شما قرار داده شود تا ادرار شما تخلیه شود. این معمولاً تا 24 ساعت پس از عمل جراحی ادامه دارد تا زمانی که بتوانید به راحتی به توالت بروید و مثانه خود را خالی کنید. اگر در دفع ادرار مشکل دارید، ممکن است لازم باشد برای چند روز سوند داشته باشید.
هیسترکتومی شکمی معمولاً از طریق برشی به طول تقریبی ۱۰ سانتیمتر انجام میشود. این برش معمولاً در بالای خط رویش موی ناحیه تناسلی ایجاد میشود، اما گاهی اوقات ممکن است از ناف تا خط رویش موی ناحیه تناسلی امتداد یابد.
برش شما با بخیه، منگنه، گیره یا چسب بسته خواهد شد. چسب و برخی از بخیهها خود به خود حل میشوند. سایر بخیهها، گیرهها یا منگنهها باید برداشته شوند. این کار معمولاً توسط پرستار مطب پزشک عمومی شما حدود پنج تا هفت روز پس از عمل انجام میشود. در این مورد به شما اطلاعات داده خواهد شد.
ابتدا محل برش شما با پانسمان پوشانده میشود. شما باید بتوانید حدود ۲۴ ساعت پس از عمل، آن را بردارید و خود را بشویید یا دوش بگیرید (به بخش شستشو و دوش گرفتن مراجعه کنید).
بخیههای واژن شما نیازی به کشیدن ندارند، زیرا قابل جذب هستند. ممکن است متوجه شوید که بخیه یا بخشی از بخیه پس از چند روز یا شاید چند هفته از بین میرود. این طبیعی است و جای نگرانی نیست.
گاهی اوقات، یک لوله کوچک (درن) از طریق دیواره تحتانی شکم شما وارد میشود تا هرگونه خون یا مایعی که ممکن است بلافاصله پس از عمل جمع شود را تخلیه کند. این لوله پس از عمل جراحی و در حالی که هنوز در بیمارستان هستید، توسط یک پرستار برداشته میشود.
میتوانید انتظار داشته باشید که به مدت یک تا دو هفته پس از عمل، خونریزی واژینال داشته باشید. این خونریزی مانند یک پریود سبک است و به رنگ قرمز یا قهوهای میباشد. برخی از زنان در ابتدا خونریزی کمی دارند یا اصلاً خونریزی ندارند و سپس حدود 10 روز بعد، ناگهان خون یا مایع قدیمی از واژن آنها جاری میشود. این خونریزی معمولاً به سرعت متوقف میشود. شما باید به جای تامپون از نوار بهداشتی استفاده کنید زیرا استفاده از تامپون میتواند خطر عفونت را افزایش دهد.
حداقل برای چند روز اول پس از عمل، میتوانید انتظار درد و ناراحتی در ناحیه پایین شکم خود را داشته باشید. هنگام ترخیص از بیمارستان، باید برای دردی که تجربه میکنید، مسکن دریافت کنید. گاهی اوقات مسکنهایی که حاوی کدئین یا دی هیدروکدئین هستند میتوانند باعث خوابآلودگی، کمی تهوع و یبوست شوند. اگر نیاز به مصرف این داروها دارید، سعی کنید میوه و فیبر بیشتری مصرف کنید تا احتمال ابتلا به یبوست کاهش یابد.
مصرف مسکنها طبق دستور پزشک برای کاهش درد، به شما این امکان را میدهد که زودتر از رختخواب بلند شوید، صاف بایستید و حرکت کنید - همه اینها بهبودی شما را تسریع میکند و به جلوگیری از تشکیل لختههای خون در پاها یا ریههای شما کمک میکند.
پس از عمل جراحی، ممکن است روده شما به طور موقت کند شود و باعث شود هوا یا «باد» در آن محبوس شود. این میتواند تا زمان خروج هوا، باعث درد یا ناراحتی شود. بلند شدن از رختخواب و راه رفتن کمک کننده خواهد بود. آب نعناع نیز ممکن است ناراحتی شما را کاهش دهد. به محض اینکه رودههای شما شروع به حرکت کنند، باد محبوس شده نیز کاهش مییابد.
بعد از عمل، ممکن است سرمی در بازوی شما قرار داده شود تا مایعات مورد نیازتان تأمین شود. وقتی دوباره بتوانید بنوشید، سرم برداشته میشود. به شما یک لیوان آب یا چای و یک غذای سبک پیشنهاد میشود. اگر در ابتدا گرسنه نیستید، باید مایعات بنوشید. بعداً سعی کنید چیزی بخورید.
شما باید بتوانید روز بعد از عمل دوش بگیرید یا حمام کنید و هرگونه پانسمانی را بردارید. نگران خیس شدن جای زخمهایتان نباشید - فقط مطمئن شوید که آنها را با دستمالهای یکبار مصرف تمیز خشک میکنید یا اجازه میدهید در هوا خشک شوند. تمیز و خشک نگه داشتن جای زخمها به بهبود کمک میکند.
بعد از هر عمل جراحی، خطر کمی برای تشکیل لخته خون در رگهای پاها و لگن شما (ترومبوز ورید عمقی) وجود دارد. این لختهها میتوانند به ریهها (آمبولی ریوی) منتقل شوند که میتواند جدی باشد. میتوانید خطر لخته شدن خون را با رعایت موارد زیر کاهش دهید:
همچنین ممکن است اقدامات دیگری برای کاهش خطر ایجاد لخته به شما داده شود، به خصوص اگر اضافه وزن دارید یا مشکلات سلامتی دیگری دارید.
این موارد ممکن است شامل موارد زیر باشد:
به شما توصیهها و اطلاعاتی در مورد تمریناتی که به بهبودی شما کمک میکنند و همچنین روشهایی برای حرکت آسان و استراحت راحت داده خواهد شد. باید اطلاعات کتبی در این مورد به شما داده شود. فیزیوتراپیست بخش همچنین ممکن است پس از عمل جراحی به شما مراجعه کند تا برخی از تمرینات را به شما نشان دهد و در مورد چگونگی پیشرفت در بلند شدن از رختخواب و تحرک با شما صحبت کند. فیزیوتراپیست همچنین در مورد نحوه انجام تمرینات عضلات کف لگن به شما توصیههایی خواهد کرد.
اگر تخمدانهای شما در طول عمل جراحی برداشته شده باشند، ممکن است درمان جایگزینی هورمون (HRT) به شما پیشنهاد شود. این موضوع توسط متخصص زنان با شما در میان گذاشته خواهد شد و با هم میتوانید بهترین راه را برای ادامهی کار انتخاب کنید.
برخی از زنانی که هیسترکتومی شکمی انجام دادهاند، نیاز به ادامهی آزمایش اسمیر از بالای واژن دارند. در مورد اینکه آیا این موضوع در مورد شما صدق میکند یا خیر، با پزشک عمومی یا متخصص زنان خود مشورت کنید.
ممکن است بعد از عمل جراحی، احساس خستگی بسیار بیشتری نسبت به حالت معمول داشته باشید، زیرا بدن شما برای بهبودی خود انرژی زیادی مصرف میکند. ممکن است لازم باشد در طول روز برای چند روز اول چرت بزنید. هیسترکتومی همچنین میتواند از نظر احساسی استرسزا باشد و بسیاری از زنان در ابتدا احساس گریه و احساساتی شدن میکنند - وقتی خسته هستید، این احساسات میتوانند بدتر به نظر برسند. برای بسیاری از زنان، این آخرین علامتی است که بهبود مییابد.
لابیاپلاستی (کوچک کردن لابیا مینور، کوچک کردن لابیا و لابیوپلاستی) جراحی پلاستیک برای تغییر لابیا ماژور و لابیا مینور، پوستی که فرج انسان را احاطه کرده است، میباشد. دو دلیل اصلی برای یک زن وجود دارد که تحت عمل جراحی زیبایی دستگاه تناسلی قرار گیرد: زنانی که دارای شرایط مادرزادی مانند دوجنسیتی بودن هستند و زنانی که یک بیماری زمینهای دارند که در آن ناراحتی جسمی را تجربه میکنند یا مایل به تغییر ظاهر دستگاه تناسلی خود هستند زیرا معتقدند که در محدوده طبیعی قرار نمیگیرند. رنگ، شکل و اندازه لابیاها به طور قابل توجهی متفاوت است و ممکن است در نتیجه زایمان، پیری و سایر رویدادها تغییر کند. شرایطی که توسط لابیاپلاستی مورد بررسی قرار میگیرند عبارتند از: آژنزی مولرین (لولههای فالوپ و رحم تغییر شکل یافته)، شرایط دوجنسیتی (ویژگیهای جنسی مردانه و زنانه در یک فرد)، نقصها و ناهنجاریهای مادرزادی مانند آترزی واژن (عدم وجود مجرای واژن)؛ و پارگی و کشیدگی لابیا مینور ناشی از تصادف، سن و زایمان. در واژینوپلاستی تغییر جنسیت مرد به زن برای تشکیل واژن جدید، لابیاپلاستی لابیاهایی را ایجاد میکند که قبلاً وجود نداشتند.
اندازه و شکل لابیا به اندازه رنگ چشم هر فرد مشخص است و دامنه آنچه صحیح است، گسترده و عمیق است. با این حال، هنگامی که لابیای یک زن به طور خاص کشیده باشد، بافت اضافی میتواند باعث درد و ناراحتی شود یا در فعالیتهای روزمره طبیعی اختلال ایجاد کند. به عنوان مثال، ورزشکاری که لابیای او بلند است، ممکن است متوجه شود که هنگام انجام فعالیتهای بدنی، بافت به پایش میچسبد. بافت لابیایی که بیرون زده است، حتی میتواند باعث شود که نشستن روی صندلی دوچرخه باعث ناراحتی و درد شود. بیمارانی هستند که به دلایل زیباییشناسی تصمیم به انجام لابیاپلاستی میگیرند، اما به ندرت تحت تأثیر برخی از هنجارهای زیبایی قرار میگیرند، که طبق ASPS است. برخی از بیمارانی که لابیای داخلی خود را به طور غیرمعمول بلند میبینند، ممکن است در مورد ظاهر بیرونی دستگاه تناسلی خود احساس خجالت کنند و در نتیجه در طول مقاربت یا هنگام پوشیدن تانگ یا لباس شنا دچار پریشانی عاطفی یا روانی شوند. لابیا همچنین میتواند در شلوارهای یوگای تنگ نیز مشهود باشد.
