×
آیا با علائم پانیک آشنایی دارید؟ حمله پانیک نوعی ترس شدید ناگهانی و لحظهای است که باعث بروز واکنشهای فیزیکی شدید میشود، درحالیکه هیچ علت مشخص یا خطر واقعی وجود ندارد. این حملات میتوانند بسیار ترسناک باشند و زمانی که روی میدهند فرد احساس میکند کنترلش را از دست داده، سکته کرده یا حتی در حال مردن است. بیشتر افراد شاید در کل عمرشان نهایت یک یا دو بار با نشانه های پانیک مواجه شده باشند و بعد از مدتی با تمام شدن شرایط تنشزا، مشکلشان برطرف شده است. اما افرادی که مرتب دچار این حملات اضطرابی غیرمنتظره و ناگهانی شده و همیشه ترس حمله دارند مبتلا به اختلال پانیک هستند. در این مطلب قرار است درباره علایم پانیک و نشانه های حملات آن بیشتر بخوانیم، پس تا انتهای مطلب با ما باشید. اگر دچار علائم این بیماری میشوید، میتوانید از طریق سایت دکترتو با دکتر روانشناس یا روانپزشک مشاوره داشته باشید.
حمله پانیک چیه؟ حملات پانیک معمولا ناگهانی و بدون هیچگونه هشداری شروع میشوند و هر لحظه ممکن است بروز کنند برای مثال حین رانندگی، در مرکز خرید، وقتی در خواب ناز هستید یا وسط یک جلسه کاری. این حملات انواع مختلف زیادی دارند اما معمولا نشانه های پانیک طی چند دقیقه به اوج خود میرسند، و پس از آن فرد احساس خستگی زیاد خواهد داشت. از علائم پانیک میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
حمله پانیک از بیماری های اعصاب و روان است. یکی از بدترین چیزها درباره حملات اضطرابی، ترس شدید از حملات بعدی است. فرد ممکن است به حدی از حملات پانیک بترسد که از انجام برخی کارها پرهیز کند.
اولین علائم پانیک که به آن علائم اختلال هراس هم میگویند اضطراب شدید و حس ترس جسمی مانند تپش قلب، تنگی نفس، لرزش، تنش و گرفتگی عضلانی هستند.
احساس خطر از شایعترین نشانههای پانیک است که فرد مبتلا همواره احساس خطر شدیدی میکند و ترس از دیوانه شدن، از دست دادن کنترل یا مردن دارد. این احساس خطر باعث عصبی شدن، بیقراری یا نگرانی در فرد شده انگار که خطری در پیش است.
افزایش ضربان قلب از دیگر علائم اختلال هراس است. زمانی روی میدهد که بدن به حالت مبارزه میرود. حین حملات اضطرابی بدن تلاش دارد که اکسیژن بیشتری جذب کند و به همین دلیل سریعتر نفس میکشد. به علاوه اینکه در آن لحظه بدن هورمونهایی مانند آدرنالین ترشح کرده که باعث افزایش ضربان قلب و ایجاد فشار به ماهیچهها و عضلات بدن میشود. در بیشتر موارد، حمله پانیک باعث تاکی کاردی شده و ضربان قلب تا بیش از ۲۰۰ تا در هر دقیقه یا حتی بیشتر میرود. این تپش قلب باعث ایجاد سرگیجه و تنگی نفس میشود.
از دیگر نشانه های پانیک حس تنگی نفس و فشار در قفسه سینه است. زمانی که شدت علائم اختلال هراس شدید باشد با تپش قلب، تنگی نفس و سایر علایم پانیک همراه میشود و فرد احساس میکند که سکته قلبی کرده و نگران است که بمیرد.
حملات پانیک به واسطه مکانیسمهایی که مستقیما روی عروق کرونر تاثیر گذاشته باعث بروز درد قفسه سینه میشوند. فعال شدن اتونومیک و هیپرونتلاسیون حین حملات پانیک باعث اسپاسم عروق کرونر شده و به ایسکمی میوکارد و درد قفسه سینه تبدیل خواهد شد. درد قفسه سینه درد تند و تیزی است و به محض تمام شدن حمله، درد قفسه سینه هم برطرف میگردد.
از آنجایی که نشانه های پانیک در افراد مختلف متفاوت است نمیتوان دقیق گفت که این درد چه زمانی برطرف میشود اما به طور متوسط ۱۰ دقیقه طول میکشد و گاهی ممکن است تا چند ساعت ادامه داشته باشد.
یکی از بارزترین علائم اختلال هراس، عرق کردن است. تقریبا همه ما در مواقعی که دچار اضطراب شدیم، تعریق را تجربه کردیم. درست همانند بیشتر نشانه ها و علائم اضطرابی، تعریق بیش از حد هم بخشی از واکنش ذاتی بدن نسبت به استرس است. البته نوع تعریق متفاوت خواهد بود و ممکن است عرق سرد کنید یا عرق گرم یا هر دو را با هم داشته باشید.
گرگرفتگی از نشانه های شایع اضطراب است که در مواقع بروز حملات اضطرابی و پانیک هم فرد ناگهان حس گرمای شدید میکند و حالت گرگرفتگی دارد. علت گرگرفتگی در واقع واکنش بدن برای آمادگی مقابله با خطر پیش رو است. حس گرگرفتگی ناشی از حمله پانیک باعث سرخ شدن صورت و عرق کردن کف دستها و زیر بغل میشود.
لرزش یکی از علائم پانیک است که با بروز حملات اضطرابی در اثر واکنش بیش از حد سیستم عصبی سمپاتیک ایجاد میشود. همانطور که عضلات موقع پرواز یا فرار از موقعیتهای تحریک کننده دچار فشار و تنش شده، حس لرزش در بدن میکنید.
آیا متوجه کاهش تنگی واژن بعد از زایمان شده اید؟ نگران نباشید؛ تو تنها نیستی. بافت های واژن به طور طبیعی پس از زایمان و در نتیجه روند پیری شل می شوند. با این حال، اگر علائم ناراحت کننده یا اعتماد به نفس کمتری به دلیل شلی واژن بعد از زایمان دارید، جوانسازی واژن می تواند کمک کننده باشد.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ترمیم واژن برای سفت کردن واژن پس از زایمان به خواندن ادامه دهید.
در زایمان، عضلات دیواره های واژن کشیده می شوند تا سر کودک را در خود جای دهند. متأسفانه، واژن نمی تواند دوباره به موقعیت قبل از زایمان سفت شود، که منجر به شلی واژن یا شل شدن آن می شود. برای بسیاری از زنان، شلی واژن با گذشت زمان برطرف نمیشود و میتواند باعث ایجاد علائم مختلفی شود.
برخی از رایج ترین علائم شلی واژن عبارتند از:
زنانی که می خواهند تنگی واژن را پس از زایمان بازگردانند، می توانند روش جوانسازی واژن را انتخاب کنند. هم جوانسازی واژن با جراحی و هم جوانسازی واژن بدون جراحی THERMIva® به عنوان راه حل هایی برای شلی واژن در دسترس هستند.
این روش جراحی کم تهاجمی که به آن واژینوپلاستی یا جراحی زیبایی واژن نیز گفته می شود، می تواند موارد زیر را بازیابی کند:
جوانسازی واژن با جراحی یک روش جراحی سرپایی است که یک تا دو ساعت طول می کشد. این روش به طور قابل توجهی شلی واژن را بهبود می بخشد، بدن پرینه را تقویت می کند و قطر داخلی و خارجی واژن را کاهش می دهد. نتایج برای چندین سال باقی می ماند.
جوانسازی واژن غیرجراحی با THERMIva® برای زنانی که شلی واژن را با یک یا بدون زایمان طبیعی قبلی تجربه می کنند مفید است. THERMIva® با استفاده از انرژی ملایم فرکانس رادیویی (RF) تولید کلاژن طبیعی را در داخل واژن، نواحی لبی خارجی و دیواره واژن در زیر مجرای ادرار تحریک می کند. این کلاژن اضافی باعث سفت شدن بافت ها می شود و از شلی واژن تسکین می یابد. با اثرات تجمعی سه درمان THERMIva® با فاصله یک ماهه، بیماران متوجه ناحیه واژن جوان شده با سفتی و استحکام بیشتر می شوند.
نتایج حاصل از جوانسازی واژن THERMIva بسته به بیمار می تواند یک سال یا بیشتر طول بکشد. برای بازگرداندن تنگی واژن پس از این دوره، بیماران میتوانند یک تا دو بار در سال برنامهریزی کنند.
بیماری دو قطبی یکی از بیماریهای اعصاب و روان است که برای درمان آن باید به دکتر روانپزشک یا دکتر روانشناس مراجعه کنید. اگر این بیماری را به حال خود رها کنید، ممکن است عوارض آن شما را درگیر کند. همچنین درمان این بیماری میتواند کیفیت زندگی بیمار را چند برابر کند.
کمتر کسی را میبینید که اسم اختلال دو قطبی به گوش او نرسیده باشد. درعینحال افراد کمی درباره این اختلال روانی اطلاعات جامع و کاربردی دارند. اگر از کسی بپرسید که اختلال دوقطبی چیست، بدون شک به عباراتی چون «مودی بودن»، “افسردگی شیدایی”، «ثبات خلق نداشتن»، «افکار خودکشی داشتن»، «پر انرژی و کم انرژی بودن» و شرایط روانی و الگوهای رفتاری مشابه اشاره میکند.
بهطورمعمول کسانی که با این اختلال آشنایی اندکی دارند، از شنیدن نام آن دچار ترس میشوند. همچنین کسانی که علائم و نشانههای این اختلال روانی را در نزدیکان و آشنایان خود مشاهده میکنند، دچار اضطراب و وحشت میشوند. بنابراین توصیه میکنیم مطالب زیر را با دقت مطالعه کنید و با دید بازتر و ذهن آرامتر به این اختلال بپردازید.
در این مطلب از دکترتو با اختلال دو قطبی، علائم آن، علل ابتدا، مشکلات افراد مبتلا به دو قطبی و درمان دو قطبی و دیگر جنبههای این اختلال روانی آشنا میشویم. تا انتهای این مطلب همراه ما باشید.
بیماری دوقطبی چیست؟ اختلال دوقطبی (اختلال دو قطبی به انگلیسی Bipolar) یک اختلال روانی و یکی از
است که در گذشته به آن شیدایی افسردگی میگفتند. فردی که به این حالت روانی مبتلا باشد، حالات مختلفی از دورههای شیدایی و فرازهای احساسی (مانیا و هایپومانیا) و دورههای افسردگی و نشیبهای روانی (دپرسیون) را تجربه میکند.
هنگامیکه شخصیت دوقطبی به علائم افسردگی دچار میشود، احساس ناراحتی و ناامیدی پیدا میکند. معمولا در این اپیزود، فرد نسبت به فعالیتهای روتین روزمره اشتیاقی ندارد. او برای انجام فعالیتهای جدید هم تمایلی نشان نمیدهد. هنگامیکه مود و حالت روانی فرد به مانیا یا همان شیدایی تغییر میکند (و یاهایپومانیا که حالت خفیفتر مانیا است)، رفتارهایی پرانرژی از خود نشانمیدهد. همچنین نسبت به بیشتر مسائل اطراف خود، اشتیاق بیاندازه و غیرعادی نشانمیدهد.
البته میتوان با یک برنامه درمانی مناسب و کاربردی، نشانهها و علائم این اختلال را تخفیف داد و در ادامه بحرانهای تغییر حالات روانی را مدیریت کرد. در بیشتر موارد مبتلایان نسبت به درمان دارویی و سایکوتراپی به خوبی پاسخ میدهند و کیفیت زندگی آنها به طور چشمگیری افزایش مییابد. این بیماری از انواع بیماری های روانی است و از آنجایی که درمان آن بهتنهایی سخت است، توصیه میکنیم از مشاوره تلفنی اعصاب و روان که در سایت دکترتو فراهمشده استفاده کنید.
تفاوت اختلال شخصیت مرزی و انواع اختلال دو قطبی این است که افراد مبتلا به اختلال دوقطبی تمایل به تجربه شیدایی و افسردگی دارند، در حالی که افراد مبتلا به BPD درد عاطفی شدید و احساس پوچی، ناامیدی، خشم، ناامیدی و تنهایی را تجربه میکنند.
همانطور که میدانید هر بیماری و یا اختلال روانی علائم و نشانههای مختص به خود را دارد. برخی از نشانه های اختلال دو قطبی، جزو شکایات خود بیمار هستند. از طرفی برخی علایم اختلال دو قطبی هم توجه متخصص و یا اطرافیان بیمار را به خود جلب میکنند. در ادامه به نشانههای دوقطبی در حالتهای مختلف روانی میپردازیم:
مانیا یا شیدایی و هیپومانیا یا نیمه شیدایی دو فاز متفاوت با علائم نسبتا مشابه هستند. مانیا یا شیدایی نسبت به هیپومانیا حالت شدیدتری است و دارای علائم برجستهتری است. علائم اختلال افسردگی شیدایی سبب ایجاد مسائل و مشکلات جدی در زمینه کاری، تحصیلی، احساسی و روابط فرد میشود. مانیا میتواند سبب سوق دادن فرد به سمت روانپریشی شود و روانشناس را مجبور به بستری کردن بیمار در بیمارستان کند. بیماران در هر دو حالت مانیا و هیپومانیا حداقل ۳ مورد از علائم ذکر شده را دارند.
اپیزود دیپرشن ماژور یا افسردگی شدید به اندازهای قوی و طوفانی است که میتواند در فعالیتهای روزانه فرد اختلال ایجاد کند و کار، تحصیل و روابط او را تحت تاثیر قرار دهد. البته که انواع افسردگی متفاوت هستند. این حالت معمولاً شامل ۵ مورد و یا بیشتر از علائم زیر است:
سایر ویژگیهایی که یک فرد مبتلا به اختلال دو قطبی ممکن است داشتهباشد، شامل اضطراب و استرس، مالیخولیا و یا روانپریشی نیست. زمان ظهور علائم میتواند مختلط و یا آنی باشد. تغییر حالات میتوانند در زمان حاملگی و یا با تغییر فصول سال رخ دهند.
اختلال دوقطبی در مردان و زنان تقریبا به یک اندازه مشاهده میشود. هرچند نشانههای شاخص در بیماران با جنسیت متفاوت، میتواند مختلف باشد. در بیشتر موارد زنان و مردان با تشخیص دوقطبی ممکن است موارد زیر را نشان دهند:
| اختلال دوقطبی در زنان | اختلال دوقطبی در مردان |
|---|---|
| دیرتر و در سنین بالاتری مانند دهه سوم و چهارم زندگی تشخیص دادهشوند. | معمولا زودتر از زنان تشخیص دادهمیشوند. حتی در سنین نوجوانی هم امکان تشخیص آن وجود دارد. |
| حالتهای خفیفتری از مانیا را نشان دهند. | دارای حالات شدید شیدایی یا افسردگی دو قطبی هستند. |
| بیشتر حالات افسردگی را تجربه کنند. | افکار خودکشی در مردان بیشتر بروز میکند. |
| سیکلهای تند و سریع از تغییر حالت را از خود بروز دهند. مثلا در یک سال، ۴ بار یا بیشتر حالات مانیا و افسردگی را تجربه کنند. | سیکلهای بیماری بای پولار ثابت و متغیری دارند. |
| بیماریها و اختلالات همراه دیگری را هم داشتهباشند. این موارد میتوانند شامل میگرن، پرکاری یا کمکاری تیروئید، چاقی، اختلالات اضطرابی و تحریک پذیری باشند. | در اپیزودهای مانیا رفتارهای پرخطر بیشتری از خود نشان میدهند. |
| مصرف الکل در آنها بیشتر است. | معمولا سوءمصرف مواد دارند. |
زنانی که دارای این اختلال هستند ممکن است دچار برگشتهای مکرر حالات شوند و این به دلیل بالا و پایین شدن هورمونهای آنان طی قاعدگی و همچنین یائسگی است. اختلال دوقطبی در زنان پیچیدگیهای بیشتری نسبت به مردان دارد. مردانی که به دوقطبی مبتلا میشوند، معمولا کمتر از زنان به دنبال درمان این اختلال میروند و احتمال خودکشی در آنها بالاتر است.
بی خوابی به هر گونه مشکل در به خواب رفتن یا ماندن در خواب و همچنین خوابی که به سادگی نشاط آور نیست اشاره دارد. کودکان ممکن است به دلایل مختلفی از جمله مشکلات مربوط به محیط خواب یا عادات بد خواب از بی خوابی رنج ببرند. سرپرستان ممکن است ناخواسته با تأثیرگذاری بر رفتار کودک از دو طریق به بی خوابی او کمک کنند:
این شرایط هر دو منجر به بی خوابی می شوند، اما دلایل مشخصی دارند. در حالت اول، نوع ارتباط شروع خواب، رفتارهای تسکین دهنده توسط سرپرست ممکن است توانایی کودک را برای به خواب رفتن در زمانی که سرپرست او حضور ندارد مختل کند. در نوع تعیین حد، سرپرستان ممکن است کنترل رفتار کودک (به ویژه در کودکان نوپا) را در حوالی زمان خواب و در هنگام بیدار شدن از خواب از دست بدهند.
برای دریافت مشاوره می توانید با روانشناس کودک در تهران ارتباط برقرار نمایید.
p id="mntl-sc-block_12-0" class="comp mntl-sc-block mntl-sc-block-html" style="box-sizing: inherit; margin: 1.2rem 0px; padding: 0px; border: 0px; font-size: 16px; font-weight: 400; vertical-align: baseline; background: #ffffff 0px 0px; font-family: Merriweather, Verdana, Arial, serif; counter-reset: section 0; color: #212121; font-style: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; letter-spacing: normal; text-indent: 0px; text-transform: none; word-spacing: 0px; -webkit-text-stroke-width: 0px; white-space: normal; text-decoration-thickness: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-color: initial; text-align: right;"><!--EndFragmentکودکانی که به اندازه کافی نمی خوابند دچار مشکلات رفتاری و سلامتی می شوند. تصور کنید که پس از یک شب بد خواب چه احساسی دارید – و سپس آن را در مقدار آن بدون مهارت های مقابله ای کافی یا حتی روش هایی برای بیان کلامی ناامیدی های خود ضرب کنید. بچه ها بداخلاق می شوند، از همکاری با درخواست های ساده امتناع می ورزند، بیشتر گریه می کنند، و از فروپاشی کامل و عصبانیت رنج می برند. کودکان بزرگتر ممکن است در مدرسه با مشکلاتی همراه با توجه ضعیف، بیش فعالی و اختلال در عملکرد مدرسه مواجه شوند.
علاوه بر ناتوانی در به خواب رفتن، سایر جنبه های رفتاری و حتی رشد از کنترل خارج می شوند.
دلایل بالقوه مختلفی برای بی خوابی در کودکان وجود دارد. گاهی اوقات ممکن است به انتظارات نادرست قیم مربوط باشد. به عنوان مثال، با بزرگتر شدن کودکان، ممکن است به خواب کمتری نیاز داشته باشند. اگر زمان خواب دیرتر به تاخیر نیفتد، کودک در به خواب رفتن دچار مشکل می شود. این ممکن است برای سرپرستانی که پس از خواباندن بچهها از زمان استراحت عصر لذت میبرند، سخت باشد.
نوزادان را باید در هنگام خواب و ترجیحا قبل از خواب زمین گذاشت. اگر هر بار که کودک به خواب می رود در آغوش یک ولی است، اگر قیم او هنگام بیدار شدن نباشد، گریه می کند. گاهی اوقات انتقال تخت به تخت قبل از شروع خواب می تواند مفید باشد. بچههای بزرگتر ممکن است شبها بیدار شوند و بتوانند بدون نیاز به شیر دادن یا تعویض پوشک، دوباره به خواب بروند. اگر گریه ادامه یابد، پیروی از روش انقراض تدریجی فربر می تواند مفید باشد. به طور خلاصه، مدت زمان انتظار قبل از پاسخ دادن به کودک در حال گریه به تدریج طولانی می شود تا زمانی که کودک دیگر برای کمک گریه نمی کند.
در کودکان نوپا، به ویژه آنهایی که می توانند ترجیحات خود را به صورت شفاهی بیان کنند، می توان از درخواست های بی وقفه برای داستان دیگری، یک اسباب بازی مورد علاقه، یک لیوان آب، سفر به حمام و غیره برای به تاخیر انداختن زمان خواب استفاده کرد. کودکان بزرگتر ممکن است در شب بیدار شوند و به اتاق خواب سرپرست خود بروند. کودک ممکن است اصرار داشته باشد که بقیه شب را در تخت سرپرست خود بگذراند و یک سرپرست خواب آلود ممکن است با اکراه این تقاضا را الزامی کند. اگر سرپرستان بتوانند قوانین و حدود سختگیرانه را اجرا کنند، این رفتارها به تدریج متوقف می شود.
به ندرت، کودکان ممکن است بی خوابی داشته باشند که نیاز به ارزیابی و درمان بیشتری دارد.
لابیاپلاستی چیست ؟ اکثر خانم ها به هنگام صحبت کردن در مورد مسائل و مشکلات جنسی و تناسلی احساس راحتی نمی کنند. صحبت کردن در مورد این مسائل همیشه تابو بوده است. یکی از این مسائل که در میان خانم ها بسیار رواج دارد، نارضایتی و یا خجالت از شکل ظاهری و اندازه ی واژن می باشد. بزرگ بودن لب های واژن در هنگام انجام حرکات ورزشی، پوشیدن لباس های تنگ و حتی رابطه جنسی باعث ایجاد ناراحتی می شود. اگر شما هم با چنین مشکلی رو به رو هستید، پیشرفت علوم پزشکی این امکان را داده است تا از طریق عمل زیبایی Labiaplasty این مشکل را برطرف نمایید.
عمل لابیاپلاستی چیست ؟
در دنیای امروز علاوه بر توجه به زیبایی ظاهر، زیبایی اندام های بدن نیز به صورت چشمگیر مورد توجه قرار گرفته است. یکی از مواردی که توجه خانم ها را به خود جلب نموده است، زیبایی ظاهری اندام جنسی می باشد. اندام جنسی زنان از قسمت های مختلفی تشکیل شده است. یکی از این قسمت ها لابیا نام دارد. لابیا، یک اندام گوشتی مانند است که از اعضای داخلی دستگاه تناسلی زنان مانند کلیتوریس و دهانه واژن محافظت می کند.