لابیاپلاستی نباید روی دختران زیر ۱۸ سال انجام شود. لابیاهای دختران ممکن است تا اوایل بزرگسالی و حتی پس از بلوغ نیز به رشد و توسعه خود ادامه دهند .
برای انجام لابیاپلاستی، جراح به سادگی بافت اضافی را برش میدهد تا لبهای لابیا مینور به خوبی در داخل لابیا ماژور (لبهای بیرونی فرج) قرار گیرند. این عمل را میتوان تحت بیحسی موضعی یا عمومی انجام داد و بهبودی معمولاً بدون عارضه و سریع است. معمولاً پس از آن به داروهای مسکن نیاز است، اما به طور کلی، فقط برای چند روز و فقط برای اکثر زنان، بهبودی بدون عارضه و سریع است. ASPS به بیماران پیشنهاد میکند که باید یک هفته از محل کار خود مرخصی بگیرند تا از لابیاپلاستی بهبود یابند. بیماران باید شلوار گشاد و راحت بپوشند و یک مینی پد برای جذب خونریزی جزئی داشته باشند. اگر بیماران تحت این عمل قرار گرفته باشند، پزشک همچنین ممکن است به بیماران دستور دهد که در اولین دوره قاعدگی خود از تامپون استفاده نکنند. بیماران باید ظرف یک ماه به فعالیتهای روزانه خود بازگردند.
معمولاً پس از لابیاپلاستی، کبودی، تورم و درد تا دو هفته وجود دارد. نشستن و ادرار کردن در این مدت احتمالاً ناراحت کننده خواهد بود، اگرچه به بیماران مسکن داده میشود تا به کاهش این ناراحتی کمک کند.
لابیاپلاستی را میتوان با استفاده از بیهوشی عمومی یا بیحسی موضعی همراه با آرامبخش انجام داد. این عمل جراحی عموماً شامل تغییر شکل یا کوتاه کردن لبهای واژن است. بافتهای ناخواسته با کمک چاقوی جراحی یا احتمالاً لیزر بریده میشوند و لبه شل ممکن است با کمک بخیههای ظریف و جذبی دوخته شود. کل عمل جراحی معمولاً حدود یک تا دو ساعت طول میکشد. برخی از بیماران میتوانند در همان روز پس از انجام عمل جراحی به خانه بروند.
بیشتر بیماران یک هفته از کار خود مرخصی میگیرند و در این مدت میتوانند با قرار دادن یخ با کمک یک کیسه یخ که بین لباس زیر و یک لباس کشی قرار میگیرد، درد و تورم را کاهش دهند. این کار را میتوان با بیست دقیقه پوشیدن و بیست دقیقه استراحت انجام داد. بیمار همچنین میتواند برای کاهش تورم، دراز بکشد و باسن خود را بالا نگه دارد. بیماران میتوانند پس از چهار تا شش هفته از عمل جراحی، استفاده از تامپون یا رابطه جنسی را از سر بگیرند. لابیاپلاستی اصلاحی معمولاً بهبودی بسیار سریعتری را فراهم میکند. در حالی که بدترین تورم تا 6 هفته از بین میرود، اما تورم باقی مانده ممکن است تا شش ماه طول بکشد تا از بین برود.
لابیاپلاستی گاهی اوقات میتواند منجر به موارد زیر شود:
هر نوع عملی همچنین برخی از خطرات کوچک زیر را به همراه دارد:
جراح باید توضیح دهد که این خطرات و عوارض چقدر برای بیماران محتمل است و در صورت بروز برخی از عوارض، چگونه با بیماران برخورد خواهد شد. گاهی اوقات، بیماران متوجه میشوند که به هدف مورد نظر نرسیدهاند و نیاز به عمل جراحی دیگری را احساس میکنند.
لابیاپلاستی عموماً منجر به کوتاهتر شدن لابیاها میشود که دیگر پایینتر از سطح لابیای بزرگ مودار آویزان نیستند. اکثر بیمارانی که برخی از علائم ناشی از کشیدگی و پیچ خوردن لابیاهای خود را احساس میکنند، معمولاً پس از انجام جراحی تسکین مییابند. طبق مطالعات متعدد در سراسر جهان، جراحی لابیاپلاستی با میزان رضایت بالای بیش از ۹۰ درصد همراه است.
جراحی لابیا مینور (لابیاپلاستی) یک عمل جراحی است که برای تغییر اندازه، شکل یا موقعیت لابیا مینور، چینهای کوچک پوستی که لبهای داخلی فرج را تشکیل میدهند، در نظر گرفته شده است. پارگی اغلب به دلایل زیبایی یا برای رفع مشکلاتی که ناشی از لابیا مینور اضافی یا واگرا هستند انجام میشود. این فرآیند، جراحی لابیا داخلی نیز نامیده میشود.
جراحی لابیا ماژور (که به آن لابیاپلاستی یا لابیوپلاستی لابیا ماژور نیز گفته میشود) یک عمل جراحی است که برای تغییر اندازه، شکل و تعادل لابیا ماژور، لبهای بیرونی واژن، در نظر گرفته شده است. این عملی است که برای اهداف زیبایی یا برای به حداقل رساندن ناراحتی ناشی از لابیا ماژور بزرگ برای بیماران انجام میشود.
کوچک کردن لابیا مینور بدون جراحی، روشی بدون تیغ جراحی برای درمان لابیا مینور بزرگ یا ناهموار است. جراحی لیزر همچنان موثرترین راه حل در مواردی است که زن میخواهد لابیا خود را تغییر شکل دهد، اما زنانی هستند که مایلند بدون جراحی تغییرات مهمی را ایجاد کنند.
این روش کوچک کردن لابیا ماژور بدون جراحی، روشی غیرجراحی برای زنانی است که مایل به کوچک کردن یا طراحی مجدد لابیا ماژور یا لبهای بیرونی واژن خود هستند. در حالی که جراحی کارآمدترین روش برای دستیابی به تغییرات اساسی و طولانی مدت است، روشهای غیرجراحی کمی وجود دارند که بتوانند ظاهر یا حس لابیا ماژور را بهبود بخشند، اگرچه این روشها عموماً کمتر تهاجمی هستند و نتایج بسیار ماندگارتری ایجاد میکنند.
جراحی هیپرتروفی لابیا یک فرآیند جراحی است که برای اصلاح لابیاهای کوچک یا بزرگ که بیش از حد بزرگ یا نامتناسب شدهاند، در نظر گرفته شده است. این حالت به عنوان هیپرتروفی لابیا شناخته میشود و میتواند ناشی از عوامل ژنتیکی، یا سالمندی بیمار، عدم تعادل هورمونی یا پس از زایمان باشد. هدف از این جراحی تغییر اندازه و شکل لابیاها به منظور افزایش عملکرد زیباییشناختی آنها است، اما بسته به مورد میتواند راحتی را نیز افزایش دهد.
طلاق یک فرآیند قانونی است؛ به همین دلیل است که اکثر مردم برای رسیدن به بهترین نتیجه ممکن با وکلا همکاری میکنند. اما طلاق فقط یک فرآیند قانونی نیست. بلکه یک فرآیند عاطفی نیز هست. بر این اساس، منطقی است که در طلاق نیز جایی برای متخصصان سلامت روان وجود داشته باشد. پس چرا افراد بیشتری در طلاق با متخصصان سلامت روان همکاری نمیکنند؟
بخشی از آن ممکن است به دلیل انگ اجتماعی باشد که مدتهاست به مسائل مربوط به سلامت روان نسبت داده میشود. خوشبختانه، این انگ اجتماعی شروع به محو شدن کرده است. اما به همان اندازه احتمال دارد که بسیاری از مردم مزایای فراوان استفاده از متخصصان سلامت روان در طلاق را درک نکنند. مطمئناً، میتوان بدون حمایت سلامت روان از طلاق عبور کرد. اما داشتن کمک مناسب میتواند طلاق را بسیار آسانتر کند - نه تنها برای زوجهای در حال طلاق، بلکه برای فرزندان آنها نیز. و میتواند به وکلا کمک کند تا به نتیجه بهتری برای همه دست یابند.
طلاق، بنا به تعریف، زمانی برای گذار و حتی دگرگونی در زندگی طرفین است. هر کسی که طلاق را تجربه میکند و احساس استرس، غم، نگرانی، خشم یا سوگ دارد، میتواند از همکاری با یک متخصص سلامت روان بهرهمند شود. (این تقریباً شامل همه کسانی میشود که طلاق میگیرند.)
متخصصان سلامت روان به مراجعین خود کمک میکنند تا مهارتهای لازم برای مقابله با گذارها و تغییر روابط را توسعه دهند. حقیقت این است که تقریباً هر کسی که با طلاق روبرو است میتواند از این نوع حمایت و راهنمایی بهرهمند شود. با این اوصاف، موقعیتهای خاصی وجود دارد که خدمات یک مشاور یا سایر متخصصان سلامت روان میتواند به ویژه مفید باشد، از جمله:
بسته به شرایط، ممکن است منطقی باشد که همسران با هم با یک متخصص سلامت روان مشورت کنند. به عنوان مثال، همسرانی که در حال طلاق هستند و میخواهند به طور مؤثر با هم فرزندپروری کنند، بهتر است با هم با یک درمانگر خانواده مشورت کنند. از سوی دیگر، برخی موقعیتها مانند زمانی که خشونت خانگی یا اختلاف قدرت جدی در ازدواج وجود داشته باشد، نیاز به جلسات انفرادی با یک مشاور دارند.