در برخی خانم ها به دلایل متفاوتی لابیاهای دستگاه تناسلی بزرگ، بدشکل و بد رنگ شده و در نتیجه منجر به تحریک جنسی مزمن، قابل دیدن بودن از روی لباس های تنگ و حتی عدم اعتماد به نفس حین برقراری رابطه جنسی می شود. در این شرایط خانم ها در صدد اصلاح این مشکل ساختاری بر می آیند. عمل جراحی که به اصلاح این مشکل می پردازد، عمل لابیاپلاستی نام دارد. در این عمل لبه های داخلی و یا خارجی واژن کوتاه شده و اصلاح می گردد.
جراحی لابیاپلاستی در تهران
در این روش که از لیزر مونالیزا استفاده می شود، برش لابیا ها به جای چاقوی جراحی توسط لیزر صورت می گیرد. با توجه به این که واژن منطقه ی حساسی است و مقدار زیادی عصب در این ناحیه وجود دارد عمل لابیاپلاستی با لیزر بسیار راحت بوده و حتی دوره ی نقاهت کمتری هم دارد.
از دیگر مزایای جراحی با لیزر انعقاد سریعتر خون در نتیجه خونریزی و التهاب کمتر را می توان نام برد. همچنین دقت بالای لیزر می تواند نتیجه ی بسیار بهتری را رقم بزند. امروزه این عمل زیبایی با لیزر نیزاز سایر گزینه های درمانی است که بدون نیاز به بی حسی وبیهوشی با کمترین درد توسط لیزر مونالیزاتاچ قابل انجام است.
عمل لابیاپلاستی در شمال تهران
واژن دارای عصب های فراوان می باشد. به همین دلیل ممکن است ، خطراتی داشته باشد ، در ادامه درمورد خطرات این عمل را به شما خواهیم گفت .
به دلیل آسیب های جزعی که به بافت واژن وارد می شود، بعد از عمل فرد کمی احساس تورم و کبودی خواهد کرد. همچنین ممکن است در هنگام ورزش کردن و یا فعالیت های روزانه فرد کمی احساس ناراحتی کند. لازم به ذکر است این احساس کاملا طبیعی می باشد و پس از مدتی کاملا از بین می رود.
نتایج این جراحی چیست : این عمل معمولاً به لبهای کوتاهتری میانجامد که دیگر در زیر سطح لبهای بزرگ مودار آویزان نیستند. اکثر بیمارانی که مبتلا به علائم ناشی از چرخش و کشیدن لبها هستند عموماً بعد از عمل تسکین مییابند. با توجه به مطالعات متعدد، جراحی جراحی زیبایی واژن با میزان رضایت بیش از 90 درصد همراه است.
عمل های جراحی به دو دسته ریسک پذیر و بدون ریسک تقسیم می شوند. در صورتی که عمل جراحی بر اساس اصول صحیح جراحی، تحت نظر متخصص ماهر و در محیط کاملا استریل و بهداشتی انجام شود، می تواند بی خطر باشد. عمل لابیا پلاستی جز عمل های بدون ریسک قرار دارد اما دقت کنید که شرایطی که در بالا ذکر شد (محیط استریل، پزشک ماهر و رعایت اصول بهداشتی) نیز باید در نظر گرفته شود.
آیا جراحی لابیا پلاستی دردناک است ؟
این بیشترین سوالی است که توسط خانم ها پرسیده می شود. معمولا خانم ها فکر می کنند که این عمل بسیار دردناکی است البته دلیل این تصور می تواند وجود عصب های حسی فراوان در لبه ی واژن باشد. ولی در این باره اصلا جای نگرانی نیست چون عمل زیبایی واژن را می توان تحت بی حسی کامل و یا بیهوشی عمومی انجام داد.
انواع جراحی زیبایی واژن
Seculped linear : در این روش می توان هم از چاقوی جراحی و هم از لیزر برای برش زدن استفاده کرد. میزان لابیا یی که برش زده می شود کاملا بستگی به نظر بیمار و تشخیص پزشک دارد. برخی بیماران ترجیح می دهند مقدار کمی از لابیا برداشته شود در صورتی که بعضی دیگر تمایل دارند مقدار بیشتری برش بخورد و زیبایی واژن را در وجود لابیا های کوچکتر می بینند. در نهایت بهد از انجام جراحی با استفاده از نخ قابل جذب و یا غیر قابل جذب محل جراحی را بخیه می زنند.
v-wedge resection :معمولا زمانی که فرد ترجیح می دهد مقدار کمتری از لابیا برداشته شود، از این روش استفاده می شود. در این روش، حاشیه ی لب کوچک واژن برداشته می شود که هیچ آسیبی به عصب های حسی وارد نشده و خون ریزی خیلی کمتری دارد در نتیجه دوره نقاهت نیز در این عمل کوتاه تر است.
این جراحی قبل از همه چیز یک جراحی زیبایی به حساب می آید و مناسب برای افرادی است که از ظاهر واژن خود راضی نیستند. مزایای جراحی زیبایی واژن : همینطور این جراحی دارای مزایای زیادی می باشد که باعث می شود خانم های زیادی تمایل به انجام آن داشته باشند.
هزینه جراحی و عمل لابیاپلاستی
هزینه عمل به موارد مختلف و متعددی بستگی دارد از جمله ی این موارد شکل و اندازه ی واژن بیمار می باشد که در هر شخص متفاوت است بنابراین تعداد برش ها ی جراحی نیز متفاوت خواهد شد پس اعلام قیمت را بسیار مشکل می کند. بهتر است برای آگاهی از هزینه جراحی لابیاپلاستی در تهران به صورت حضوری مراجعه کرده تا توسط پزشک معاینه شوید.
جراحی زیبایی واژن یک نوع جراحی زیبایی زنان می باشد که هدف از انجام آن زیبایی شکل ظاهری واژن می باشد. اگرچه شکل تعریف شده ای برای واژن وجود ندارد اما بیشتر خانم ها معتقدند حالت ایده آل واژن، حالتی است که لب های کوچک از لب های بزرگ بیرون نزنند که با این عمل انجام می شود.
با توجه به سطح مشکل هر شخص و بنا به تشخیص متخصص، هزینه عمل لابیاپلاستی متفاوت خواهد بود. بنابراین توصیه می کنیم که پیش از اقدام برای انجام عمل ، ابتدا یک جلسه با هدف معاینه و مشاوره با پزشک خود داشته باشید. در طی این جلسه، پزشک متخصص علاوه بر توضیح فرایند عمل ، بر اساس شدت مشکل هر فرد میزان هزینه عمل را تعیین می کند.
آیا دختران باکره می توانند جراحی زیبایی واژن انجام دهند ؟
پرده بکارت درون دستگاه تناسلی قرار دارد و فقط در صورتی که جسمی وارد واژن شود آسیب می بیند. در صورتی که عمل بر روی لبه های خارجی واژن انجام می شود و هیچ گونه ارتباطی با پرده بکارت نخواهد داشت بنا بر این هیچ منعی برای دختران باکره نخواهد داشت. در کل همه ی افراد به جز کسانی که از این عمل منع شده اند می توانند این جراحی را انجام دهند.
چه کسانی نباید جراحی زیبایی واژن انجام دهند
کسانی که بیماری تیروئید، هایپر تیروئید و یا فشار خون دارند و این بیماری ها را کنترل و درمان نکرده اند قبل از انجام عمل زیبایی باید به بهبودی کامل برسند سپس می توانند عمل جراحی زیبایی واژن را انجام دهند.
دوره نقاهت جراحی زیبایی واژن چقدر است
برخلاف جراحی های دیگر ، این عملی سبک است و دوره نقاهت کوتاه می باشد. به همین دلیل خانم ها بعد از گذشت چند روز میتوانند به راحتی به سرکار خود برگردند. پس از 72 ساعت می توانند به راحتی از پله بالا و پایین بروند و یا رانندگی کنند. رابطه جنسی را از 4 تا 6 هفته نباید انجام دهند همینطور توصیه می شود تا 3 ماه پس از جراحی مصرف ویتامین داشته باشند. در طول دوره نقاهت نیاز به انجام اعمال ویژه ای نمی باشد. با مراقبت های ساده و مصرف دارو های تجویز شده از طرف پزشک می توان به راحتی این دوره را سپری کرد.
پس از انجام عمل نیاز به 21 روز دوره ی ترمیم است. البته بلافاصله بعد از جراحی دوره ی ترمیم آغاز می شود ولی باید توجه داشت که هر زخمی بعد از عمل جراحی نیاز به دوره ی ترمیم دارند و مدتی طول می کشد تا فرد به بهبودی کامل برسد پس توصیه می شود که بیمار صبور باشد و ترجیحا در هفته ی اول فعالیت هایی نظیر مطالعه یا تماشای تلویزیون که نیاز به تحرک زیادی ندارد انجام دهد.
عمل لابیاپلاستی چقدر طول می کشد؟
پس از برگزاری یک جلسه ویزیت حضوری در مطب پزشک متخصص، جهت عمل به بیمارستان مراجعه می کنید. مدت زمان تخمین زده شده برای عمل لابیاپلاستی حدودا 1 الی 2 ساعت می باشد. در حین این عمل شما بی حسی موضعی دریافت می کنید. پس از اتمام عمل جراحی، می توانید ترخیص شده و به منزل باز گردید.
عوارض این جراحی چیست؟
هرگونه عمل جراحی دارای عوارض می باشد. مانند هر عمل جراحی دیگری، عمل لابیاپلاستی نیز با عوارضی نظیر درد و تورم همراه است. درد ناشی از عمل لابیا پلاستی را می توان با مصرف مسکن زیر نظر پزشک التیام بخشید. تورم به وجود آمده نیز ناشی از بریده شدن بافت و بخیه زدن ناحیه لابیا حین عمل جراحی است که به مرور برطرف شده و کاملا طبیعی می باشد.
مراقبت قبل از جراحی لابیاپلاستی
بعد از انجام عمل لابیا پلاستی ، شما ملزم هستید تا ناحیه تناسلی خود را تمیز نگه دارید. همچنین می توانید از کمپرس آب یخ برای کاهش درد و تورم محل مورد نظر استفاده کنید. برای رعایت بهداشت 24 ساعت پس از انجام عمل می توانید دوش بگیرید اما از هر گونه تماس با ناحیه تناسلی خودداری کنید. همچنین از نشستن در وان پر از آب و مراجعه به استخرهای عمومی خودداری کنید. به مدت یک ماه از هرگونه فشار به اندام جنسی (استفاده از لباس تنگ، ورزش هایی نظیر دوچرخه سواری، سوارکاری و ژیمناستیک) خودداری کنید. از هفته 3 الی 4 جراحی می توانید رابطه جنسی را مجددا از سر بگیرید.
چه سنی برای انجام عمل لابیا پلاستی لازم است؟
در پاسخ به این سوال باید عنوان کرد که در هر شخصی با توجه به شرایط جسمانی و هورمونی فرد، سن عمل متفاوت خواهد بود. اما به طور معمول به خانم های بالای 50 سال (افراد مسن) که روند بهبودی و ترمیمی بدن به کندی انجام می شود، این عمل توصیه نمی شود.به دختران زیر 20 سال نیز به دلیل این که رشد جنسی و بلوغ آن ها هنوز کامل نشده است و ممکن است رشد لابیاها ادامه داشته باشد، این عمل به سنین بالاتری موکول می شود. بنابراین به طور میانگین این عمل در محدوده سنی 20 تا 50 سال انجام می شود.
همه انسان ها زیبایی را دوست دارند و برای داشتن احساس خوبی نسبت به این موضوع به دنبال انجام عمل های زیبایی می روند از این رو خانم های زیادی هستند که نسبت به ظاهر واژن خود و لابیای خود ناراضی بوده و احساس خوبی به آن ندارند و از ظاهر آن خجالت می کشند.