اگر در موقعیتی هستید که فکر میکنید همکاری با یک مشاور برای شما و همسرتان مفید است، اما همسرتان مایل نیست، چه؟ در این صورت، بهتر است خودتان به دنبال کمک باشید تا اینکه سعی کنید همسرتان را مجبور به مشارکت کنید. در صورت لزوم، همیشه میتوانید بینشهایی را که به دست آوردهاید به اشتراک بگذارید.
گاهی اوقات، فقط همسران در حال طلاق نیستند که بیشترین بهره را از کمک متخصصان سلامت روان در طلاق میبرند. به یاد داشته باشید که فرزند شما نیز در حال تجربه طلاق از دیدگاهی متفاوت است، همانطور که شما آن را تجربه میکنید. اگر خودتان در حال مبارزه هستید، ممکن است نتوانید حمایتی را که فرزندانتان نیاز دارند به آنها ارائه دهید. درخواست کمک میتواند ابزارهایی را برای کمک به فرزندتان در اختیار شما قرار دهد و ارتباط فرزندتان با یک درمانگر به آنها این امکان را میدهد که احساسات خود را ابراز کنند و از کسی غیر از والدین خود حمایت دریافت کنند.
«متخصص سلامت روان» اصطلاحی کلی است که متخصصانی با انواع مختلف آموزش، از جمله موارد زیر را در بر میگیرد:
بیشتر متخصصان سلامت روان، اما نه همه آنها، نوعی مجوز در حوزه خود دارند. اگرچه برای مؤثر بودن یک متخصص، داشتن مجوز ضروری نیست، اما همکاری با یک متخصص دارای مجوز این آرامش خاطر را به آنها میدهد که تحت نوعی نظارت حرفهای هستند.
یکی از نقشهای آشکاری که یک متخصص سلامت روان میتواند در طلاق ایفا کند، مشاوره دادن به یک یا هر دو همسر، یک فرزند یا کل خانواده است. اما فراتر از ارائه درمان، نقشهای بسیاری وجود دارد که یک متخصص سلامت روان میتواند در طلاق ایفا کند.
برای مثال، یک متخصص ممکن است به عنوان مربی طلاق، شاید در فرآیند طلاق توافقی ، خدمت کند . نقش یک مربی طلاق به طور خاص کمک به مراجعین در جهتیابی فرآیند طلاق، ارائه پشتیبانی در تصمیمگیری، تعیین و حفظ مرزها و توسعه استراتژیهای ارتباطی مؤثر است.
نقش دیگری که یک متخصص سلامت روان ممکن است داشته باشد، هماهنگکنندهی امور والدین است . یک هماهنگکنندهی امور والدین به طور ویژه آموزش دیده است تا به والدین در سرپرستی مشترک و مؤثر در طول یا پس از طلاق کمک کند. هماهنگکنندههای امور والدین به والدین کمک میکنند تا قبل از تشدید اختلافات، آنها را حل و فصل کنند و ممکن است در اختلافات جزئی میانجیگری کنند تا والدین مجبور نباشند برای حل و فصل به دادگاه مراجعه کنند.
متخصصان سلامت روان همچنین ممکن است در پروندههای مورد اختلاف به عنوان ارزیاب حضانت فرزند خدمت کنند . این متخصصان تجزیه و تحلیل عمیقی از وضعیت خانواده و نقاط قوت و چالشهای والدین انجام میدهند و برای کمک به تصمیمگیری به دادگاه گزارش میدهند. رایجترین درخواست دادگاه برای دخالت متخصصان سلامت روان به عنوان ارزیاب حضانت فرزند است، اما والدین میتوانند خودشان توافق کنند که از یک ارزیاب حضانت فرزند استفاده کنند یا یکی از والدین از دادگاه بخواهد که یک نفر را تعیین کند.
اضطراب اجتماعی در نوجوانان یک چالش شایع است که میتواند بر روابط، عملکرد تحصیلی و سلامت روان آنها تأثیر بگذارد. این اختلال پس از افسردگی و سوء مصرف مواد، به عنوان سومین اختلال شایع در نوجوانان محسوب میشود. شناخت علائم اضطراب اجتماعی در نوجوانان، قدم اول برای کمک به نوجوانان است. در ادامه، به بررسی دقیقتر علائم رفتاری، عاطفی و جسمانی این اختلال در نوجوانان میپردازیم:
به طور کلی، اضطراب اجتماعی در نوجوانان یک اختلال شایع است که مانند اختلال شخصیت وسواسجبری بر عملکرد فرد در زندگی تأثیر میگذارد. اما تفاوت مهم بین این دو اختلال در نحوه تأثیرگذاری است. اضطراب اجتماعی بر ترس از قضاوت تمرکز دارد، اما اختلال شخصیتی وسواس جبری بر نیاز به کنترل و کمالگرایی متمرکز است. برای شناخت این دو اختلال و تشخیص آنها از یکدیگر، بهتر است با افراد متخصص و روانشناس مشورت کنید.
تا این بخش متوجه شدیم که اضطراب اجتماعی در نوجوانان میتواند بر کیفیت زندگی آنها تأثیرات منفی بگذارد. اولین قدم برای ارائه درمان مناسب و رفع مشکلات آنها، تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی در نوجوانان است. اضطراب اجتماعی در نوجوانان اغلب با اختلالات دیگری مانند افسردگی اشتباه گرفته میشود. تشخیص دقیق این اختلال به درمانگران کمک میکند تا برنامه درمانی مناسب و مؤثری را برای نوجوانان طراحی کنند.
در این بخش، به مراحل تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی در نوجوانان به بیان ساده میپردازیم:
متخصص سلامت روان با نوجوان و خانواده به صورت رودررو صحبت میکند. در این مصاحبه، متخصص در مورد علائم، شدت آنها، مدتزمان وجود علائم و تأثیر آنها بر زندگی روزمره نوجوان سوال میپرسد. همچنین، متخصص در مورد تاریخچه پزشکی و روانی نوجوان و خانوادهاش نیز اطلاعات جمعآوری میکند.
از پرسشنامهها و آزمونهای استاندارد برای ارزیابی علائم و شدت اضطراب اجتماعی استفاده میشود. این پرسشنامهها به متخصص کمک میکند تا شدت اضطراب، اجتناب از موقعیتهای اجتماعی و تأثیر این اختلال بر زندگی روزمره نوجوان را بهتر ارزیابی کند.
پزشک ممکن است یک معاینه فیزیکی کامل انجام دهد تا اطمینان حاصل کند که علائم نوجوان ناشی از یک بیماری جسمی نیست.
نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی در تمام بخشهای زندگی خود از غذا خوردن در رستوران تا ملاقات با افراد جدید دچار مشکل میشوند. به همین سبب انتخاب درمان اضطراب اجتماعی مناسب میتواند در داشتن زندگی آرامتر به آنها کمک کند. فقط باید از افراد متخصص و کاربلد مانند تیم آموزشی استاد فرناز قورچیان کمک بگیرید.
خوشبختانه درمان اضطراب اجتماعی در نوجوانان روشهای موثر و متنوعی دارد که در ادامه به بررسی برخی از آنها میپردازیم:
این روش درمانی، رویکرد اصلی در درمان اضطراب اجتماعی است. CBT به نوجوان کمک میکند تا الگوهای فکری نادرست و رفتارهای اجتنابی را شناسایی کرده و آنها را تغییر دهد.
در این روش، نوجوان به تدریج با موقعیتهایی که باعث اضطراب او میشوند، مواجه میشود. با تکرار این مواجههها، ترس از این موقعیتها کاهش مییابد.
نوجوانان مهارتهای لازم برای برقراری ارتباط موثر و تعامل با دیگران را یاد میگیرند.
در برخی موارد، ممکن است پزشک داروهایی مانند مهارکنندههای بازجذب سروتونین (SSRIs) را تجویز کند. این داروها به تنظیم سطح سروتونین در مغز کمک میکنند و میتوانند علائم اضطراب را کاهش دهند.
اغلب، ترکیبی از رواندرمانی و دارودرمانی بهترین نتایج را به همراه دارد. این رویکرد به نوجوانان کمک میکند تا هم به صورت کوتاهمدت و هم بلندمدت با اضطراب خود مقابله کنند.
نکته مهم اینکه انتخاب روش درمان مناسب برای هر نوجوان به عوامل مختلفی از جمله شدت علائم، سن نوجوان، عوامل همراه مانند سایر اختلالات روانشناختی و ترجیحات نوجوان و خانواده بستگی دارد در این میان حمایت خانواده در طول فرایند درمان، نقش بسیار مهمی دارد. خانوادهها میتوانند با تشویق نوجوان، ایجاد یک محیط حمایتی و همکاری با درمانگر، به موفقیت درمان کمک کنند.
اختلال اضطراب اجتماعی در نوجوانان قابل درمان است و با کمک روشهای درمانی مناسب و حمایت خانواده، نوجوانان میتوانند بر این چالش غلبه کرده و زندگی سالمتری داشته باشند. اگر متوجه شدید که نوجوان شما علائم اضطراب اجتماعی را نشان میدهد، به تأخیر نیندازید و با یک متخصص سلامت روان مشورت کنید. تیم آموزشی استاد فرناز قورچیان با دانش و تجربه خود آماده است تا به شما و نوجوانتان در این مسیر کمک کند. با تشخیص زودهنگام و درمان مناسب، میتوانید به نوجوان خود کمک کنید تا اعتماد به نفس خود را بازیابد و روابط اجتماعی سالمی برقرار کند.