این روزها روش های جراحی برای داشتن ظاهر بهتر در ناحیه واژن و لابیا وجود دارد و باعث افزایش اعتماد به نفس در بانوان می گردد. از جمله این عمل های زیبایی می توان به عمل لابیاپلاستی اشاره نمود.
این عمل جزو عمل های رایجی هست که در میان بانوان وجود دارد و به عنوان عمل جوانسازی و زیباسازی مورد استفاده قرار می گیرد.
در عمل لابیاپلاستی لب درونی واژن که به آن مینور می گویند و لب های بیرونی واژن ماژور نام دارد اصلاح می گردد. البته بیشترین تمرکز این عمل در لبه های مینور که به عنوان نزدیک ترین چین های موجود در ناحیه کلیتوریس است، می باشد و برای کم کردن میزان لابیای مینور انجام می گیرد تا در محل لابیای ماژور دچار افتادگی و آویزان نباشد.
همچنین این عمل جراحی را برای ایجاد تقارن در ناحیه لابیا انجام می دهند.
عوامل چون داشتن زایمان های متعدد، پیر شدن فرد و روابط جنسی زیاد باعث تغییر در ناحیه لابیا و بزرگ شدن آن میشود و ظاهری زشت و نامناسب به آن می دهد و موجب کم شدن میزان اعتماد به نفس در خانم ها و داشتن احساس بد نسبت به ظاهر واژن خود میشود.
این عمل زیبایی فوایدی چون ایجاد حس زیبایی نسبت به ظاهر واژن با داشتن ظاهر لابیایی ایده آل و بالا بردن اعتماد به نفس در خانم ها را به همراه دارد.
انجام دادن عمل لابیاپلاستی به صورت غیر مستقیم بر روابط جنسی بانوان تاثیر می گذارد. بانوان زیادی هستند که به خاطر ظاهر لابیای خود، اعتماد به نفس لازم را برای داشتن روابط جنسی از دست داده اند و نسبت به ظاهر واژن خود رضایت کافی ندارند، از این رو در روابط جنسی ضعیف عمل می کنند.
با انجام دادن جراحی لابیاپلاستی ظاهر واژن بهبود پیدا کرده و زیباتر میشود و موجب بالا رفتن اعتماد به نفس در خانم ها می گردد از این رو به صورت غیر مستقیم بر میل جنسی آنها نیز تاثیر می گذارد. آمار گرفته شده خانم های زیادی بعد از انجام لابیاپلاستی اعلام کردند که میزان تمایل آنها به برقراری روابط جنسی بعد از انجام این جراحی بیشتر شده و روابط لذت بخشتر را تجربه کرده اند.
البته توصیه پزشکان بر این است که در صورتی این عمل جراحی را انجام بدهید که دارای میزان شلی زیادی در ناحیه لابیا باشید و یا میزان اندازه لابیا بسیار بزرگ باشد.
معمولاً هدف از انجام این عمل جراحی داشتن احساس رضایت نسبت به خود و زیباتر شدن است و کمتر جنبه درمانی دارد.
لابیاپلاستی را با دو هدف درمانی و زیبایی مورد استفاده قرار می دهند:
در ابتدا این عمل جراحی را به عنوان عملی برای درمان مورد استفاده قرار دادند و جهت از بین بردن مشکلات در بانوانی که لابی های بزرگ داشتند مورد استفاده قرار می گرفت. از جمله مزایای درمانی این روش جراحی می توان به موارد زیر اشاره نمود:
ترشحات موجود در واژن باعث ایجاد طراوت و تازگی واژن شده همچنین آلودگی های موجود در ناحیه واژن را با خود حل کرده و خارج می کنند. لابیای بزرگ باعث جلوگیری از خارج شدن این ترشحات شده و عدم خروج آنها باعث ایجاد عفونت در فرد می گردد. با انجام عمل لابیاپلاستی این شرایط در خانم ها بهبود پیدا می کند.
زمانی که لابیا فرم بدی داشته باشد و بزرگ باشد باعث ایجاد سوزش در فرد و همچنین خارش در ناحیه ی واژن وی می گردد زیرا به دلیل این فرم نامناسب ایجاد بهداشت در آن ناحیه با مشکل مواجه میشود و با انجام این عمل این مشکل برطرف می گردد.
با انجام دادن عمل جراحی لابیاپلاستی از سائیدگی لابیای مینور در هنگام رابطه جنسی جلوگیری میشود زیرا زمانی که این ساییدگی ایجاد میشود باعث ایجاد ناراحتی در فرد شده و در بعضی از مواقع نیز زخم هایی را ایجاد می کند.
با ایجاد اصلاح در ناحیه لابیای مینور ورزش های هوازی چون دویدن، سوار کاری و پیادهروی راحت تر انجام می گیرد. بزرگ بودن لابیای مینور باعث ایجاد اختلال در انجام این ورزش ها شده و زخم هایی را در بانوان ایجاد می کند.
از مزایای دیگری که این عمل جراحی به همراه دارد بهبود رابطه زناشویی در بانوان می باشد.
زمانی که لابیای مینور بزرگ باشد بانوان در استفاده از شلوارهای تنگ و استفاده از مایو و بیکینی با مشکل مواجه میشود و حتی یک سری از بانوان مشخص شدن حجم لابیای آنها از طریق لباسشان، ایجاد ناراحتی در آنها را به همراه دارد و موجب کم شدن اعتماد به نفس آنها می گردد.
برای اینکه این مشکل را رفع کنند به سمت انجام عمل لابیاپلاستی روی می آورند.
گاهی عدم تقارن به اندازه ای است که باعث ایجاد ظاهری زشت در واژن میشود و اعتماد به نفس افراد را کاهش می دهد. از این رو برای رفع عدم تقارنی عمل لابیاپلاستی را انجام می دهند.
زیبایی از فاکتورهای بسیار مهمی است که وجود آن اعتماد به نفس بانوان را به همراه دارد و با اعتماد به نفس بانوان رابطه مستقیم دارد.
از جمله موارد مهمی که بانوان را به سمت انجام عمل لابیاپلاستی هدایت می کند می توان موارد زیر عنوان نمود:
هنگامی که بسیاری از مردم به اختلال کمبود توجه فکر می کنند، کودکی خارج از کنترل را در حال حرکت دائمی تصور می کنند که از دیوارها می پرد و همه اطرافیان را به هم می زند. اما واقعیت بسیار پیچیده تر است. برخی از کودکان مبتلا به ADHD بیش فعال هستند، در حالی که برخی دیگر ساکت می نشینند و توجه خود را کیلومترها دورتر نشان می دهند. برخی تمرکز بیش از حد روی یک کار دارند و در انتقال آن به کار دیگری مشکل دارند. دیگران فقط کمی بی توجه هستند، اما بیش از حد تکانشی هستند.
علائم و نشانههایی که کودک مبتلا به اختلال کمبود توجه دارد به این بستگی دارد که کدام ویژگی غالب است.
کودکان مبتلا به ADHD ممکن است:
کودکانی که فقط علائم بی توجهی ADHD دارند، اغلب نادیده گرفته می شوند، زیرا آنها مخل نیستند. با این حال، علائم بی توجهی عواقبی دارد: قرار گرفتن در آب گرم با والدین و معلمان به دلیل رعایت نکردن دستورالعمل ها. عملکرد ضعیف در مدرسه؛ یا درگیری با بچه های دیگر بر سر عدم بازی بر اساس قوانین.
الف- پسر بیش فعالی که بی وقفه حرف می زند و نمی تواند آرام بنشیند.
ب. رویاپرداز ساکتی که پشت میزش می نشیند و به فضا خیره می شود.
ج. هر دو.
پاسخ صحیح c است."
از آنجایی که ما انتظار داریم کودکان بسیار خردسال به راحتی حواس پرتی و بیش فعالی داشته باشند، این رفتارهای تکانشی - صعود خطرناک، توهین غیرمنتظره - است که اغلب در کودکان پیش دبستانی مبتلا به ADHD برجسته می شود. با این حال، در سن چهار یا پنج سالگی، اکثر کودکان یاد گرفتهاند که چگونه به دیگران توجه کنند، وقتی به آنها دستور داده میشود، ساکت بنشینند و هر چیزی را که به سرشان میآید نگویند. بنابراین تا زمانی که کودکان به سن مدرسه می رسند، مبتلایان به ADHD در هر سه رفتار برجسته می شوند: بی توجهی، بیش فعالی و تکانشگری.
دختران کمتر از پسران برای تشخیص و درمان ADHD قرار دارند. برخی افراد حتی به اشتباه معتقدند که این عارضه فقط در پسران رخ می دهد. در واقع، علائم ADHD می تواند در دختران متفاوت به نظر برسد، به گونه ای که تشخیص این اختلال را سخت تر می کند.
دختران مبتلا به ADHD ممکن است به اندازه پسرها بیش فعال، تکانشی یا مخل در کلاس به نظر نرسند. با این حال، آنها ممکن است بی سر و صدا با اضطراب ، فراموشی، بی نظمی و عدم تمرکز دست و پنجه نرم کنند. دختران مبتلا به ADHD همچنین ممکن است از راهبردهای مقابله ای بهتری برای جبران مشکلات خود استفاده کنند، مانند تلاش بیشتر برای انجام تکالیف مدرسه.
بسیاری از دختران تا اواخر عمر تشخیص رسمی ADHD دریافت نمی کنند . تا آن زمان، آنها احتمالاً مجبور بودند عواقب زندگی با یک اختلال ناشناخته و درمان نشده را تحمل کنند. این پیامدها می تواند شامل مشکلات در مدرسه و روابط و همچنین اعتماد به نفس پایین یا حتی افسردگی باشد . تشخیص زودهنگام و دقیق بهترین راه برای اطمینان از دریافت حمایت مورد نیاز فرزندتان است
اینطور نیست که کودکان مبتلا به ADHD نتوانند به آن توجه کنند: زمانی که آنها کارهایی را انجام می دهند که از آنها لذت می برند یا در مورد موضوعاتی که به آنها علاقه مند هستند می شنوند، برای تمرکز و ادامه کار مشکلی ندارند. اما زمانی که کار تکراری یا خسته کننده است، آنها به سرعت تنظیم می کنند.
ماندن در مسیر یکی دیگر از مشکلات رایج است. کودکان مبتلا به ADHD اغلب بدون انجام هیچ یک از آنها از یک کار به کار دیگر می پرند، یا از مراحل لازم در مراحل صرف نظر می کنند. سازماندهی تکالیف مدرسه و زمان آنها برای آنها سخت تر از اکثر کودکان است. کودکان مبتلا به ADHD همچنین در صورت وقوع اتفاقاتی در اطرافشان در تمرکز مشکل دارند. آنها معمولاً به یک محیط آرام و ساکت نیاز دارند تا تمرکز خود را حفظ کنند.
فرزند شما ممکن است:
بارزترین علامت ADHD بیش فعالی است. در حالی که بسیاری از کودکان به طور طبیعی کاملاً فعال هستند، کودکانی که علائم بیش فعالی اختلال کمبود توجه دارند همیشه در حال حرکت هستند. آنها ممکن است سعی کنند چندین کار را همزمان انجام دهند و از یک فعالیت به فعالیت دیگر بپرند. حتی زمانی که مجبور می شوند ثابت بنشینند، که ممکن است برایشان بسیار سخت باشد، پایشان ضربه می زند، پایشان می لرزد یا انگشتانشان طبل می زند.
فرزند شما ممکن است:
تکانشگری کودکان مبتلا به ADHD می تواند مشکلاتی در خودکنترلی ایجاد کند. از آنجایی که آنها کمتر از سایر بچهها خودشان را سانسور میکنند، مکالمات را قطع میکنند، به فضای دیگران هجوم میآورند، در کلاس سؤالات نامربوط میپرسند، مشاهدات بدون درایت انجام میدهند و سؤالات بیش از حد شخصی میپرسند. پیروی از دستورالعمل هایی مانند "صبور باشید" و "فقط کمی صبر کنید" برای کودکان مبتلا به ADHD دو برابر سخت تر از سایر نوجوانان است.
کودکانی که علائم و نشانه های تکانشی ADHD دارند نیز معمولاً بدخلق هستند و از نظر احساسی بیش از حد واکنش نشان می دهند. در نتیجه، دیگران ممکن است کودک را بی احترامی، عجیب و غریب یا نیازمند بدانند.
فرزند شما ممکن است:
ADHD هیچ ربطی به هوش و استعداد ندارد. علاوه بر این، کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه اغلب ویژگیهای مثبت زیر را نشان میدهند:
خلاقیت. کودکانی که ADHD دارند می توانند به طرز شگفت انگیزی خلاق و تخیلی باشند. کودکی که رویاپردازی می کند و ده فکر مختلف در آن واحد دارد، می تواند به یک استاد حل مسئله، منبع ایده ها یا یک هنرمند مبتکر تبدیل شود. کودکان مبتلا به ADHD ممکن است به راحتی حواسشان پرت شود، اما گاهی اوقات متوجه چیزهایی می شوند که دیگران نمی بینند.
انعطاف پذیری از آنجایی که کودکان مبتلا به ADHD گزینههای زیادی را در یک زمان در نظر میگیرند، در ابتدا روی یک جایگزین قرار نمیگیرند و نسبت به ایدههای مختلف بازتر هستند.
اشتیاق و خودانگیختگی. کودکان مبتلا به ADHD به ندرت خسته کننده هستند! آنها به چیزهای مختلف زیادی علاقه مند هستند و شخصیت پر جنب و جوشی دارند. به طور خلاصه، اگر آنها شما را خشمگین نمیکنند (و گاهی اوقات حتی زمانی که هستند)، بودن با آنها بسیار سرگرم کننده است.
انرژی و رانندگی. وقتی بچه های مبتلا به ADHD انگیزه دارند، سخت کار می کنند یا بازی می کنند و برای موفقیت تلاش می کنند. در واقع ممکن است دشوار باشد که حواس آنها را از کاری که به آنها علاقه دارد منحرف کنید، به خصوص اگر این فعالیت تعاملی یا عملی باشد.
این بروشور مربوط به تمام افرادی است که تحت عمل جراحی ستون فقرات از هر نوع قرار می گیرند. اگرچه اشاره زیادی به کمر وجود دارد، اما حفظ این اصول از قسمت فوقانی کمر و گردن نیز محافظت می کند. همچنین ممکن است برای شرایط غیر جراحی کمر مناسب باشد.
ستون فقرات ساختار پیچیده ای است که از استخوان ها (مهره ها)، دیسک های بین مهره ای، رباط ها، اعصاب و ماهیچه ها تشکیل شده است که امکان تحرک (حرکت) و ثبات (محافظت) را فراهم می کند.
ستون فقرات از 33 مهره مجزا تشکیل شده است که به پنج ناحیه گردنی (گردن)، سینه ای (بالای پشت)، کمری (پایین کمر)، خاجی و دنبالچه (دنباله) تقسیم می شوند. ستون فقرات مستقیم به بالا و پایین نمی رود، اما دارای سه منحنی طبیعی است که به پخش بار کمک می کند.
بین هر مهره یک دیسک قرار دارد. دیسکها به حرکت بین مهرهها اجازه میدهند، اما به جذب بار ناشی از فعالیتهایی مانند خم شدن و بلند کردن کمک میکنند. هر دیسک دارای یک مرکز نرم (هسته) است که توسط حلقه های بیرونی فیبری سخت (حلقه) احاطه شده است. دیسک های سالم الاستیک و فنری هستند.
بارگذاری بیش از حد یا غیرعادی ستون فقرات می تواند باعث انحطاط (ساییدگی و پارگی) یا آسیب (به عنوان مثال برآمدگی یا افتادگی) دیسک شود. رباط های متعددی بین مهره ها در طول ستون فقرات وجود دارد. آنها در برابر حرکت بیش از حد مقاومت می کنند و بنابراین به ایجاد ثبات در ستون فقرات کمک می کنند.
ماهیچه های ستون فقرات دو وظیفه اصلی دارند. عضلات سطحی اجازه می دهند و حرکت ستون فقرات را انجام می دهند. عضلات ثبات عمقی شما محافظت و ثبات را برای ستون فقرات فراهم می کنند. این عضلات عبارتند از: عرضی شکم (عضله عمیق شکم)، دیافراگم، کف لگن و مولتی فیدوس (عضله عمقی پشت). تحقیقات نشان داده است که به دنبال یک دوره کمردرد، این عضلات کارایی خود را در تثبیت کمر و لگن از دست می دهند.
تصویر: ماهیچه های ثبات مرکزی. بازیابی کف لگن. © فیزیوتراپی سو کرافت.
هنگامی که درد از بین می رود، آنها به طور خودکار قدرت خود را به دست نمی آورند. این باعث می شود ستون فقرات شما در برابر قسمت های بعدی کمردرد آسیب پذیر شود. تمرینات پایداری عمیق به کاهش درد، افزایش عملکرد و جلوگیری از آسیب بیشتر کمک می کند. ورزش های عمومی مانند پیاده روی یا شنا به طور خاص ماهیچه های پایداری شما را تقویت نمی کند، اگرچه در ادامه ورزش و قدرت عمومی مهم خواهد بود. این تمرینات ثباتی خاص در بیمارستان آغاز می شود. فیزیوتراپیست شما می تواند با استفاده از تصویربرداری اولتراسوند عملکرد عضلات پایداری شما را ارزیابی کند و با بهبود انقباض، تمرینات چالش برانگیزتری را به شما نشان دهد. این کار معمولاً دو تا سه هفته پس از جراحی در اتاق فیزیوتراپیست ها انجام می شود.
طناب نخاعی از طریق کانال نخاعی که توسط قوس مهره ای (لامینا) تشکیل می شود، به سمت پایین ستون فقرات می رود. اعصاب نخاعی از طریق سوراخ های جانبی (فورامن) که توسط مهره های مجاور تشکیل شده اند از ستون فقرات خارج می شوند. اعصاب اطلاعات را بین مغز و بقیه بدن حمل می کنند. این اطلاعات شامل دستورات حرکتی خروجی به عضلات و اطلاعات حسی دریافتی از پوست، عضلات و مفاصل است.
هنگامی که فضای کافی برای خروج عصب از ستون فقرات وجود ندارد (تنگی) اعصاب می توانند تحریک یا فشرده شوند. این ممکن است به دلیل آسیب دیسک، تغییرات استخوانی یا وجود التهاب باشد. این می تواند باعث علائمی مانند سوزن سوزن شدن، بی حسی یا درد در پاها شود. میزان کاهش این علائم پس از جراحی کمر به فرد، میزان فشرده سازی و مدت زمانی که علائم وجود داشته است بستگی دارد. درد عصبی پس از جراحی می تواند به سرعت برطرف شود، اما اگر آسیب شدیدتر باشد، ممکن است کمی بیشتر طول بکشد.
همه افراد پس از جراحی با سرعت متفاوتی بهبود می یابند. بازیابی به موارد زیر بستگی دارد:
بدن انسان با گذاشتن بافت همبند که اغلب بافت اسکار نامیده می شود، بهبود می یابد. میزان بهبودی بین افراد متفاوت است، اما معمولاً در چهار هفته، بافت همبند به 60 درصد، در هفته ششم به 80 درصد و در هفته 12، 100 درصد قدرت را به دست میآورد.
با این حال، کنترل، قدرت و استقامت عضلات پشتیبان ستون فقرات، شانه و لگن میتواند بیشتر طول بکشد.
دیسککتومی / لامینکتومی - اگر دیسککتومی کرده اید، میزان بهبودی بین سه تا شش ماه است. بافت نرم مانند ماهیچه، رباط و دیسک 12 هفته طول می کشد تا بهبودی کامل حاصل شود. قبل از این زمان نباید هیچ گونه وزنه برداری انجام دهید.
فیوژن/تعویض دیسک: اگر فیوژن یا تعویض دیسک داشته اید، میزان بهبودی بین شش تا 12 ماه است، زیرا بهبود کامل استخوان ممکن است 12 ماه طول بکشد. جراحی گردن معمولاً شامل فیوژن است. اگر مطمئن نیستید که چه کاری انجام شده است، لطفاً با پزشک خود صحبت کنید. اینها فقط برآورد هستند. بهبودی شما ممکن است سریعتر باشد یا بیشتر طول بکشد. اگر دیر بهبودی دارید، نگران نباشید، زیرا همه افراد متفاوت هستند.
جراحیهای کم تهاجمی ممکن است سطح درد مرتبط با جراحی را کاهش داده، حرکت راحتتر و بازگشت زودتر به عملکرد را در برخی موارد فراهم کنند. زخم بسیار کوچکتر است و بیومکانیک ستون فقرات ممکن است کمتر مختل شود. با این حال، نرخ بهبود بافت همبند یکسان است. برخی از بازههای زمانی برای بازگشت به فعالیتهای بعدی، ممکن است تا زمانی که درد شما اجازه میدهد، کاهش یابد.
سن - متأسفانه این درست است که هر چه سن شما بیشتر باشد زمان بیشتری برای بهبودی خواهید داشت.
تناسب اندام - هر چه سطح آمادگی عمومی شما قبل از جراحی بالاتر باشد، سریعتر بهبود خواهید یافت. هرگز برای شروع برای بهبود تناسب اندام دیر نیست. حتی یک بهبود کوچک بهبودی شما را افزایش می دهد.
کنترل عضله - هرچه کنترل، قدرت و استقامت عضلات شما بهتر باشد، ریکاوری بهتری خواهید داشت. فیزیوتراپیست شما ممکن است بتواند به شما راهنمایی کند که چگونه به این هدف دست یابید. هیچ وقت برای بهبود کنترل ماهیچه ای دیر نیست، اگرچه درد ممکن است شما را از انجام برخی تمرینات بازدارد. حتی یک بهبود کوچک در عضلات موجود، ریکاوری شما را افزایش می دهد.
کنترل تنفس - الگوهای صحیح تنفس تاثیر مستقیمی بر کنترل عضلات ستون فقرات دارد. تنفس باید آرام باشد و هوا به سمت قاعده ریه ها کشیده شود و نفس های آهسته طولانی مدت خارج شود. عضلات گردن را شل کنید.
علائم قبل از عمل - علائم شدید پا که باعث ضعف یا بی حسی می شود ممکن است منجر به بهبودی طولانی تر شود. کمردرد شدید قبل از جراحی نیز ممکن است مدت بیشتری طول بکشد تا برطرف شود.
اگر متوجه شدید که "آیا باید به روانپزشک مراجعه کنم؟" به احتمال زیاد علائم ناراحت کننده ای را تجربه می کنید یا با موقعیتی سخت برخورد می کنید که در توانایی شما برای زندگی آنطور که می خواهید اختلال ایجاد می کند.