خجالتی بودن طبیعی است؛ اما اگر این خجالتی بودن شدید و مداوم باشد و باعث اختلال در زندگی روزمره شود، ممکن است نشانه اضطراب اجتماعی باشد.
بله، علائم جسمانی مانند سردرد، درد معده، مشکلات خواب و خستگی مفرط از علائم شایع این اختلال هستند.
بله، سبکهای فرزندپروری بیش از حد محافظهکارانه یا کنترلگرانه میتواند این خطر را افزایش دهد.
اگر علائم اضطراب اجتماعی به مدت طولانی ادامه داشته باشد و بر زندگی روزمره نوجوان تأثیر بگذارد، باید به پزشک مراجعه کرد.
داروهایی مانند مهارکنندههای بازجذب سروتونین (SSRI) میتوانند مؤثر باشند.
از نظر پزشکی، هر جراحی زیبایی یا ترمیمی می تواند عوارضی به همراه داشته باشد. در خصوص لابیاپلاستی نیز گزارش هایی وجود دارد که نشان می دهد برخی زنان پس از عمل با مشکلاتی در رابطه جنسی روبه رو می شوند.
مهم ترین عوارض عمل لابیاپلاستی بر رابطه جنسی عبارت اند از:
در برخی موارد، آسیب به اعصاب ناحیه باعث کاهش لذت جنسی می شود.
تغییرات پس از جراحی ممکن است منجر به خشکی بیشتر در حین رابطه شود.
یکی از شایع ترین مشکلاتی که برخی بیماران تجربه می کنند، درد در حین رابطه جنسی است.
جای زخم یا اسکار می تواند هم از نظر ظاهری و هم از نظر عملکردی باعث مشکل شود.
هرگونه عفونت ناشی از جراحی می تواند مستقیماً بر کیفیت رابطه تأثیر منفی بگذارد.
البته باید توجه داشت که این عوارض در همه افراد رخ نمی دهد و میزان آن ها به مهارت جراح، روش مورد استفاده و مراقبت های پس از عمل بستگی دارد.
رابطه جنسی تنها تحت تأثیر عوامل فیزیکی نیست؛ بلکه جنبه های روان شناختی نیز نقش مهمی در آن دارند. بسیاری از زنان پیش از عمل لابیاپلاستی از ظاهر ناحیه تناسلی خود ناراضی اند و همین مسئله باعث کاهش اعتمادبه نفس و میل جنسی شان می شود.
از سوی دیگر، بعد از عمل نیز امکان دارد برخی افراد دچار اضطراب و ترس از عوارض احتمالی شوند. این نگرانی ها خود می تواند باعث کاهش لذت و کیفیت رابطه شود. بنابراین عوارض عمل لابیاپلاستی بر رابطه جنسی می تواند هم جسمی و هم روانی باشد.
نکات مهم از منظر روان شناختی:
بنابراین، تأثیر روانی عمل لابیاپلاستی بر رابطه جنسی نباید نادیده گرفته شود.
برای کاهش عوارض عمل لابیاپلاستی بر رابطه جنسی، رعایت توصیه های پزشکی و مراقبت های پس از عمل ضروری است. برخی از مهم ترین مراقبت ها عبارت اند از:
برای کاهش عوارض این جراحی، باید به میزان کافی استراحت کنید. تا زمان ترمیم کامل زخم ها باید از فعالیت های سنگین و رابطه جنسی پرهیز کرد.
رعایت نکات بهداشتی از جمله نکات مهمی است که برای کاهش عوارض جراحی لابیاپلاستی به آن توجه شود. شست وشوی صحیح و استفاده از داروهای تجویز شده مانع عفونت می شود.
پزشک معمولاً زمان مشخصی را برای بازگشت به فعالیت جنسی تعیین می کند.
در صورت بروز خشکی، استفاده از لوبریکانت های مناسب می تواند مشکل را کاهش دهد.
ویزیت های دوره ای پس از عمل برای بررسی روند بهبود بسیار مهم است.
اجرای این مراقبت ها می تواند احتمال بروز عوارض جدی را به حداقل برساند و کیفیت رابطه جنسی را به حالت طبیعی بازگرداند.
نظرات پزشکان و تجربه بیماران واقعی بهترین منبع برای درک واقعیت عوارض عمل لابیاپلاستی بر رابطه جنسی است.
بسیاری از پزشکان معتقدند که اگر عمل توسط جراح ماهر و با تکنیک های پیشرفته انجام شود، عوارض جدی به ندرت رخ می دهد. آن ها تأکید می کنند انتخاب جراح متخصص مهم ترین عامل موفقیت است.
برخی زنان گزارش کرده اند که پس از عمل، کیفیت رابطه شان بهتر شده است؛ چراکه اعتمادبه نفس بیشتری پیدا کرده اند. در مقابل، گروهی نیز از مشکلاتی مانند درد یا کاهش حساسیت شکایت دارند.
مطالعات نشان می دهد درصد قابل توجهی از بیماران از نتیجه عمل راضی هستند، اما درصدی نیز دچار مشکلات موقت یا دائمی می شوند.
این موضوع نشان می دهد که نتیجه لابیاپلاستی برای هر فرد متفاوت است و تصمیم گیری درباره آن باید پس از مشاوره کامل با پزشک انجام شود.
دستورالعملهای پس از عمل لابیاپلاستی یا کوچک کردن لابیا مینور، دستورالعملهای زیر باید به دقت رعایت شوند. شما باید دستورالعملهای جراح خود را همانطور که برای جراحی شما مشخص شده است، دنبال کنید. هرگونه تغییر غیرمعمول در وضعیت خود را به پزشک اطلاع دهید و در صورت داشتن هرگونه سوال با مطب تماس بگیرید.
ممکن است به دلیل آرامبخش داخل وریدی (IV) یا بیهوشی عمومی دچار سرگیجه شوید، بنابراین باید تا زمان بهبودی استراحت کنید.
در ساختمان بستری، طبق تجویز دکتر ویتاسنا، یک آنتیبیوتیک، یک داروی ضدالتهاب و یک استامینوفن دریافت خواهید کرد. اگر استامینوفن مؤثر نباشد، برای تسکین درد، داروی مسکن به شما تزریق میشود. برای نظارت و کاهش درد و التهاب اطراف زخم جراحی، باید استراحت کنید.p> <!--StartFragment
مشاوره خیانت نه تنها در مورد پرداختن به بحران فوری است، بلکه در مورد ایجاد تغییرات مثبت پایدار در رابطه نیز میباشد. این مشاوره فضایی امن و ساختارمند را برای زوجین فراهم میکند تا التیام یابند، رشد کنند و برای ایجاد یک رابطه سالمتر و رضایتبخشتر تلاش کنند.
لابیاپلاستی یک عمل جراحی برای برداشتن پوست اضافی و آویزان واژن است که باعث ناراحتی و اختلال در عملکرد جنسی میشود. لابیاها با زایمان کشیده میشوند و همچنین ممکن است با افزایش سن تغییر شکل دهند. وقتی لبهای لابیا بزرگ میشوند، میتوانند در جریان ادرار اختلال ایجاد کنند، انجام برخی ورزشها و فعالیتهای بدنی را دشوار کنند و برآمدگی نازیبایی در پایین تنه ایجاد کنند. لابیاپلاستی هم لبهای داخلی و هم لبهای خارجی را هدف قرار میدهد و به بازیابی واژنی جوانتر کمک میکند. این عمل میتواند اعتماد به نفس شما را هم در اتاق خواب و هم در خارج از آن افزایش دهد.
بهبود اعتماد به نفس و تصویر از خود
، افزایش لذت و راحتی جنسی،
توانایی بیشتر در رسیدن به ارگاسم،
راحتی و آسایش بهینه،
کاهش خطر ابتلا به عفونتهای قارچی،
بهبود بهداشت
، افزایش گزینههای لباس
یکی از نتایج جانبی فوقالعاده لابیاپلاستی، بهبود لذت جنسی است. این عمل نه تنها به شما کمک میکند تا در هنگام رابطه جنسی اعتماد به نفس بیشتری در ظاهر خود داشته باشید، بلکه با برداشتن بافت اضافی که ممکن است مانع تحریک کلیتوریس شود، حس واژن را نیز افزایش میدهد.
لابیاپلاستی چگونه انجام میشود؟
روش برش - در طول تکنیک برش، جراح پوست و بافت اضافی را برمیدارد و ظاهری متقارنتر با راحتی بیشتر ایجاد میکند. یکی از مزایای روش برش این است که برخی از قسمتهای تیرهتر لابیا برداشته میشود که از نظر زیبایی برای بسیاری از زنان جذاب است.
روش گوهای - با تکنیک گوهای، جراح یک قسمت V شکل از بافت را از هر دو طرف لابیا جدا میکند و سپس لبهها را به هم بخیه میزند. روش گوهای سریعتر انجام میشود و خطوط طبیعی واژن را که از نظر زیبایی جذاب هستند، به جا میگذارد.
اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) چهارمین اختلال روانپزشکی است که پس از فوبیا، اعتیاد و افسردگی، بیشترین میزان درمان را دارد. بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) دو دسته اصلی از علائم را تجربه میکنند : وسواس و اجبار. این اختلال، رفتار، تفکر و احساسات را مختل میکند و در موارد شدید، میتواند منجر به ناتوانیهای عمده در زندگی روزمره بیماران یا حتی کنارهگیری اجتماعی قابل توجه شود، به طوری که وسواس مانع از تمرکز میشود و اجبار، بیماران را تا هشت یا نه ساعت در روز "مشغول" میکند.
وسواسها افکار، تصاویر یا تکانههای مکرر و غیرارادی هستند که به طور منظم و غیرمنتظره رخ میدهند و فرد مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی نمیتواند از آنها فرار کند و باعث اضطراب شدید میشوند. آنها عموماً با رنج، خطر برای بیمار یا اطرافیانش یا مرگ مرتبط هستند.
وسواسها اغلب مبتنی بر مسئولیت یا حتی احساس گناه در مورد عواقب اعمال گذشته، حال یا آینده هستند و منجر به شک و تردیدهای طاقتفرسا میشوند.
شایعترین وسواسهای OCD مربوط به موارد زیر است:
وسواسهای عملی منجر به رفتارهای تکراری و آیینهایی میشوند که در درجه اول برای کاهش یا حتی از بین بردن اضطراب ناشی از وسواسهای فکری در نظر گرفته شدهاند. اینها رفتارهای بیش از حد و تکراری بدون هیچ توجیه واقعی هستند که ممکن است قابل مشاهده باشند، مانند شستن دستها بیش از دو ساعت در روز یا بررسی قفل بودن در بیش از 30 بار، یا نامرئی باشند، مانند انجام محاسبات ذهنی یا تکرار کلمات.
مراسم معمولاً باید با نظم دقیقی انجام شوند و گاهی اوقات از بیماران خواسته میشود که در صورت قطع شدن مراسم یا اگر فکر میکنند اشتباه کردهاند، آن را تکرار کنند. به عنوان مثال، برخی از بیماران احساس میکنند که مجبورند حداقل 20 بار نامههای داخل صندوق پستی خود را بررسی کنند، از سمت چپ شروع کرده و به سمت راست بروند. اگر بیمار شمارش را از دست بدهد یا از سمت راست شروع کند، این مراسم باید از ابتدا تکرار شود.
برخی از این آیینها مستقیماً با اضطراب مرتبط هستند، مانند شستن دستها پس از لمس اشیاء، در حالی که برخی دیگر هیچ ارتباطی با وسواس ندارند، مانند شمردن تا ۵۰ قبل از ترک خانه، با شروع از پای چپ.
برخی از بیماران از افراطی بودن رفتارشان آگاه هستند اما قادر به متوقف کردن خود نیستند و بنابراین از اطرافیان خود پنهان میشوند تا به آن بپردازند.
اکثر بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) مشکلات روانی مرتبط دیگری نیز دارند، به طوری که ۷۵٪ از آنها از اختلالات اضطرابی و ۶۰٪ از اختلال افسردگی اساسی یا اختلال دوقطبی رنج میبرند .
کوچک کردن لابیاهای کوچک، اعتماد به نفس را بهبود میبخشد و میتواند مشکلات مرتبط با فعالیتهای بدنی خاص را از بین ببرد . لابیاپلاستی عملی است که به صورت جداگانه و با در نظر گرفتن نیازها و خواستههای خاص هر بیمار انجام میشود و در نتیجه نتایج مطابق با انتظارات آنها تضمین میشود.
اندازه بیش از حد یا عدم تقارن لابیاهای کوچک نه تنها یک علت شایع اعتماد به نفس پایین است که از نگرانی در مورد جذابیت ناحیه تناسلی ناشی میشود، بلکه میتواند باعث ناراحتی در فعالیتهای بدنی روزانه، زندگی جنسی یا پوشیدن لباس زیر و لباسهای تنگ نیز شود.
در برخی موارد، زنانی که لبهای لابیاهای کوچک بزرگ دارند، به درستی از مقاربت جنسی دردناک میترسند، زیرا پوست اضافی میتواند باعث سایش یا گیر کردن ناخوشایند روی بدن شریک زندگی شود که دردناک است.
این مشکل نادر نیست، اما اغلب هنوز یک تابو است که زنان تمایلی به صحبت در مورد آن ندارند.
هر زنی که به دلیل ظاهر یا اندازه لابیاهای خود دچار ناراحتی جسمی یا مشکلات روانی باشد، کاندید مناسبی برای لابیاپلاستی است . این مشکلات ممکن است شامل مشکل در پوشیدن لباسهای تنگ، ناراحتی در فعالیتهای بدنی مانند دوچرخهسواری یا اسبسواری یا مشکل در رابطه جنسی باشد.
علاوه بر این، این عمل برای زنانی که به دلیل احساس عدم تناسب یا ظاهر نامناسب با مشکلات روانی مواجه هستند، مناسب است. هر مورد منحصر به فرد است، بنابراین در Estetika Fabjan سعی میکنیم به هر بیمار گوش دهیم و عمل را با نیازهای خاص او تطبیق دهیم.
ابتدا، ما یک مشاوره غیر الزامآور انجام میدهیم که در آن شما با متخصصان ما ملاقات خواهید کرد و مشکل خود را با آنها در میان خواهید گذاشت. پزشک تعیین میکند که آیا شما کاندید مناسبی برای جراحی هستید یا خیر و نتایج مورد انتظار را به شما ارائه میدهد.
اغلب، بزرگ شدن لابیا مینور مادرزادی است ، در حالی که گروه دیگری از زنان متوجه تغییراتی در نتیجه آسیبها ، به ویژه پس از زایمان، میشوند یا با پیری فیزیولوژیکی بدن و سایر تغییرات هورمونی مرتبط است.
اگر در طول مشاوره تمام انتظارات شما را برآورده کنیم ، تاریخ لابیاپلاستی را با هم تعیین خواهیم کرد . ما دستورالعملهایی برای آماده شدن برای عمل به شما خواهیم داد و روز قبل با شما تماس خواهیم گرفت و زمان دقیق عمل را تأیید خواهیم کرد.
این عمل حدود نیم ساعت تا یک ساعت طول میکشد و بسته به پیچیدگی عمل و تمایل بیمار، تحت بیحسی موضعی یا عمومی انجام میشود. در طول اصلاح لابیا مینور، جراح بافت اضافی را برمیدارد که ظاهر این قسمت از بدن را بهبود میبخشد و زیبا میکند. لابیاپلاستی را میتوان با کمک لیزر یا چاقوی جراحی انجام داد. در طول مداخله، ما به ایجاد ظاهری طبیعی و جذاب که با سایر ساختارهای فرج سازگار باشد، توجه خواهیم کرد.
در پایان، جراح لبههای زخمها را با بخیههای مخصوص تجزیهپذیر که خود به خود حل میشوند، میدوزد. پس از استراحتی کوتاه، همان روز از بیمارستان مرخص خواهید شد.
بهبودی پس از لابیاپلاستی معمولاً بدون عارضه است. پس از عمل، ممکن است کمی احساس ناراحتی کنید که با دارو تسکین مییابد. به شما توصیه میشود استراحت کنید و معمولاً میتوانید ظرف چند روز به فعالیتهای روزانه خود بازگردید . بهبود زخمهای جراحی معمولاً بدون عوارض پیش میرود و هیچ جای زخم قابل مشاهدهای باقی نمیگذارد.
در دو هفته اول پس از عمل، اجتناب از فعالیتهای بدنی شدید مهم است. همچنین توصیه میکنیم از استفاده از تامپون و پوشیدن لباس زیر تنگ برای جلوگیری از تحریک احتمالی خودداری کنید. توصیه میکنیم به مدت ۳ تا ۴ هفته از رابطه جنسی خودداری کنید تا بهبودی بدون مشکل حاصل شود.
کادر پزشکی ما دستورالعملهای دقیقی در مورد بهداشت شخصی و مراقبت از ناحیه عمل شده به شما ارائه میدهند و برای پاسخ به هر سؤالی که دارید در دسترس خواهند بود . پس از بهبودی کامل زخمها، میتوانید تمام فعالیتهای عادی خود را از سر بگیرید.
مانند هر عمل جراحی، خطرات خاصی در اصلاح لابیا وجود دارد، اما این خطرات بسیار نادر هستند. برخی از عوارض احتمالی، هرچند نادر، لابیاپلاستی شامل عفونت، خونریزی بیش از حد، آسیب به ساختارهای اطراف و نتایج ناپایدار یا ناهموار است. با مراقبت مناسب پس از عمل، میتوان خطر این عوارض را کاهش داد.
چه چیزی میتواند مهمتر از اعتبار در کسب و کار پزشکی باشد؟ خب، در کسب و کار مراقبتهای بهداشتی دیجیتال، این اعتبار، وبسایت شماست.
حتی اگر پروژه پزشکی شما از شهرت خوبی که «به صورت آفلاین به دست آورده» برخوردار باشد، کاربران امروزی که با فناوری آشنایی دارند، ممکن است پس از مشاهده یک وبسایت دست و پا گیر، با ظاهری ناخوشایند و بدساخت، آن را نادیده بگیرند. واقعیت انجام تجارت آنلاین این است که کاربران ابتدا ظاهر بیرونی (طراحی و کاربردپذیری) را ارزیابی میکنند و سپس به بررسی درون (عملکرد) میپردازند.
وبسایت شما تصویر شماست. با 5 میلیارد کاربر اینترنت در سراسر جهان [1]، این برگ برنده اصلی شماست که نه تنها میتواند کاربران را جذب کند، بلکه آنها را حفظ کند. البته، میتواند آنها را از خود دور نیز بکند. در اینجا 3 مانع اصلی که اکثر سازمانها هنگام طراحی یک محصول وب مراقبتهای بهداشتی با آن مواجه میشوند، آورده شده است. چگونه میتوان با موفقیت بر آنها غلبه کرد؟
برای سفارش طراحی سایت پزشکی در رشت با خجسته وب تماس بگیرید
چه یک راهکار رزرو نوبت باشد، چه یک دایرهالمعارف برای متخصصان مراقبتهای بهداشتی، یا یک نرمافزار مشاوره پزشک و بیمار، ارائه قابلیتهای پیچیده به زبان بصری ساده همیشه آسان نیست. به طور متناقضی، انجام یک طراحی ساده اغلب دشوارتر از یک طراحی پیچیده است. با توجه به خاص بودن بخش سلامت و همچنین مقررات سختگیرانه توسعه نرمافزار پزشکی، طراحان اغلب ممکن است احساس کنند که قدرت خلاقیت آنها محدود شده است.