تصمیم گیری در مورد اینکه آیا باید به روانپزشک مراجعه کنید یا نه، می تواند قدم بزرگی به نظر برسد. ممکن است بدانید که می توانید از حمایت سلامت روان استفاده کنید اما مطمئن نیستید که آیا روانپزشک برای شما مناسب است یا خیر. حتی ممکن است در مورد انواع علائم و شرایطی که واجد شرایط درمان روانپزشکی هستند، تصورات قبلی داشته باشید.
در حقیقت، روانپزشکان به افرادی که انواع مختلف ناراحتی های روانی را تجربه می کنند، کمک می کنند. انواع مختلفی از مسائل مربوط به سلامت روان وجود دارد - از اختلالات اضطرابی و افسردگی گرفته تا OCD و اختلالات خوردن. علائم این بیماری ها می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد و حتی می تواند از نظر شدت متفاوت باشد.
در اینجا به هفت مورد از رایج ترین دلایل مراجعه به روانپزشک اشاره می کنیم. اگرچه فهرست کاملی نیست، اما باید موقعیتهایی را که ممکن است شما را وادار به جستجوی حمایت روانپزشکی کند، به شما بدهد.
عصبی بودن قبل از مصاحبه شغلی یا یک جلسه مهم طبیعی و سالم است. اما اضطراب زمانی می تواند به یک مشکل تبدیل شود که کارهای روزمره را دشوار کند و از بین نرود. اضطراب بالینی با ترس، نگرانی و بی قراری مداوم در مواقعی که خواسته یا ضروری نیست تعریف می شود.
روانپزشکان اغلب اضطراب را با گفتگو درمانی، دارو درمانی یا ترکیبی از این دو درمان می کنند. گاهی اوقات اضطراب می تواند با گذشت زمان بدتر شود، بنابراین در صورت نیاز به حمایت، با روانپزشک تماس بگیرید.
افسردگی یک اختلال خلقی بسیار شایع است که با احساس غم و اندوه مداوم، تحریک پذیری و ناامیدی مشخص می شود. افراد بدون افسردگی نیز می توانند این احساسات را تجربه کنند، اما افسردگی معمولا زمانی تشخیص داده می شود که این علائم در زندگی روزمره تداخل داشته باشد و حداقل دو هفته طول بکشد.
بسیاری از افراد مبتلا به افسردگی به دنبال کمک نمیروند، زیرا احساس ناامیدی و خودارزش پایین، تصور آیندهای روشنتر و برداشتن اولین قدم را دشوار میسازد. اما اگر بتوانید سلامت روان خود را در اولویت قرار دهید و قرار ملاقات بگذارید، می توانید به بسیاری از مشتریان Thriveworks بپیوندید که کیفیت زندگی خود را پس از کار با روانپزشک بهبود بخشیده اند.
تنها عامل ثابت در زندگی تغییر است. با این حال، پیمایش برخی تغییرات می تواند فوق العاده دشوار باشد. اخراج شدن از یک شغل، از دست دادن یکی از عزیزان یا نقل مکان به یک شهر جدید می تواند باعث ایجاد استرس کافی برای ایجاد اختلال در مکانیسم های معمول مقابله شود.
اگر یک تغییر عمده در زندگی باعث اضطراب شدید، سردرد، از دست دادن خواب، خستگی یا علائم دیگر شود، ممکن است از کار با روانپزشک سود ببرید. روانپزشکان می توانند به شما کمک کنند تا مکانیسم های مقابله ای جدید و تکنیک های کاهش استرس را برای تغییر و پیشبرد زندگی خود ایجاد کنید.
ترس از چیزهایی مانند عنکبوت، مار، ارتفاع یا سخنرانی در جمع کاملا طبیعی و طبیعی است. با این حال، فوبیا یک واکنش بیش از حد به منبع ترس شما است که در زندگی روزمره شما اختلال ایجاد می کند.
افراد مبتلا به فوبیا اغلب می دانند که ترس آنها بیش از حد یا غیرمنطقی است اما قادر به تغییر واکنش های خود نیستند. روانپزشکان می توانند با شما همکاری کنند تا مشخص کنند فوبیا از کجا می آید و یک برنامه درمانی برای کاهش تأثیر آن بر زندگی شما ایجاد کنند.
سوء مصرف مواد یا اعتیاد می تواند نشانه ای از یک موضوع عمیق تر باشد. کنار آمدن با احساسات دشوار می تواند افراد را به آرامش در الکل، غذا، مواد مخدر یا مواد دیگر سوق دهد.
اعتیاد معمولاً زمانی تشخیص داده می شود که فرد قادر به کنترل مصرف چیزی نباشد، علیرغم آسیبی که ایجاد می کند. برخی از روانپزشکان در درمان اعتیاد با استفاده از گفتگو درمانی، دارو درمانی و سایر روش های درمانی برای کمک به افراد در تغییر عادات خود تخصص دارند.
همه ما بالا و پایین های طبیعی را در زندگی تجربه می کنیم، اما نوسانات خلقی غیر قابل توضیح می تواند نشانه ای از یک بیماری روانی زمینه ای باشد. به عنوان مثال، اختلال دوقطبی، یک اختلال روانی است که در کنار تغییراتی در خواب، انرژی و رفتار باعث خلق و خوی شدید و پایین می شود.
افراد مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است دورههایی داشته باشند که احساس شادی و انرژی زیادی داشته باشند و دورههایی که در آن احساس غمگینی و خستگی میکنند. بین این دوره های خلق و خوی بالا و پایین، ممکن است احساس نسبتا طبیعی داشته باشند.
بسیاری از افراد مبتلا به اختلال دوقطبی از طریق درمان یا داروها، مانند تثبیت کننده های خلق و خو و داروهای ضد افسردگی، تسکین می یابند. روانپزشکان می توانند برنامه درمانی مناسب را برای کمک به مدیریت علائم خود بیابند.
برخی از افراد هنگام گذراندن دوره های پریشانی شدید در زندگی، افکار خودکشی یا افکار آسیب رساندن به خود را تجربه می کنند. دیگران ممکن است آنها را به عنوان بخشی از یک دوره افسردگی تجربه کنند و ممکن است نتوانند دلیل خاصی برای آن افکار مشخص کنند.
در هر صورت، اگر افکار خودکشی را تجربه میکنید یا قصد آسیب رساندن به خودتان را دارید، لطفاً با پشتیبانی حرفهای تماس بگیرید. کمک در دسترس است، مهم نیست که در چه شرایطی هستید. روانپزشکان آموزش دیده اند تا دلسوزانه به نگرانی های شما پاسخ دهند و به شما کمک کنند تا ثبات و شادی را به زندگی خود بازگردانید.
p><!--StartFragment
فعالیتهای بدنی مانند دوچرخهسواری، شنا، اسبسواری، استفاده از تامپون، دوچرخهسواری، بالا رفتن از سه راهی یا باشگاههای ورزشی جنگلی، رقص، ژیمناستیک، بازی در زمینهای مانع، و قرار دادن اشیایی مانند اسباببازیهای جنسی یا انگشتان، اسباببازیهای جنسی در واژن و حتی سونوگرافی تراس واژینال مهمترین چیزهایی هستند که می توانند باعث پاره شدن یا فرسودگی پرده بکارت شوند. هیچ کس نمی تواند قضاوت کند یا نمی تواند بگوید که آیا شما باکره هستید یا خیر.
جراحی بازسازی پرده بکارت، ترمیم موقت جراحی زیبایی پرده بکارت است که با نام های هیمنورافی، هیمنوپلاستی، هیمنوتومی و ورجینیزاسیون نیز شناخته می شود.
معمولاً یک روش ساده تحت بی حسی نخاعی انجام می شود که در آن فلپ های مستطیلی به طول 2.5 سانتی متر و عرض 1 سانتی متر در موقعیت ساعت 2،5،8،11 بر روی دیواره قدامی واژن مشخص می شود.
فلپ ها در موقعیت ساعت 2 و 5 به صورت پروگزیمال نگه داشته می شوند و فلپ ها در موقعیت های ساعت 8 و 11 به صورت دیستال یا برعکس نگه داشته می شوند و پوست پاره شده اطراف لبه های پرده بکارت به آرامی و به طور منظم بریده می شود، باقی مانده ها بافت با استفاده از بخیههای ریز و قابل حل محکمتر دوخته میشود. مناطق اهدا کننده در درجه اول بسته هستند.
در مورد تراجنسیتی ها، پرده بکارت غیر موجود را می توان با گرفتن پوست واژن یا بافت مصنوعی خود ایجاد کرد. یک منبع خون کوچک ممکن است به صورت مصنوعی یا با گرفتن یک تکه فلپ واژن توسط خود بیمار اضافه شود، بنابراین، برکت سنتی پس از دخول بعدی شبیه سازی می شود. بسته به ترمیم پرده بکارت ممکن است یک یا دو ساعت طول بکشد، یک زن ممکن است بدون نیاز به ماندن در بیمارستان به خانه برگردد و به روال عادی کار خود بازگردد.
گاهی اوقات در 48 تا 72 ساعت اول خونریزی خفیف دیده می شود اما کاملا طبیعی است. آنتی بیوتیک به مدت 5 روز تجویز می شود. بهبودی تقریباً شش هفته طول می کشد که بستگی به ایمنی آستانه خود زنان دارد. بعد از عمل پردهکاری، نمیتوان تفاوت بین پردهکشی طبیعی و بازسازیشده را تشخیص داد، زیرا هیچ نشانهای از جراحی دیده نمیشود و در اولین بار احساس جنسی مرتبط با واژن را میتوان تجربه کرد.
سرگیجه، درد فراتر از ناراحتی متوسط بعد از سه روز، ترشحات غیر معمول یا بدبو، خارش شدید، التهاب غیرطبیعی نادرترین عوارضی هستند که ممکن است پس از جراحی برای بیمار تجربه شود.
هیمنوپلاستی در سنین 18 سال یا کمتر توصیه نمی شود. زنی که مورد تجاوز جنسی قرار می گیرد و با درد روانی آسیب زا باقی می ماند، می تواند تحت عمل جراحی پرده بکارت قرار گیرد تا باکرگی خود را بازگرداند و آن را برای شخص مورد نظر خود حفظ کند. در آن زمان از عمل هایمنوپلاستی، یک تسکین روانی و ترمیم جسمانی که او به دنبال آن بود میتواند امکانپذیر شود. کنجکاوی جنسی به دلیل تغییرات هورمونی یا فشار همسالان میتواند باعث شود دختران جوان در سنین نوجوانی قبل از اینکه واقعاً بفهمند یا بدانند به رابطه جنسی افراط کنند. در مورد تأثیر یا آسیب عاطفی مرتبط با صمیمیت فیزیکی اولیه. برای دفن شواهد تمام پشیمانی از آنچه در نابالغی انجام شده است، هیمنوپلاستی می تواند به بازیابی پرده بکارت کمک کند و از نظر روانی به او کمک کند تا بر احساس گناه و ضربه ای که ممکن است ایجاد شود غلبه کند. در بسیاری از فرهنگ ها اعتقاد بر این است که اگر پرده بکارت دست نخورده باشد، زنان می توانند اثبات باکرگی خود را ارائه دهند و نشان دهنده پاکی داماد باشد. روتختی های سفید رنگ برای شب عروسی در برخی فرهنگ ها برای بررسی خون پارگی پرده بکارت بخشی بود. و اگرچه یک ریاکاری فرهنگی بود، اما بسیاری از زنان از این قضاوت بد نجات یافتند. پارگی فیزیکی، تصادفی و ضربه ای مانند دوچرخه، قرار دادن تامپون، اسب سواری می تواند پرده بکارت را پاره کند. به منظور بازگرداندن پرده بکارت آسیب دیده ناخواسته، خانم ها عمل پرده بکارت را به عنوان یک ترمیم انتخاب می کنند. زنان تجربههای دردناک زیادی را در زندگی تجربه میکنند و زمانی که فرزندی را با تغییرات فیزیکی در سینهها به واژن به دنیا میآورند، تغییرات شدیدی در بدنشان ایجاد میشود. عضلات واژن ممکن است ضعیف شوند. همچنین با بالا رفتن سن زنان، شلی رخ می دهد که ممکن است آنها را وادار به انجام عمل هایمنوپلاستی کند، زیرا می تواند از سفت کردن واژن سود برده و باعث تحریک حسی بیشتر برای انجام تجربه جنسی شود.