منظور از سادگی چیست؟ دو رنگ و بدون انیمیشن، تصویر یا فونتهای فانتزی؟ اصلاً اینطور نیست. سادگی به این اشاره دارد که کاربر چقدر میتواند به راحتی در سایت حرکت کند و از نظر زیباییشناسی چقدر جذاب است - این هماهنگی بین طراحی UX و UI است.
چنین چیزی وجود دارد به عنوان یکسلسله مراتب بصری . این به معنای انسجام کل ترکیب (سایت) است که از بخشهای جداگانه (دکمهها، تصاویر، بلوکهای متن و غیره) تشکیل شده است.
اهمیت کنار هم قرار دادن همه چیز در یک تصویر واحد ضمن برجسته کردن عناصر اصلی/فرعی میتواند موارد زیر را از بین ببرد:
کاربران با چند کلیک قادر خواهند بود بدون گشت و گذار بیهوده در سایت، بفهمند چه خدماتی ارائه میدهید و چگونه از آنها استفاده کنند.
توصیه میشود سایت شما باید به هر سه سوال اصلی پاسخ دهد: شما چه نوع شرکتی هستید، چرا خدمات شما برای کاربران مهم است و چگونه میتوانند نیازهای آنها را برآورده کنند. در غیر این صورت، آنها آن را بیارزش میدانند و آن را میبندند.
از یک سو، امکان قرار دادن دادههای پزشکی در اینترنت، گردش کار روزانه کادر پزشکی را تا حد زیادی تسهیل کرده و تعامل پزشک و بیمار را سادهتر کرده است. از سوی دیگر، دادهها در برابر سرقت و نقض محرمانگی آسیبپذیرتر شدهاند. بنابراین، سازمانهای مراقبتهای بهداشتی باید در صورت لزوم، محدودیتها و مقررات قانونی را رعایت کنند.توسعه نرمافزار پزشکی . به عنوان مثال، HIPAA و HITECH دو قانون اصلی در ایالات متحده برای محافظت از دادههای پزشکی هستند. برنامههای بهداشتی در اتحادیه اروپا تحت صلاحیت GDPR قرار دارند. ضمناً، انطباق با GDPR برای هر وبسایتی که با دادههای کاربر سروکار دارد، اعمال میشود.
نکته حرفهای: هنگام طراحی یک محصول پزشکی، توصیه میشود مقررات کشوری که ساکنان آن از محصول شما استفاده خواهند کرد را بررسی کنید. الزامات مربوط به تنظیم دادههای پزشکی ممکن است از کشوری به کشور دیگر متفاوت باشد.
برای افزایش حفاظت از دادههای محرمانه و حفظ اعتماد مخاطبان، مطمئن شوید که سایت شما موارد زیر را دارد :
تعداد کل جستجوهای روزانه مرتبط با سلامت در گوگل، 70000 جستجو در هر دقیقه است [2]، و این قبل از همهگیری بود. میتوانید تصور کنید که این تعداد چقدر افزایش یافته است! طبق گفته گوگل [3]، جستجوی عبارت "چگونه از سلامت روان مراقبت کنیم" در سال 2021 بیشتر از همیشه مورد استفاده قرار گرفته است. بدیهی است که جستجوهای مربوط به واکسیناسیون نیز در صدر لیست قرار دارند.
بدون یک استراتژی بهینه سازی سایت که به خوبی تنظیم شده باشد، تلاشهای شما برای طراحی سایت و انتخاب فناوریهای مناسب میتواند بیثمر باشد. برخی به اشتباه این فعالیت را صرفاً یک کار بیاهمیت میدانند. با این حال، به دلیل رقابت شدید، بیماران ممکن است نتوانند به خدمات شما «دسترسی» پیدا کنند: آنها به سادگی رقیبی را با استراتژی تنظیم شده بر اساس سئو انتخاب میکنند.
شرکتها در راستای دستیابی به قابلیتهای مهندسی پیشرفته و رعایت مقررات، به سادگی بخش اساسی توسعه سایت (یعنی کسب و کار) مانند راهاندازی بهینهسازی را نادیده میگیرند. با این حال، این اولین چیزی است که نباید فراموش شود.
تحقیقات نشان میدهد که میزان مشخصی از اکراه در مورد ارتفاع، نه تنها برای انسانها، بلکه برای همه حیوانات بصری طبیعی است. به نظر میرسد که آکروفوبیا حداقل تا حدی ریشه دوانده است، احتمالاً به عنوان یک مکانیسم بقا در تکامل.
در سال ۱۹۶۰، روانشناسان محقق مشهور، النور جی. گیبسون و ریچارد دی. واک، آزمایش «صخره بصری» را انجام دادند که نشان میداد نوزادان در حال چهار دست و پا رفتن، به همراه نوزادان گونههای متعدد، از عبور از یک صفحه شیشهای ضخیم که یک پرتگاه ظاهراً تیز را پوشانده بود، امتناع میکردند. حضور مادر نوزاد که با تشویق او را صدا میزد، نوزاد را متقاعد نکرد که ایمن است.
با این وجود، اکثر کودکان و بزرگسالان احتیاط میکنند اما بیش از حد از ارتفاع نمیترسند. آکروفوبیا، مانند همه فوبیاها، به نظر میرسد یک واکنش بیش از حد به پاسخ ترس طبیعی است. این ممکن است یک پاسخ آموخته شده به سقوط قبلی یا واکنش عصبی والدین به ارتفاع باشد.
تحقیقات همچنین نشان میدهد که ترس غیرمنطقی از افتادن نقش بیشتری نسبت به تصور ارتفاع ایفا میکند.
شواهد نشان میدهد که ترس از ارتفاع که از دوران کودکی شروع میشود، معمولاً ظرف چند سال بهبود مییابد، اما آکروفوبیای شروع شده در بزرگسالی اغلب در طول زندگی ادامه مییابد. این وضعیت همچنین اغلب در کنار سایر بیماریهای روانی، از جمله اضطراب و افسردگی، رخ میدهد.
آکروفوبیا یک اختلال مجزا نیست که در « راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی » (DSM-5-TR)، ابزاری که پزشکان و متخصصان سلامت روان برای تشخیص اختلالات روانی استفاده میکنند، شناخته شده باشد. در عوض، این بیماری به عنوان یک فوبیای خاص تشخیص داده میشود.
برای تشخیص فوبیای خاص، پزشک یا درمانگر شما سوالاتی در مورد ماهیت، مدت و شدت علائم شما خواهد پرسید. معیارهای تشخیصی برای فوبیاهای خاص عبارتند از:
علائم این بیماری باید به مدت شش ماه یا بیشتر وجود داشته باشد و نباید ناشی از بیماری روانی دیگری باشد.
آکروفوبیا میتواند علائم خاصی را با سرگیجه، یک اختلال پزشکی با علل احتمالی مختلف، و همچنین با سایر فوبیاهای خاص به اشتراک بگذارد. به همین دلایل، اگر علائم آکروفوبیا را تجربه میکنید، بسیار مهم است که در اسرع وقت به دنبال کمک حرفهای باشید.
درمانهای آکروفوبیا عبارتند از:
درمان شناختی-رفتاری یا CBT، درمان اصلی انتخابی برای فوبیاهای خاص است. تکنیکهای رفتاری که شما را به تدریج (حساسیتزدایی سیستماتیک) یا به سرعت (سیلدرمانی) در معرض موقعیت ترسناک قرار میدهند، اغلب مورد استفاده قرار میگیرند. 7 علاوه بر این، روشهایی برای متوقف کردن واکنش وحشت و بازیابی کنترل عاطفی به شما آموزش داده میشود.
مواجهه درمانی، استاندارد طلایی برای درمان فوبیاهای خاص محسوب میشود. این روش شامل قرار دادن تدریجی و پیشرونده افراد در معرض چیزی است که از آن میترسند. با قرار گرفتن منظم در معرض آن، اضطراب آنها در نهایت کاهش مییابد.
به طور سنتی، قرار گرفتن در معرض ارتفاع واقعی رایجترین راه حل است. با این حال، یک مطالعه تحقیقاتی که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد نشان داد که واقعیت مجازی ممکن است به همان اندازه مؤثر باشد.
یکی از مزایای اصلی درمان واقعیت مجازی، صرفهجویی در هزینه و زمان است، زیرا نیازی به همراهی درمانگر در محل نیست. این روش در همه جا در دسترس نیست، اما با کاهش هزینههای تجهیزات واقعیت مجازی، احتمالاً با گذشت زمان دسترسی به آن آسانتر خواهد شد.
گاهی اوقات، ممکن است از داروهای آرامبخش یا بتابلوکرها برای تسکین کوتاهمدت در موقعیتهای خاص استفاده شود تا به تسکین وحشت و اضطرابی که احساس میکنید کمک کند. داروی دی-سیکلوسرین از سال ۲۰۰۸ در آزمایشهای بالینی برای درمان اختلال اضطراب بوده است.
یک متاآنالیز نشان داد که دی-سیکلوسرین ممکن است اثربخشی درمان از طریق مواجهه را در درمان اختلالات اضطرابی افزایش دهد.10 با این حال، تحقیقات بیشتری در مورد دوز و طول مدت درمان مورد نیاز است.
لابیاها چینهای پوستی اطراف دهانه واژن هستند. لبهای بیرونی واژن، لابیا ماژور و لبهای داخلی، لابیا مینور نامیده میشوند. اندازه لابیا مینور میتواند بر اندازه لابیا ماژور و در نتیجه بر ظاهر کل لابیا تأثیر بگذارد.
لابیا مینور - لبهای داخلی میتوانند نامتقارن، برجسته، بلند و آویزان یا کاملاً قابل مشاهده باشند. به طور مشابه، لابیا ماژور - لبهای بیرونی میتوانند منحنی، برجسته، بلند و آویزان، کوچک و بسته یا حتی کوچک و باز باشند. لابیاها در اشکال و اندازههای مختلفی وجود دارند و میتوانند از زنی به زن دیگر بسیار متفاوت باشند. هیچ ظاهر یا اندازه کاملی برای لابیا وجود ندارد.
لابیاپلاستی یک جراحی زیبایی است که به تغییر اندازه لابیا کمک میکند. این جراحی میتواند در چند جلسه به افزایش یا کاهش اندازه لابیا کمک کند. همچنین گامی در فرآیند تغییر جنسیت است که در آن آلت تناسلی مرد از طریق جراحی به واژنی با لابیا تبدیل میشود.
برخی از دلایل رایج برای لابیاهای بزرگ که ممکن است نیاز به لابیاپلاستی داشته باشند عبارتند از:
● رشد بیش از حد ناگهانی پس از بلوغ
● نازک شدن لابیا ماژور به دلیل یائسگی
● بارداری و زایمان
● دلایل ژنتیکی
● افزایش وزن بیش از حد.
اگر میخواهید اندازه لابیاهای خود را کاهش دهید، میتوانید از دو گزینه عمل جراحی استفاده کنید -
همانطور که از نامش پیداست، جراح بافت اضافی لابیاها را برش میدهد. آنها بافت اضافی را از لبه بیرونی لابیاهای کوچک شما برمیدارند تا با لابیاهای بزرگ همتراز شوند یا درست داخل لابیاهای بزرگ قرار میگیرند. بسته به ضخامت، ممکن است فقط یک طرف یا هر دو طرف را برش دهند.
در این روش، جراح شما یک تکه گوه شکل از بافت لابیا مینور شما را از یک یا هر دو طرف برمیدارد. آنها زیر مخاط را تغییر نمیدهند. بنابراین، پس از بخیه زدن، لبه چروکیده لابیا باقی میماند و باعث میشود طبیعیتر به نظر برسد.
اگر روش گوهای برای لابیا ماژور شما باشد، جراح یک قطعه گوهای شکل را از داخل لابیا ماژور یا لابیوم برمیدارد.
جراحان مختلف، تخصص و رویکردهای متفاوتی برای انجام این عملها دارند. هر لابیا متفاوت است و جراح بسته به اندازه لابیا، میزانی که میخواهید کوچک شود، وضعیت پوست لابیا و نتیجه نهایی مورد نظر شما، رویکرد جراحی خود را تعیین میکند.
برخی از زنان ممکن است بخواهند اندازه لابیاهای خود را برای راحتی، ظاهر یا رفاه جنسی افزایش دهند. برای بزرگ کردن لابیاهای بزرگ، جراح مقداری چربی از قسمت دیگری از بدن میگیرد. آنها از یک روش لیپوساکشن، عمدتاً در اطراف شکم یا باسن، برای برداشتن مقداری چربی استفاده میکنند و آن را به لابیاهای بزرگ تزریق میکنند. از طرف دیگر، اگر لیپوساکشن گزینه مناسبی نباشد، میتوانند اسید هیالورونیک را به لابیاهای بزرگ تزریق کنند.
همانطور که در بالا ذکر شد، برای کاهش اندازه، جراح بافت اضافی را برش میدهد و برای افزایش اندازه، چربی یا اسید هیالورونیک را به لابیا تزریق میکند.
لابیاپلاستی گامی در جراحی بازسازی جنسیت است. جراح برای ایجاد لابیا، بافتی از آلت تناسلی مرد برمیدارد. بخیهها با استفاده از بخیههای قابل جذب زده میشوند که خود به خود جذب میشوند.
لابیاپلاستی یک عمل سرپایی ساده است. شما میتوانید در روز عمل به جراح مراجعه کنید و حدود ۳ ساعت بعد از آن از مرکز مرخص شوید. با این حال، در صورت جراحی تطبیق جنسیت، زمان بیشتری طول میکشد و بیمار نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد.
لابیاپلاستی یک عمل جراحی برای زنانی است که میخواهند اندازه لابیاهای خود را تغییر دهند یا برای افرادی که مایل به تغییر جنسیت خود هستند.
برای برخی از زنان، چینهای پوستی اضافی در لابیا مینور میتواند پیچ خورده یا فشرده شود و باعث درد یا ناراحتی زیادی در طول فعالیتهای جسمی و جنسی شود. پوست اضافی همچنین میتواند تمیز و بهداشتی نگه داشتن این ناحیه را دشوار کند. لابیاپلاستی به برداشتن پوست اضافی، کاهش اندازه لابیا و ایجاد راحتی بیشتر کمک میکند.
برخی از زنان ممکن است به دلایل زیبایی بخواهند اندازه لابیاهای خود را کوچک یا بزرگ کنند. در این موارد، ممکن است دلیل پزشکی یا مشکلی وجود نداشته باشد. این صرفاً به ترجیحات شخصی مربوط میشود.
از آنجایی که لابیاپلاستی یک عمل سرپایی است، تیم مراقبتهای بهداشتی بلافاصله پس از عمل شما را کاملاً معاینه کرده و مرخص میکنند. آنها خونریزی بیش از حد را بررسی میکنند، از قرار گرفتن بخیهها در جای خود اطمینان حاصل میکنند و دستورالعملهایی برای مراقبت از محل جراحی به شما میدهند. حتماً تمام بایدها و نبایدها را یادداشت کرده و برای دستیابی به بهترین نتیجه، آنها را با دقت دنبال کنید.
هر کسی که بالای ۱۸ سال سن دارد میتواند لابیاپلاستی انجام دهد. از آنجایی که لابیاها حتی پس از بلوغ تا اوایل بزرگسالی به رشد و نمو خود ادامه میدهند، این عمل برای دختران زیر ۱۸ سال توصیه نمیشود. پس از ۵۰ سالگی، کلاژن پوست کاهش مییابد و شروع به کوچک شدن میکند، بنابراین این سن نیز برای لابیاپلاستی مناسب نیست.
لابیاهای زنان در دوران بارداری و زایمان تغییر میکنند. بنابراین برای زنی که میخواهد جراحی کند اما قصد بچهدار شدن دارد، توصیه میشود تا پایان بارداری و زایمان خود صبر کند. این امر میتواند از جراحیهای مکرر در صورت تغییر لابیاها در دوران بارداری یا زایمان جلوگیری کند.
درست مانند هر جراحی دیگری، لابیاپلاستی خطرات خاصی را به همراه دارد، از جمله:
● برداشتن بیش از حد منجر به کوچکتر شدن لابیاها نسبت به حد مطلوب میشود
● خشکی واژن
● جای زخم نزدیک دهانه واژن
● درد هنگام مقاربت
● خونریزی بیش از حد، هماتوم یا عفونت بلافاصله پس از عمل.
لابیاپلاستی یک عمل زیبایی ساده است که نیازی به آمادگی یا بهبودی زیادی پس از آن ندارد. هر کسی میتواند پس از صحبت مفصل با جراح خود، لابیاپلاستی انجام دهد. اگر از لابیای خود ناراضی هستید، یک جراح معتبر پیدا کنید و بهترین روش را برای نیازهای خود انتخاب کنید.
همه روابط نزدیک فراز و نشیبهای خود را دارند. فشارهای زیادی بر زندگی و زمان ما وجود دارد - از خانواده گرفته تا امور مالی، از فرزندان گرفته تا ارتباطات - که بسیاری از زوجها میتوانند با آن دست و پنجه نرم کنند و دوران سختی را پشت سر بگذارند.برای مشاوره رابطه عاطفی در تهران با گروه ویان تماس بگیرید
آرابلا راسل میگوید: «احساس امنیت، شادی و ارتباط در رابطهی زناشویی برای سلامت عاطفی ما بسیار مهم است.»
«وقتی زوجها به مشاوره مراجعه میکنند، این احساسات آرامشبخش اغلب با درد، تعارض و حس انزوا جایگزین شدهاند. زوجدرمانی فضایی امن و حمایتی برای تفکر و بررسی ریشههای این گسستگی فراهم میکند.»
«هدف این نیست که انگشت اتهام را به سمت دیگری نشانه بگیریم و او را سرزنش کنیم، بلکه هدف این است که به هر دو طرف کمک کنیم تا از نظر عاطفی دوباره به هم متصل شوند - به شریک زندگی خود به طور متفاوتی گوش دهند، یاد بگیرند که به طور مؤثرتری ارتباط برقرار کنند و در صورت لزوم، رابطهای شادتر و سالمتر را در آینده ایجاد کنند.»
واسیا توکساویدی میگوید این روش درمانی برای کسانی است که میخواهند در رابطهشان و درون خودشان تغییری ایجاد کنند.
او میگوید: «این میتواند به یک زوج یا یک فرد، فضایی برای بررسی احساساتشان و تأمل در الگوهای رابطه و تعاملشان ارائه دهد. این میتواند به شما کمک کند تا آسیبها و فقدانهای روابط گذشته را حل کنید و بفهمید که چرا در روابط صمیمانه اینگونه رفتار میکنید.»
آرابلا اضافه میکند: «این برای همه زوجها در هر سنی و در هر مرحله از رابطهشان است، نه فقط برای کسانی که در بحران هستند. ما ماشینهایمان را به طور منظم سرویس میکنیم، چرا به روابطمان هم به طور منظم رسیدگی نکنیم؟»
زوجها طیف وسیعی از مسائل را به مشاوره میآورند، از کمبود صمیمیت و قطع ارتباط گرفته تا مسائل مربوط به اعتماد، حسادت و خیانت. درگیریهای خانوادگی و گذارهای دشوار زندگی، و همچنین استرسهای مرتبط با کار یا مشکلات مالی میتوانند باعث ایجاد مشکلاتی در یک رابطه شوند.
واسیا میگوید برخی از زوجها دریافتهاند که شدت قرنطینههای کووید-۱۹ مشکلاتی را ایجاد کرده است.