هیمنوتومی به منظور ایجاد سوراخی در زنان دارای پرده بکارت بدون سوراخ یا در پرده بکارت ریز سوراخ شده که در آن تمام دهانه واژن توسط پرده بکارت پوشانده می شود، انجام می شود. تا زمانی که دختر به سن بلوغ نرسد، کشف نشده باقی می ماند، پس از رسیدن به بلوغ و در صورت مسدود شدن جریان قاعدگی، جراحی توصیه می شود.
هیمنوتومی برای جدا کردن پرده بکارت استفاده می شود که گاهی اوقات ممکن است در هر دو انتها با نوارهای بافتی طناب مانند وصل شود و پرده بکارت را بسیار ضخیم یا سفت می کند که می تواند مانع از نفوذ یا وارد کردن تامپون شود.
مراقبت های بهداشتی می تواند گیج کننده باشد. بین تمام حروف اختصاری و تخصصها، تشخیص اینکه به چه دکتری و چه زمانی مراجعه کنید دشوار است. ما می دانیم که این می تواند در مورد جراحی مغز و اعصاب نیز صادق باشد. بنابراین، ما به برخی از متداول ترین سوالاتی که در مورد جراحی مغز و اعصاب دریافت می کنیم پاسخ داده ایم. ما با اصول اولیه شروع می کنیم: جراحی مغز و اعصاب چیست؟
جراحی مغز و اعصاب شاخه ای از پزشکی است که در زمینه سیستم عصبی تخصص دارد. وقتی مردم به جراحی مغز و اعصاب فکر می کنند، معمولاً به جراحی مغز فکر می کنند. با این حال، جراحان مغز و اعصاب در موارد بسیار بیشتر از مغز به تنهایی تخصص دارند. مغز، ستون فقرات و اعصاب محیطی همگی سیستم عصبی را تشکیل می دهند و زمینه هایی از تخصص برای اعمال جراحی مغز و اعصاب هستند.
جراحی مغز و اعصاب به عنوان یک رشته پزشکی حرفه ای در اوایل قرن بیستم آغاز شد. اگرچه این رشته یکی از جدیدترین رشته های پزشکی است، اما یکی از پیشرفته ترین و تخصصی ترین مشاغل در مراقبت های بهداشتی نیز می باشد.
یک جراح مغز و اعصاب بر روی اختلالاتی تمرکز می کند که بر مغز، ستون فقرات و اعصاب تأثیر می گذارد. به دلیل پیچیدگی این سیستم ها، جراح مغز و اعصاب باید آموزش تخصصی و پیشرفته داشته باشد. جراحان مغز و اعصاب باید گواهی هیئت مدیره جراحی مغز و اعصاب آمریکا راداشته باشند که نیاز به مدرک پزشکی، کارآموزی جراحی، آموزش رزیدنتی تخصصی در جراحی مغز و اعصاب و موارد دیگر دارد. در جراحی مغز و اعصاب، یک جراح مغز و اعصاب ممکن است یک فلوشیپ را تکمیل کرده باشد و دارای تخصص تخصصی در مغز، ستون فقرات یا اعصاب باشد.
جراحان مغز و اعصاب تمام بیماری های مربوط به مغز، ستون فقرات و سیستم عصبی را درمان می کنند. یک جراح مغز و اعصاب بر پیشگیری، تشخیص، درمان و توانبخشی شرایط مربوط به این سیستم ها تمرکز می کند. این شامل مراقبت و درمان جراحی و غیر جراحی برای طیف وسیعی از شرایط است، از جمله:
اگرچه هم متخصصان مغز و اعصاب و هم جراحان مغز و اعصاب سیستم عصبی را درمان می کنند، اما فقط جراحان مغز و اعصاب عمل جراحی را انجام می دهند. متخصصان مغز و اعصاب در تشخیص و درمان اختلالات سیستم عصبی نیز تخصص دارند و در حالی که هر دو نیاز به آموزش تخصصی دارند، فقط یک جراح مغز و اعصاب می تواند درمان جراحی را برای شرایط جراحی مغز و اعصاب ارائه دهد. متخصصان مغز و اعصاب و جراحان مغز و اعصاب معمولاً برای درمان اختلالات مشابه همکاری نزدیکی دارند.
متخصص مغز و اعصاب یا پزشک مراقبت های اولیه به طور کلی بیماران را به جراح مغز و اعصاب ارجاع می دهد. اگر بیمار به درمانها پاسخ نداده باشد، بیماری جراحی مغز و اعصاب داشته باشد یا علائم عصبی غیرقابل توضیحی داشته باشد، ممکن است رخ دهد.به عنوان مثال، اگر بیمار از کمردرد شدید رنج می برد که با داروها یا فیزیوتراپی تسکین نمی یابد، ممکن است به جراح مغز و اعصاب ارجاع داده شود تا در مورد گزینه های درمان مداخله ای یا جراحی صحبت کند.
جراحان مغز و اعصاب گزینه های درمانی جایگزین را قبل از جراحی بررسی می کنند. جراحان مغز و اعصاب به دلیل تخصص خود می توانند مراقبت و درمان جراحی و غیر جراحی را ارائه دهند. با این حال، در صورت نیاز به جراحی، یک جراح مغز و اعصاب دارای مجوز بورد جراحی کم تهاجمی یا سنتی را انجام می دهد و بر بهبودی نظارت می کند. با پیشرفت تکنولوژی، جراحان مغز و اعصاب می توانند چندین روش جراحی با حداقل تهاجم را ارائه دهند. این گزینههای کم تهاجمی زمان بهبودی سریعتر و درد کمتر پس از جراحی را امکانپذیر میکنند.
واژن یک عضو بسیار سازگار و انعطاف پذیر است، اما هنوز هم در شرایط خاص ممکن است در معرض آسیب قرار گیرد. شایع ترین علت آسیب واژن زایمان است. روند زایمان می تواند فشار قابل توجهی بر بافت های واژن وارد کند که می تواند منجر به کشش، پارگی یا حتی اپیزیوتومی شود (بریدگی جراحی که در پرینه برای کمک به زایمان ایجاد می شود). این آسیبها میتوانند از خفیف تا شدید متغیر باشند و میتوانند باعث ناراحتی، درد و در برخی موارد عوارض طولانیمدت مانند جای زخم، شل شدن واژن یا مشکل در عملکرد جنسی شوند.
سایر علل آسیب واژن شامل جراحی های واژن، مانند روش های زنان یا جراحی زیبایی است که می تواند منجر به بریدگی، پارگی یا سوختگی بافت واژن شود. آسیب های جنسی مانند تجاوز جنسی یا فعالیت جنسی خشن نیز می تواند منجر به آسیب واژن شود. شرایط پزشکی که می تواند باعث آسیب واژن شود شامل لیکن اسکلروزوس، یک بیماری خود ایمنی است که می تواند باعث نازک شدن و زخم شدن بافت های واژن شود، و ولوودینیا، وضعیتی که باعث درد مزمن در فرج و واژن می شود.
شلی واژن که به آن آرامش واژن نیز میگویند، وضعیتی است که در آن دیوارههای واژن کشیده یا شل میشوند که میتواند باعث کاهش تون و کشسانی شود. این یک نگرانی رایج برای بسیاری از زنان است و می تواند ناشی از علل مختلفی از جمله زایمان، افزایش سن، تغییرات هورمونی و عوامل سبک زندگی باشد. شایع ترین علائم شلی واژن عبارتند از:
در برخی موارد، تغییرات سبک زندگی، مانند حفظ وزن مناسب، اجتناب از سیگار کشیدن، و اجتناب از محصولات تحریک کننده، ممکن است به بهبود سلامت واژن و کاهش علائم شلی واژن کمک کند. درمان قطعی واژن شل، جراحی سفت کردن واژن است.
آسیب پرینه، چه در اثر زایمان، فعالیت های بدنی یا عوامل دیگر ایجاد شود، می تواند منجر به طیف وسیعی از مشکلات سلامتی شود، از جمله:
اگر علائم یا مشکلات مربوط به آسیب پرینه را تجربه می کنید، مهم است که از یک دکتر که می تواند علت اصلی را تشخیص داده و درمان کند، مشورت کنید. در برخی موارد، روشهای جراحی مانند پرینئوپلاستی یا بازسازی کف لگن ممکن است برای ترمیم یا اصلاح نقایص یا آسیب پرینه توصیه شود.
اینکه آیا شما برای جراحی سفت کردن واژن (که به عنوان واژینوپلاستی نیز شناخته می شود) مناسب هستید یا خیر، به عوامل مختلفی از جمله سابقه پزشکی، سلامت کلی و دلایل خاص نگرانی شما در مورد شلی واژن بستگی دارد. مهم است که نگرانی های خود را با یک متخصص زنان و زایمان واجد شرایط در میان بگذارید، که می تواند شما را ارزیابی کند و تعیین کند که آیا شما کاندید مناسبی برای واژینوپلاستی هستید یا خیر.
برخی از دلایل متداول برای انجام جراحی سفت کردن واژن عبارتند از:
اگر به فکر جراحی سفت کردن واژن هستید، مهم است که از سلامت عمومی خوبی برخوردار باشید و انتظارات واقع بینانه در مورد نتایج این عمل داشته باشید. همچنین باید مایل به پیروی از دستورالعمل های قبل و بعد از عمل و شرکت در قرار ملاقات های بعدی با جراح خود باشید. جراح شما همچنین در مورد خطرات یا عوارض احتمالی مرتبط با این روش و همچنین مزایا و نتایج بالقوه صحبت خواهد کرد.
به طور کلی، زنانی که از سلامت خوبی برخوردار هستند و انتظارات واقع بینانه ای در مورد نتایج این عمل دارند، معمولاً کاندیدهای خوبی برای واژینوپلاستی هستند. با این حال، تصمیم نهایی در مورد اینکه آیا شما برای جراحی سفت کردن واژن مناسب هستید یا خیر، به نتایج ارزیابی کامل توسط متخصص جراحی واژینوپلاستی در مرکز جراحی بستگی دارد.
من در زمینه روانشناسی مثبت اندیشی کار می کنم. به عنوان یک مربی اجرایی و تیمی، بسیاری از مسائلی که در کوچینگ مطرح می شود، مربوط به باورها و تفکر است و اینکه چگونه این باورها و تفکرات بر احساسات و رفتارهای روزانه ما تأثیر می گذارد و در نتیجه، چگونه تأثیر می گذارد. همه انواع نتایج در زندگی و کار ما. این چیزهای واقعی و ملموس است و وقتی به روشی ساختاریافته و استراتژیک به آن پرداخته شود، منجر به تغییر واقعی و اساسی می شود.