او میگوید: «کار کردن از خانه یا ارتباط محدود با دوستان و خانواده، حس فردیت ما را تحت تأثیر قرار داده است، چیزی که برخی از زوجها به سختی با آن کنار میآیند. این امر افراد را مجبور کرده است تا دوباره با واقعیت خود ارتباط برقرار کنند و از خود بپرسند که روابطشان چقدر رضایتبخش است.»
مشاوره میتواند فضایی امن و حمایتی برای بررسی مشکلات شما فراهم کند و به شما در یافتن راهی برای عبور از آن کمک کند.
نحوه رفتار ما در روابط بزرگسالی میتواند ریشه در گذشته خودمان داشته باشد. یکی از جنبههای مهم زوج درمانی، برجسته کردن تأثیر گذشته بر هر دو نفر و تلاش برای جدا کردن آن از حال است.
آرابلا میگوید: «ما نمیدانیم که داریم این کار را میکنیم، فقط میدانیم وقتی به نظر میرسد شریک زندگیمان به ما گوش نمیدهد یا نظراتمان را جدی نمیگیرد، میتوانیم خشم و غم شدیدی را احساس کنیم که به نظر میرسد از وضعیت فعلی فراتر میرود.»
«نگاهی به گذشته ممکن است نشان دهد که احساس شنیده نشدن و بیاهمیت بودن، الگوی آشنایی از دوران کودکی ماست. ایجاد این ارتباط، رفتار شریک زندگی ما را قابل قبولتر نمیکند، اما واکنش ما را منطقی جلوه میدهد.»
واسیا توضیح میدهد که چگونه مشاوره میتواند به شما در شناسایی و رفع مشکلات رفتاری و ارتباطی منفی کمک کند.
او میگوید: «یک درمانگر میتواند به شما کمک کند تا بفهمید چگونه به شیوهای متفاوت ارتباط برقرار کنید، دوباره یکدیگر را از دریچههای مختلف ببینید. ما میتوانیم ابزارهایی در اختیارتان قرار دهیم تا خودتان و نیازهایتان را بهتر بیان کنید، مرزهایی برای خود تعیین کنید و روابط سالمتری ایجاد کنید.»
اما مشاوره یک راه حل جادویی نیست که مشکلات رابطه یک زوج را حل کند.
واسیا میگوید: «گاهی اوقات، افراد با این انتظار وارد مشاوره میشوند که رابطهشان را بهبود بخشد، شور و اشتیاق را بازگرداند یا باعث شود شریک زندگیشان تغییر کند.»
«مشاوره میتواند به شما کمک کند تا خودتان و دیگران را بهتر درک کنید و ابزارها و راهنماییهایی ارائه میدهد، اما اگر افراد آماده تلاش و تعهد نباشند، نمیتواند یک فرد یا یک رابطه را تغییر دهد.»
آرابلا اضافه میکند: «هدف از زوجدرمانی، کمک به ایجاد یک رابطه شاد، سالم و امن است، اگر هر دو نفر این را بخواهند. یک درمانگر میتواند شما را راهنمایی و کمک کند، اما این زوج هستند که باید کار سخت را انجام دهند.»
برای برخی از زوجها، امنترین و سالمترین گزینه ممکن است جدایی باشد. و مشاوره زوجین میتواند بخش مهمی از این فرآیند باشد.
آرابلا میگوید: «این کار درد و اندوه پایان رابطه را از بین نمیبرد، اما میتواند فضایی برای فکر کردن به این که چرا اوضاع خوب پیش نرفته و در نظر گرفتن سازندهترین راههای پیشرفت فراهم کند. و این امر به ویژه زمانی اهمیت دارد که پای فرزندان در میان باشد.»
کاتلین دیموند از سرویس «دریافت کمک در مورد نگرانیهای مشاوره» ما میگوید پیدا کردن درمانگری با تجربه و آموزش ویژه زوجین بسیار حیاتی است.
او میگوید: «کار کردن با یک زوج با کار کردن با یک نفر بسیار متفاوت است. درمانگر باید بتواند با هر دوی شما به عنوان افراد و با پویایی رابطهتان با یکدیگر کار کند. هر دوی شما باید با درمانگر خود احساس راحتی کنید، بنابراین قبل از تصمیمگیری با دو یا سه نفر صحبت کنید و از پرسیدن سوال نترسید.»
عقد قرارداد و محرمانگی به ویژه در زوج درمانی اهمیت دارند.
کاتلین میگوید: «شما باید توافق کنید که اگر درمانگر بخواهد جلسات انفرادی با هر یک از شما داشته باشد، چه اتفاقی میافتد. این میتواند برای بررسی چیزی در رابطه مفید باشد، یا میتواند یک مسئله شخصی برای یکی از شما باشد، مانند سوگواری یا مشکلات کاری، که بر رابطه تأثیر میگذارد. آیا آنچه که در مورد آن بحث میکنید بین شما و درمانگر محرمانه باقی میماند یا ممکن است آن را به جلسات مشترک بیاورد؟»
«اغلب اینجا جایی است که مشاوره میتواند به بیراهه برود، اگر یکی از زوجین احساس کند مشاور چیزی را که فکر میکرده محرمانه مورد بحث قرار گرفته، فاش کرده است، یا اگر احساس کنید پشت سرتان حرف زده میشود.»
همچنین باید در مورد اتفاقاتی که ممکن است برای سوابق شما رخ دهد، صحبت کنید. به عنوان مثال، یکی از شرکا نمیتواند بدون رضایت دیگری به یادداشتهای مشترک خود دسترسی داشته باشد یا موافقت کند که آنها را در اختیار اشخاص ثالث مانند پزشک عمومی قرار دهد.
اگر هر یک از شما در مورد آنچه در طول دوره درمانتان اتفاق میافتد نگرانی دارید، در اسرع وقت آن را با مشاور خود در میان بگذارید. کاتلین میگوید: «مشاور شما باید بیطرف بماند و نصیحت نکند، جانبداری نکند یا شما را به سمت خاصی هدایت نکند. این نقش آنهاست که به شما کمک کنند رابطهتان را با وضوح بیشتری ببینید و بهترین راه را برای پیشرفت پیدا کنید.»
سالهای نوجوانی سرشار از تجربیات، فرصتها و چالشهای جدید است. همچنین در این دوران، مغز نوجوانان در حال تغییر است و آنها استقلال و خودمختاری بیشتری میخواهند. در این دوران، عوامل استرسزای زیادی نیز وجود دارد. به عنوان مثال، نوجوانان ممکن است نگران شروع دوره متوسطه، ظاهر خاص، سازگاری با دوستان، امتحانات نهایی/تکالیف مدرسه، اجرای نمایش در مدرسه یا رفتن به مراسم رسمی مدرسه باشند. اکنون بیش از هر زمان دیگری، نوجوانان نگرانیهای بیشتری در مورد امور سیاسی، بیماری همهگیر و رسانههای اجتماعی دارند.
احساس اضطراب بخشی از طیف طبیعی احساسات است، درست مانند احساس عصبانیت یا خجالت. برای اکثر نوجوانان، اضطراب دوام نمیآورد و به خودی خود از بین میرود. اما برای برخی از نوجوانان، از بین نمیرود یا آنقدر شدید است که آنها را از انجام کارهای روزمره باز میدارد. همچنین مهم است به یاد داشته باشید که اضطراب در نوجوانان همیشه چیز بدی نیست. احساس اضطراب میتواند با وادار کردن آنها به فکر کردن در مورد موقعیتی که در آن هستند، به حفظ امنیت نوجوانان کمک کند. همچنین میتواند آنها را برای انجام بهترین تلاش خود انگیزه دهد. و میتواند به آنها کمک کند تا برای موقعیتهای چالش برانگیز مانند سخنرانی در جمع یا رویدادهای ورزشی آماده شوند.
بیشتر اضطرابها و استرسهای عادی به سرعت، شاید در عرض یک روز یا چند ساعت، از بین میروند. اضطراب زمانی به یک نگرانی فزاینده تبدیل میشود که احساسات اضطراب بسیار شدید باشند، هفتهها، ماهها یا حتی بیشتر ادامه یابند و/یا مانع توانایی نوجوان در یادگیری، مشارکت در محیطهای خانه/مدرسه/محل کار و لذت بردن از زندگی روزمره شوند.
علائم میتواند شامل نگرانی، احساس تحریکپذیری/عصبی بودن، احساس بیقراری، تحریکپذیری، عصبی بودن، خستگی مفرط، مشکل در تمرکز و/یا خالی شدن ذهن و همچنین علائم جسمی مانند مشکلات خواب، تنش عضلانی، سردرد، دل درد و درد باشد.
اضطراب امتحان نوعی اضطراب عملکردی است، احساسی که ممکن است فرد در موقعیتی داشته باشد که عملکرد واقعاً مهم باشد یا فشار زیادی برای عملکرد خوب وجود داشته باشد. به عنوان مثال، یک نوجوان ممکن است درست قبل از تلاش برای نمایش مدرسه، خواندن تکنفره روی صحنه، قرار گرفتن در موقعیت پرتاب توپ، درست قبل از یک بازی بزرگ یا ارسال درخواست برای دانشگاه، اضطراب عملکردی داشته باشد. همین امر در مورد امتحانات و آزمونهای بزرگ، به ویژه امتحانات نهایی و با نزدیک شدن به امتحانات SAT و ACT نیز صدق میکند. وقتی اضطراب امتحان داریم، باید روی استراتژیهای مطالعه قوی بدون حواسپرتی تمرکز کنیم، موفقیت را تصور کنیم، خواب خوب داشته باشیم و استراتژیهای مقابلهای خوب - مانند تنفس آرام و خودآرامسازی از طریق آرامش پیشرونده عضلات و تغییر شناختهایمان - را آموزش دهیم.