اما هر زمان که شما در مورد روانشناسی مثبتبه عنوان یک ایده با مردم صحبت می کنید، در بیشتر موارد، مردم فکر می کنند که شما در مورد تفکر مثبت صحبت می کنید. همانطور که من از ایرلند آمدهام، و به طور خاص از ایرلند شمالی، واکنشی که من تمایل دارم دریافت کنم، یک چرخش خفیف چشمها است، یک بیتفاوتی «در لحظه» بهعنوان بدبینی طبیعی ما نسبت به همه چیز درخشان و «خوب بودن» درست است. و از برخی جهات، من شنوندگانم را سرزنش نمی کنم. آدم باید مقداری بدبینی را در مورد این چیزها حفظ کند. دنیا کامل نیست، همه چیز اغلب درست نمی شود، موانع و مسیرهای انحرافی زیادی در طول جاده وجود دارد.
من به یاد روانشناس بزرگ، آلبرت الیس می افتم که به ما هشدار داد که دلیل اصلی مبارزه بسیاری از ما ناشی از آن چیزی است که او آن را «تفکر غیرمنطقی» می نامد. او سه «باید» اصلی را که ما را از مسیر خارج میکند، ترسیم کرد: من باید خوب عمل کنم و تأیید دیگران را جلب کنم، دیگران باید کار درست را انجام دهند و زندگی باید بدون ناراحتی و راحتی آسان باشد. داشتن این باورها منجر به انواع اضطراب، استرس، اضطراب، ناامیدی و نارضایتی می شود.
در قلب مثبت اندیشی این ایده وجود دارد که اگر باور داشته باشید که همه چیز به اندازه کافی خوب پیش خواهد رفت و خودتان را متقاعد کنید، احتمال اینکه آنها به خوبی پیش بروند را افزایش می دهد. ممکن است برای برخی از افراد ذرهای مفید در این مورد وجود داشته باشد، اما همانطور که مارتین پی سلیگمن در کتاب خود با عنوان «خوشبینی آموختهشده» اشاره میکند (در ضمن مطالعه بسیار توصیه میشود)، شواهد بسیار کمی وجود دارد که واقعاً کار میکند! کاری که مثبت اندیشی انجام نمی دهد این است که ما را برای زمانی که همه چیز اشتباه می شود آماده کند. وقتی مثبت فکر میکنیم، بیشتر پیشبینی نمیکنیم که چیزها اشتباه میشوند، بنابراین استراتژیای برای مدیریت آن در زمان وقوع آن نداریم.
به قول سلیگمن، ~ مثبت اندیشی اغلب شامل تلاش برای باور جملات خوش بینانه ای مانند "هر روز، از هر جهت، بهتر می شوم"، در غیاب شواهد، یا حتی در مواجهه با شواهد مخالف است... ما دریافتیم که صرفاً تکرار جملات مثبت برای خود، روحیه یا موفقیت را زیاد افزایش نمیدهد. (Learned Optimism, p221, Vintage Books 2006)
بیایید توضیح دهیم که منظور از روانشناسی مثبت چیست. مارتین سلیگمن تقریباً 20 سال پیش کار خود را در این زمینه افتتاح کرد. زمینهای که او احساس میکرد این بود که روانشناسی عمدتاً بر روی مشکلات مردم تمرکز میکند - در مورد اختلال عملکرد، اختلال و پریشانی - البته همه کارهای مهم. او یک حوزه فرعی جدید با تمرکز بر فرآیندها و کیفیت هایی که می توانند مثبت تلقی شوند، از ساختارهای فراگیر مانند شکوفایی تا مفاهیم خاص تر مانند امید، پیشنهاد کرد. پیشنهاد او این بود که واکنش ما به رویدادهایی که برایمان اتفاق میافتد تحت کنترل ماست، این پاسخها را میتوان فهمید و راههای جدید واکنش را آموخت! علاوه بر این، نگاه کردن به چیزها به این صورت، دنیا را کاملاً متفاوت جلوه می دهد. او این را خوش بینی آموخته شده نامید.
سلیگمن خاطرنشان کرد: «مهارت های خوش بینی از دنیای صورتی و یکشنبه مدرسه رویدادهای شاد پدیدار نمی شود. آنها شامل یادگیری گفتن چیزهای مثبت به خود نیستند. ما در طول سالها متوجه شدهایم که اظهارات مثبتی که به خودتان میدهید، تأثیر چندانی ندارد. آنچه مهم است این است که با استفاده از قدرت تفکر "غیر منفی" در هنگام شکست چه فکر می کنید. تغییر دادن چیزهای مخربی که به خود می گویید، هنگامی که با شکست هایی مواجه می شوید که زندگی با همه ما مواجه می شود، مهارت اصلی خوش بینی است.
یادگیری این مهارتها - (الف) چگونه تفکر خود را درک کنید، (ب) چگونه به مفید بودن یا غیر آن پی ببرید، (ج) با استفاده از مدلهای مبتنی بر شواهد با آن مخالفت کنید و (د) ایجاد الگوهای فکری که به شما انرژی میدهد نه اینکه شما را فلج کند. قلب روانشناسی مثبت گرا این علمی است، ثابت شده است و بیشتر از آن - کار می کند.
بین هر جفت مهره در ستون فقرات یک بالشتک ضربهگیر به نام دیسک بین مهرهای قرار دارد. همانطور که بدن شما پیر می شود، تحلیل رفتن دیسک ها نتیجه ساییدگی و پارگی معمول است. هر کاری که در حالت ایستاده انجام میدهید، توانایی ستون فقرات برای تحمل وزن بدن شما را آزمایش میکند و به دیسکها فشار وارد میکند. علاوه بر این، بسیاری از افراد دچار آسیب های جزئی به دیسک می شوند که ممکن است باعث درد فوری نشود. در طول سالها، این استرسهای مکرر روزانه و آسیبهای جزئی میتوانند اضافه شوند و به تدریج باعث ایجاد بیماریهای تحلیل برنده دیسک شوند. اگرچه این بیماری با آسیب به یک یا چند دیسک شروع می شود، بیماری دژنراتیو دیسک در نهایت تمام قسمت های ستون فقرات اطراف ناحیه آسیب دیده را تحت تاثیر قرار می دهد. شایع ترین علامت اولیه بیماری دژنراتیو دیسک کمر درد است که اغلب به باسن و قسمت بالای ران گسترش می یابد. دیسکهای تحلیلرفته همچنین میتوانند باعث درد دیسکوژنیک شوند، که دردی است که از دیسک آسیبدیده یا دیسک برآمده منشأ میگیرد. هر دیسک بین مهره ای سالم دارای دو جزء اصلی است: یک مرکز ژلاتینی (هسته پالپوزوس) و یک حلقه بیرونی از مواد رباط سخت (حلقه). هسته دارای کیفیت ژله ای است که به آن اجازه می دهد استرس را جذب کند. رباط های سخت حلقوی مهره ها را در کنار هم نگه می دارند. در صدمات جزئی دیسک که در اثر ساییدگی و پارگی روزانه ایجاد میشود، معمولاً حلق اولین آسیبدیدگی است. به عنوان مثال، رباط ممکن است کمی پاره شود. با التیام این اشک ها، بافت اسکار تشکیل می شود. از آنجایی که بافت اسکار به اندازه بافت رباط طبیعی قوی نیست، با تشکیل بافت اسکار بیشتر، حلقه ضعیف تر می شود. این ممکن است منجر به آسیب به هسته شود. برای مثال، هسته ممکن است محتوای آب خود را از دست بدهد و توانایی دیسک برای عمل به عنوان یک بالشتک را به خطر بیندازد. این کاهش در بالشتک باعث افزایش فشار روی حلق می شود و منجر به پارگی بیشتر رباط ها می شود. با ادامه این چرخه انحطاط، هسته دیسک ممکن است تمام آب خود را از دست بدهد. اگر هسته به این ترتیب فرو بریزد، فضای بین مهره های بالا و پایین دیسک در حال انحطاط باریک می شود. در نتیجه، مفاصل فاست (که در پشت ستون فقرات قرار دارند) جابهجا میشوند و نحوه کار این مفاصل را با هم تغییر میدهند. علاوه بر این، خارهای استخوانی (گاهی اوقات استئوفیت نامیده می شود) ممکن است در اطراف فضای دیسک آسیب دیده یا مفاصل فاست تشکیل شوند. تصور می شود که این خارهای استخوانی پاسخ طبیعی بدن هستند، تلاشی برای توقف حرکت اضافی در بخش آسیب دیده ستون فقرات. اما خارهای استخوانی روی ستون فقرات اگر شروع به رشد در کانال نخاعی کنند و به طناب نخاعی و اعصاب نخاعی فشار بیاورند می توانند مشکل ساز شوند. به این حالت تنگی نخاعی می گویند. بسیاری از چیزها می توانند باعث کمردرد شوند، بنابراین پزشک کوه سینا شما را با انجام یک تاریخچه پزشکی و معاینه فیزیکی شروع می کند. ما اغلب از تست های تشخیصی مانند اشعه ایکس و تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) استفاده می کنیم . اگر به انحطاط دیسک مشکوک باشیم، ممکن است از اشعه ایکس برای تأیید تشخیص با نشان دادن کاهش فضای بین مهرهها، تشکیل خارهای استخوانی، هیپرتروفی مفصل فاست (بزرگ شدن)، یا بیثباتی هنگام خم کردن یا باز کردن اندامها استفاده کنیم. MRI می تواند از دست دادن آب در دیسک، هیپرتروفی مفصل فاست، تنگی نخاع یا فتق دیسک را تأیید کند.
علائم بیماری دژنراتیو دیسک
علل بالقوه بیماری دژنراتیو دیسک
تشخیص بیماری دژنراتیو دیسک
پس از عمل، قبل از رفتن به خانه می توانید چند دقیقه استراحت کنید. اگر هر نوع مسکنی داشتید، به کسی نیاز دارید که شما را به خانه برساند.
ممکن است بخواهید از نوار بهداشتی برای خونریزی استفاده کنید. وجود گرفتگی خفیف و لکه بینی یا خونریزی واژینال تا چند روز پس از عمل طبیعی است. طبق توصیه پزشک، مسکن مصرف کنید. آسپرین یا برخی داروهای ضد درد دیگر ممکن است احتمال خونریزی را افزایش دهد. حتما فقط داروهای توصیه شده مصرف کنید.
به مدت 2 تا 3 روز پس از بیوپسی آندومتر یا تا مدتی که پزشک توصیه می کند، از دوش گرفتن، استفاده از تامپون یا رابطه جنسی خودداری کنید.
همچنین ممکن است محدودیت های دیگری برای فعالیت خود داشته باشید، از جمله عدم فعالیت شدید یا بلند کردن اجسام سنگین.
شما ممکن است به رژیم غذایی عادی خود بازگردید، مگر اینکه ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی به طور دیگری به شما بگوید.
ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی به شما خواهد گفت که چه زمانی برای درمان یا مراقبت بیشتر مراجعه کنید.
اگر یکی از موارد زیر را دارید به ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود بگویید:
ارائهدهنده مراقبتهای بهداشتی شما ممکن است پس از انجام عمل دستورالعملهای دیگری را بر اساس وضعیت شما به شما ارائه دهد.
قبل از اینکه با آزمایش یا روش موافقت کنید، مطمئن شوید که:
